Furkân Sûresi 47. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 28/73; 78/10; 91/4.  

Bkz. 28/73, 78/9-11  

17 Krş. Kasas, 28/73; Nebe, 78/9-11  

1 Sübat: Rahatlık, dinlenme, uyku ve ölüm anlamına gelir. Nitekim ölüye de hayatı kesildiği için “mesbut” denilir. Yukarıdaki tercümenin tercih edilme sebebi ise, âyetin devamında nüşûr (yeniden hayata kalkış) gelmesinden dolayıdır. Yani; geceleyin rahat yatağına yatıp hareketlerine son vererek ölmüş (gibi) olanlar, sabahleyin dirilip, yeni bir hayata atılırlar. Bk. (En’am: 60)  

[3134] Cumartesi’ne sebt denmesi de kendisinde istirahat edildiği içindir. [3135] Gece ve gündüzüyle bir gün, insanın bu dünya ve öte dünya hayatını hatırlatan bir ibrettir. Metinde “istirahat” anlamı verdiğimiz subâtın “ölüm”; “uyanıp kalkış” anlamı verdiğimiz nuşûrun “yeniden diriliş ve bir araya deriliş” anlamına kullanıldığını hatırlarsak, bu örnekle vahyin bize neyi hatırlattığı daha iyi anlaşılır.  

3103 Here the symbolism presents a fresh point of view. It is still a contrast between Light and Shade; but the shade of Night is as a Robe to cover and screen us and give us Repose from activity; and the Light of Day is for striving, work, activity. Or again, the Night is like Death, our temporary Death before Judgement, the time during which our senses are sealed in Sleep; and the Day is like the renewal of Life at the Resurrection.