Bize kavuşacaklarını ummayanlar:¹ “Bize ya melekler indirilmeliydi ya da Rabbimizi görmeliydik.”² dediler. Yemin olsun ki onlar, kendilerini büyüksündüler ve azgınlıkta da son derece ileri gittiler.
1 Yani, Allah’ın huzuruna çıkmaya yüzü olmayan, Allah’ın karşısına çıkacaklarını, azabını göreceklerini ümit etmeyen, âhirete inanmayan, Allah’tan korkmayanlar, şeklinde de ifâde edilebilir.2 Kendilerini Peygamberin yerinde veya daha üstün görmek istediler ve hattâ Allaha karşı büyüklük tasladılar ve büyük bir haksızlıkla azgınlık ettiler. Bunca beyyinâtı tanımadılar da peygamberlerin bile önüne çekilmiş olan ve Allah’ın Hz. Musa’ya dediği (لَنْ تَرَانِى) “Beni asla göremeyeceksin” perdesinin nefs-i habîslerine karşı yırtılmasını istediler. (Elmalılı) Hâşâ; “Musay-ı didar olmuşam ben len teranî neylerem” diyenler ve çalgı-çengi eşliğinde bunu dinleyerek bir şeyler yaptığını zannedenler, bunların kafirliklerini de aşarak küfrün zirvesine ulaşmışlardır.