Furkân Sûresi 53. Ayet Meali

[Not: Büyük Okyanusun kuzeydoğusunda yer alan KANADA’nın da kıyısı bulunan Alaska körfezinde, tuzlu ve tatlı suyun buluştuğu bölgede, Kur’an’ın 1450 sene önce haber verdiği mucizeyi görenler, hayret ve hayranlık içinde kalmaktadır.]  

bk. Kur’ân-ı Kerim, 27/61; 55/19-21.  

Bkz. 16/14, 27/61, 35/12, 55/19-20  

 Bu âyet hakkında değişik tefsirler vardır: 1) Maksat, denize karışan nehir (Dicle gibi) ve onun karıştığı denizdir. Denizi yarıp arasından fersahlarca akıp gittiği halde, nehrin suyunun tadı bozulmamaktadır. 2) Maksat, Nil gibi büyük ırmak ve büyük denizdir ki aralarına bir kara parçası (dil) girmektedir. 3) Maksat, müminlerle kâfirlerdir. Tatlı su müminleri, acı su kâfirleri sembolize etmektedir. Dünyada yanyana fakat birbirlerine karışmadan yaşadıklarına işaret edilmektedir.  

(*) Bu konu şöyle izah edilebilir: Dünyada farklı özellikte iki su kütlesi bulunur: Bunlardan biri, tuzlu, acı olan deniz ve okyanus suları olup sürekli buharlaşmak suretiyle buluta dönüşüp su damlacıkları hâlinde yağmur olarak yeryüzüne inerek kaynak, ırmak, göl vb. tatlı suları oluşturur… Diğeri ise, kaynaklar, ırmaklar vb. tatlı su kütleleri olup bunlar da sürekli deniz ve okyanus sularını beslemektedirler. Ama bu her iki su birbirlerini beslemelerine rağmen biri diğerinin özelliğini yok etmemektedir. Yani ne tatlı ve susuzluğu giderici sular deniz suyunun özelliklerini, ne de buharlaşan tuzlu ve acı deniz suları kaynak, ırmak vb. su kütlelerinin özelliklerini yok ediyor. Ayrıca Rahman-19-20. ayette geçen (لايبغيان) ifadesiyle ‘’biri diğerine tecavüz edip özelliğini yok etmez’’ diye anlaşılır. İşte her iki farklı özellikte bulunan bu farklı iki suyun birbirbirlerine (يلتقيان) kavuşmalarına rağmen, biri ötekinin özelliğini yok edemiyor. Yani deniz ve okyanus sularını besleyen tatlı sular, onların özelliklerini yok edemediği gibi, buharlaşıp yağmur yağma suretiyle kaynak ve ırmak sularını besleyen deniz ve okyanus suları da bunların özelliklerini yok edememektedir. ( الله اعلم ) Ayrıca aşağıdaki arapça metninde de tatlı sular ile tuzlu suların birbirlerine karışmalarına rağmen, gerek tatlı suyun ve gerek tuzlu suyun özellikleri yok olmadığını, tuzlu suyun molekkülleri, tatlı suya karışmadığını ilk söyleyen Holandalı bilim adamı Baden-Ghyben (1888) ile Alman bilim adamı Herzberk’tır (1901) diye açıklanıyor… Tatlı suların tuzlanmasına mani olan fiziki mekanizma, yani perde nedir? Tatlı sular ile tuzlu suların birleşmesini engelleyen, yani Kur’an-ı Kerimin bizlere 1400 sene önce bildirdiği bu perdeye günümüzün bilim adamları; osmoz ismini koymuş! Wikipedia’ da osmozun açıklaması şu; "osmoz, çözücü maddelerin az yoğun ortamdan çok yoğun ortama, seçici geçirgen bir zardan enerji harcanmadan geçişidir. Canlı sistemlerde çözücü madde su olduğu için biyoloji biliminde osmoz terimi ile kastedilen, suyun az yoğun ortamdan çok yoğun ortama seçici geçirgen bir zardan enerji harcanmadan geçişidir. Bu tanımda, seçici geçirgen zardan kasıt, çözünenleri geçirmeyen fakat çözücüleri geçiren bir zardır. Süzgeç gibi davranan zar, küçük moleküllerin kolayca geçmelerine olanak verirken büyük moleküllerin geçişini engeller. Yoğunluğu daha az olan taraftaki sıvı moleküllerinin, yoğunluğu yüksek tarafa geçmeleri, zarın iki tarafındaki yoğunlukların dengelenmesine yardımcı olur… Berzah, Kur’an-ı Kerim’de üç yerde geçer. İki şey arasındaki engel, aralık, perde demektir. Bu kelime hem maddî bir engeli hem de manevî bir engeli ifade eder. Bu ifade yüzey gerilimidir. Fizik kuralları gereği yoğunlukları birbirinden farklı olan sıvılar birbirine karışmamaktadır. Aralarında sanki bir engel varmış gibi müşâhade edilmektedir. Müfessirlerin çoğuna göre buradaki’’bahreyn’’den maksat ise, yeryüzündeki tatlı ve tuzlu her iki su kütlesi (ırmak, göl vb. ile normal deniz suları) dir. Zira Arapçada Nehir veya deniz olsun büyük su kütlelerine BAHR denir. Bkz: عند أكثر أصحاب كتب التفسير أن المقصود بالبحرين هما النوعان المشهوران من المياه الموجودة على وجه الأرض النوع الأول : الأنهار العذبة والنوع الثاني : البحار المالحة والدليل ( هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاج )  

