Furkân Sûresi 54. Ayet Meali

1- İnsanı.  

(*) Kur’an’da sadece bir beşerin yaratılışı anlatıldığı zaman, o beşerden kasıt daima Hz. Âdem’dir. Yani Kur’an’da bir ‘’beşer’’kelimesi hep Hz. Âdem için kullanılmaktadır. Eğer, buradaki bir beşerden kasıt Hz. Âdem değilse, o zaman bu beşer kimdir? İşte Kur’an’da bir beşerin yaratılışından söz edildiği zaman onun Hz. Âdem olduğunu gösteren bir ayet şöyledir: Sâd -71. ayette yüce Allah : (اني خالق بشرا) ’’Şüphesiz ben bir beşer yaratacağım’’ demiştir. İşte bu beşer Âdem’den başkası değildir. Bu 54. ayette de yine ‘’Allah bir beşer yaratmıştır’’ deniliyor. Bu nedenle buradaki beşer de ancak Hz. Âdem olabilir. Demek ki, buna göre Hz. Âdem de bizim gibi bir nutfeden, yani bir sperm ve ovumdan (bir ana ve babadan) yaratılmıştır. (الله اعلم) Ve kendi çocuklarını başkalarının çocuklarıyla evlendirerek dünür olmuştur. Eğer İsrailiyattan kaynaklanan geleneksel inanışa göre haşa Hz. Âdem kendi çocuklarını birbirleriyle evlendirmiş olsaydı, o zaman kimlere dünür olurdu? Ama ayet onun dünürlüğünden de söz ediyor. Demek ki böyle bir olay (kardeşin kardeşle evliliği) asla söz konusu değildir. Zaten buna gerek de yoktu. Çünkü hem bu hem de diğer benzer ayetlerden de anlaşıldığı gibi Hz. Âdem ilk beşer değil, yani onun döneminde ve ondan önce de beşer türü mevcut idi. Ama o, ilahi vahyi alan, yaptıklarından sorumlu tutulan, ilahi emaneti yüklenen, ilahi imtihana tabi tutulan ilk halife, ilk nebi ve homu sapiens (bugünkü modern) beşer türünün ilk atasıdır. Yani Âdem’den önce ve onun döneminde beşer türü mevcut olduğundan Âdem’in çocukları birbirleriyle değil, diğerlerinin çocuklarıyla evlenmişlerdir. Ayrıca gerek Âdem olsun ve gerekse bütün insanlar olsun her insanın ve hatta her canlının menşei sulu topraktır, balçıktır, çünkü bizi oluşturan gıdalar hep sulu topraktandır. Sonuç şu: Bütün beşer nesli nasıl dünyaya gelmişse Âdem de öyle dünyaya gelmiştir. (الله اعلم) والمراد بالبشر آدم عليه السلام وتنوينه للتعظيم ... (روح المعاني) (وهو الذي خلق من الماء بشرا) يعني من النطفة ... أي انسانا، فجعل ذلك الانسان (نسبا وصهرا) (التبيان في تفسير القرآن).المراد بالماء: ماء النطفة، الخ ( الوسيط في تفسير القرآن الكريم) قوله عز وجل: {وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَراً} يعني من النطفة إنسانا (النكت والعيون - للماوردي). (وهو الذي خلق من الماء ) من النطفة ، ( بشرا فجعله نسبا وصهرا ) أي : جعله ذا نسب وصهر (تفسير الغوي) يقول تعالى ذكره: والله الذي خلق من النطف بشرا إنسانا فجعله نسبا (تفسير الطبري) وهو الذي خلق من الماء بشرا» من المني إنسانا «فجعله نسبا» ذا نسب «وصهر) (تفسير الجلالين  

20 Krş. Enbiyâ, 21/30  

43 Bkz. “bütün canlıların sudan” yaratıldığının belirtildiği 21:30’un ikinci yarısı; ayrıca, bu anlamda topyekün hayvanlar dünyasıyla (bu arada, şüphesiz insanla) ilgili bir ifadenin yer aldığı 24:45.44 Yani, ona, ailevî ve toplumsal bağlarına manevî bir değer atfetme ve onlardan bir güç türetme yeteneği veren O’dur.  

Yani insanı ikiye ayırdı. Çocukların kendisine nisbet edileceği erkek ile, evlenmek suretiyle hısımlık kurulacak kadın yaptı  

3113 The basis of all living matter in the physical world, protoplasm, is water: Cf. 24:45 and 21:30 , and notes thereon. 3114 Water is a fluid, unstable thing: yet from it arises the highest form of life known to us in this world-man. And man has not only the functions and characteristics of the noblest animals, but his abstract relationships are also typical of his highest nature. He can trace lineage and pedigree, and thus remember and commemorate a long line of ancestors, to whom he is bound by ties of piety, which no mere animal can do. Further, there is the mystic union in marriage: it is not only like the physical union of animals, but it gives rise to relationships arising out of the sexes of individuals who were not otherwise related to each other. These are physical and social facts. But behind them, again, is the symbolic lesson of spiritual contrasts: as there is a long way to go between water and man, so there is a long way to go between an ordinary man and him who is lifted up to divine Light. As opposite sexes, though different in function, are one and contribute to each other's happiness, so persons of diverse talents may unite in the spiritual world for their own highest good and in the service of Allah.