Fâtır Sûresi 31. Ayet Meali

(*) Kur’an’da birçok defa geçen “musaddıken” kelimesi, sürekli doğrulayan değil, doğruları tasdik ederek doğruluğunu tescilleyen anlamındadır. Sadaka kelimesi Arapçada hakîkate sadık, doğrusunu söylemek, gerçek olmak anlamına gelir. Kur’an kendisinden önce gelen ehli kitabın elinde olan ve içlerindeki bozulmamış ayetleri, evrensel hakikatleri tasdik eder. Aynı zamanda insanların örfen yapageldiği marufa uygun bazı uygulamaları değerlendirme imkânı sunar. (Kurandan Hayata)  

17 Çünkü o kitaplar da ilk geldiklerinde tevhid mesajı içeriyordu. Peygamberleri de o mesajı tebliğ ediyordu. İşte Kur’an’ın doğruladığı odur. Zaten Kur’an, diğer ayetlerinde eski vahiyleri tahrif edenlerin yerinin apaçık cehennem olduğunu söylüyor. Şu andaki Tevrat ve İnciller’de bozulmadan kalan vahiyleri de tasdik eder. Kur’an’ın tasdik ettiği yerler için krş. Bakara, 2/41, 91, 97; Âl-i İmrân, 3/3; Nisâ,4/47; Mâide, 5/48; Yûnus, 10/37; Yûsuf, 12/111; Ahkâf, 46/3  

1 Şu anda elimizde bulunan Zebûr, Tevrât ve İnciller, Peygamberlerine gelen kitaplar değil, sonradan uydurulmuş kitaplardır. Bunlar için ancak, “Zebur, Tevrât ve İncil olduğu iddiâ edilen kitaplar” demek mümkündür. Bunların içerisinde bir kısım hakikatlerin bulunması da hiç önemli değildir. Zîrâ bunların içerisinde bulunması gereken hakikatler, zâten Kur’an’-la tekrar gönderilmiştir. “Doğrultucu” ifâdesini “onaylayan” anlamında anlamamak gerekir. Zîrâ Kur’an bozulan bu kitapların doğrusunu söylemek üzere gönderilmiştir. Hattâ bu kitaplar, “Hak kitap” olarak kalsaydı Kur’an’ın gönderilmesine ihtiyaç bile olmazdı. Kim gerçek Zebûr, Tevrât ve İncil’i okumak isterse ona Kur’an yeter. Bu uydurma kitapların Kur’an’ın yerini tutamayacağını anlayan toplum mühendislerinin icat ettikleri ve “Kur’an gibi veya Kur’an’ın nuru olduğunu” iddia ettikleri kitaplar da asla Kur’an değildir ve bunlara itibar etmek Tevrat, Zebur ve İncil olduğu iddia edilen kitaplara uymakla aynıdır.  

21 Mâ beyne yedeyhi ifadesinin bu açıklayıcı çevirisi için bkz. 3:3, not 2.  

[3911] Âyetin başındaki ellezi ilgi zamirinin canlı özneler için kullanıldığı göz önüne alınırsa, bununla muhatabın Kur’an’a canlı bir özne gibi bakmasının, tasavvur ve aklını onun inşâsına açmasının amaçlandığı sonucu çıkar. [3912] Mâ beyne yedeyh ibaresini “önündekiler” olarak çevirmek, lafız olarak doğru olsa da mana olarak yeterli değildir ve meal okurunu riske atar. Zira Kur’an “önündekileri” tümüyle onaylamaz. Onayladığı, onların içinde önceki vahiylere ait olup da, “Kur’an’ın iniş zamanına kadar ulaşan” kısımlardır. Gerçek vahye ait olanı, olmayandan ayırt etmek için kullanılacak mihenk taşı da Kur’an’dır: “ve onların doğrusunu yanlışından ayırt edici olarak gönderdik” (5:48).  

3918 All Revelation is one. The Qur'an therefore confirms the main and uncorrupted features of previous revelations. It must be so, because Allah is fully cognisant of the needs of every age and people; and therefore His Message, while it meets those needs, must in essence be the same. His Messengers did not meet each other as men; but their contact with Allah through inspiration unified their Message. And He cares for and watches over all men, and He knows fully what their needs are, even better than they know themselves.