[8] Irmak ile aktığı denizi.[9] Veya karıştırıp birini diğerine taşıran veya her ikisini, mecralarına akıtan.  

Benzer mesajlar: Neml 27:61; Rahmân 55:19-20.  

1 Berzah: İki şey arasında bulunan ayırıcı çizgi, perde, set, engel demektir. Coğrafyada; iki deniz arasında bulunan kara parçasına denir. (مَحْجُورًا حِجْرًا) ise birbirlerine karışmalarını engelleyen bir nefret ve zıddiyet, bir sınırlı çizgi demektir. Böyle tatlı ile tuzlunun birbirine karışmayarak âlemde karşı karşıya yer tutmaları Allahu Teâlâ’nın gücünün ve korumasının bir eseridir. 2 Denizde ve karada, tatlı suyla acı suyun yan yana bulunması pek çok yerde görülmektedir. Eğer burada bir teşbih düşünülürse, bu iki denizi; bulutlarla, denizler ve mü’minlerle, kâfirler şeklinde anlamak da mümkün olabilir. (Rahman: 19, 20, Neml: 61)  

41 Genellikle “deniz” anlamına gelen bahr ismi aynı zamanda nehir, göl gibi büyük tatlı su kütleleri için de kullanılır; yukarıdaki anlam örgüsü içinde bahreyn ismi yeryüzünde yan yana (ya da iç içe) bulunan -tuzlu ve tatlı- “iki büyük su kütlesi” anlamındadır.42 Yani, bu iki su kütlesinin, sürekli birbiriyle karşılaşıp okyanuslara karıştıkları halde, sanki aralarında görünmeyen bir perde, bir engel varmışcasına terkiplerindeki farklılığı korumasını sağlamaktadır; suyun çevrimsel dönüşümünde (yahut küresel dolaşımında), yani tuzlu denizlerden buharlaşarak yükselip bulutları oluşturarak, sonra yoğunlaşıp kar ve yağmur yoluyla dereleri, ırmakları besleyerek tekrar denize dönmesinde- kendini gösteren Allah’ın yaratma planına ilişkin dolaylı bir hatırlatma. Bazı Müslüman sûfîler, bu iki su kütlesinin vurgulanmasında, insanın ruhsal algı ve kavrayışlarıyla dünyevî ihtiyaç ve tutkuları arasındaki uçuruma -ve aynı zamanda etkileşime- ilişkin bir temsîl bulmaktadırlar.  

[3142] Dünyadaki bazı nehir, boğaz ve körfezlerde görülen büyük su kütlelerinin birleşme noktalarında gerçekleşen bu muhteşem olay, “yüzey gerilimi” adı verilen ilâhî bir yasaya bağlı olarak gerçekleşmektedir. Ne var ki üstteki örneklerde olduğu gibi, bunun da lafzî delâletle sınırlı olmayıp insanî bir duruma dikkat çektiğini düşünebiliriz. O da tıpkı Mekke ortamında olduğu gibi imanla küfrün, mü’minle kâfirin yan yana yaşamasına rağmen aralarında sanki görünmez bir duvar var gibi birbirlerine karışmamalarıdır. Bu yorumumuza göre iman tatlı ve susuzluk gideren bir suya, küfürse acı ve içeni yakıp kavuran bir suya benzetilmiştir.  

Tatlı ve Acı deryalar konusunda Müfessirler görüş birliğine vasıl olamamışlardır. 2002 yılında yayınlanan “Kur’an-ı Kerim Açıklamalı Meal ve Ek Çalışmalar” başlıklı kitabımızın 677. sayfasında bu konuda ayrıntılı bilgiler sunulmuştur!..  

(7) Bu tanım, nehirlerin denize döküldüğü yerlerdeki haliç ve deltalara uygun düşmektedir. Alt ve üst akıntılarla her iki tarafa doğru cereyan edebilecek karışma, hiç kuşkusuz, nehirleri ifsad ederdi. Ancak haliç ve deltalar böyle bir karışmayı önlediği gibi, nehir sularının biriktirdiği organik ve inorganik maddelerle son derece zengin bir yapıya kavuşmakta ve denizlerin de, karaların da en bereketli bölgeleri haline gelmektedir. Nehirler ile onların döküldüğü denizler arasında gidip gelen bir kısım hayvanlara ise Allah mucizevî bir özellik vermiştir. Bu balıklar denize açıldıkları zaman, tuzlu su onların vücutlarında da bir engelle karşılaşır, arıtılır ve tuz fazlası vücuttan atılır. Bu arada, benzer bir durum, bir boğazla birbirinden ayrılan çeşitli denizler ve okyanuslar arasında da tespit edilmiş; meselâ Cebelitarık Boğazının iki yanındaki iki denizde farklı tuzluluk seviyeleri belirlenmiştir. Diğer yandan, bu ve benzeri âyetlerde geçen “iki deniz” tabirine, temsilî olarak mü’min ile kâfir, dünya ile âhiret, görünen ve görünmeyen âlemler gibi çeşitli anlamlar yükleyenler de vardır.  

3111 Maraja: literally, let free or loose cattle for grazing. Bahrayn: two seas, or two bodies of flowing water: for bakris applied both to the salt sea and to rivers. In the world taken as a whole, there are two bodies of water, viz., (1) the great salt Ocean, and (2) the bodies of sweet water fed by rain, whether they are rivers, lakes, or underground springs: their source in rain makes them one, and their drainage, whether above ground or underground, eventually to the Ocean, also makes them one. They are free to mingle, and in a sense they do mingle, for there is a regular watercycle: see n. 3106 above: and the rivers flow constantly to the sea, and tidal rivers get sea water for several miles up their estuaries at high tide. Yet in spite of all this, the laws of gravitation are like a barrier or partition set by Allah, by which the two bodies of water as a whole are always kept apart and distinct. In the case of rivers carrying large quantities of water to the sea, like the Mississippi or the Yangtse-Kiang, the river water with its silt remains distinct from sea water for a long distance out to sea. But the wonderful Sign is that the two bodies of water, though they pass through each other, remain distinct bodies, with their distinct functions (Cf. 27:61 and 35:12). 3112 In Allah's overall scheme of things, bodies of salt and sweet water, which are adjoining and yet separate, have significant functions. Weaving a harmonious fabric out of these different fibres shows both Allah's power and wisdom. Incidentally, this verse points to a fact which has only recently been discovered by science. This fact relates to the oceans of the world: they meet and yet each remains separate for Allah has placed "a barrier, a partition" between them. (Eds.) ( Cf. 23:100).