Enfâl Sûresi 50. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 6/93.  

Bkz. 6/93  

1- Büyük bir eziyet veriyorlar. 2- Bir bilebilsen.  

(*) Doğrusu meleklerin onları vurması ölüm anında değil; ahiret günündedir. Zaten bazı kazalarda nice insanlar paramparça olup bir anda tamamen ölüp gidiyor, yani parçaları bile kalmıyor. Peki melekler o an onun neresine vuracaklar? Demek ki, bu olay ölüm anında değil ahiret günündedir. Bu nedenle maalesef bu vb. ayetlerle ilgili mealler hatalıdır. {يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدبَارَهُمْ} تأويله على القول الأول: يضربون وجوههم يوم القيامة إذا واجهوهم، وأدبارهم إذا سا قوهم إلى النار.( النكت والعيون - الماوردي) وقد يكون هذالضرب يوم القيامة حين يصيرون بهم إلى النار قال الفراء : المعنى ويقولون ذوقوا ، فحذف . وقال الحسن : هذا يوم القيامة ، تقول لهم خزنة جهنم : ذوقوا عذاب الحريق (تفسير القرطبي ) قال الواحدي : والصحيح أن هذا تقوله الملائكة لهم في الآخرة (مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير). وقال الحسن: هذا يوم القيامة، تقول لهم خزنة جهنم: ذوقوا عذاب الحريق (الجامع لاحكام القرآن – القرطبي) وقيل: هو يوم القيامة حين يسيرون بهم إلى النار(فتح القدير)  

[3] Azabın mukaddemesini.  

20 Mecazi ve temsili bir anlatımdır. Amellerinin yüzlerine vurulduğu ve geride hayırlı bir eserlerinin olmadığının metaforik bir ifadesidir. Nitekim bir sonraki ayette bunun amellerinin neticesi olduğu söylenmektedir.  

Ölüm melekleriyle ilgili benzer kullanımlar için bkz. Nisâ 4:97; En‘âm 6:61, 93; A‘râf 7:37; Nahl 16:28, 32; Muhammed 47:27.  

55 Yahut: “... melekler, hakkı inkara şartlanmış olanların canlarını alacakları zaman, onların yüzlerine, sırtlarına vuracaklar”. Bu ibarenin anlamı, yeteveffâ fiilindeki zamirin meleklere ya da Allah’a izafe edilmesine göre değişiyor. Meleklere izafe edilirse: “Onların canlarını aldıkları zaman ...” anlamına; Allah’a izafe edilirse: “Onları ölüme sürüklediği zaman ...” anlamına geliyor (Zemahşerî ve Râzî). Günahkarların yüzlerine, sırtlarına vurulması, Râzî’ye göre, onların bu dünyada yaşarken hakkı inkar etmelerinin bir sonucu olarak ahirette karşılarına çıkacak olan azabı ifade eden temsîlî bir anlatımdır: “Bunların arkalarında da kopkoyu bir karanlık vardır, önlerinde de kopkoyu bir karanlık ...”, “Melekler onların yüzlerine ve sırtlarına vuracaklar” sözünden kasıt da budur işte. Müfessirlerin çoğu bu bölümün münhasıran, Bedir’de öldürülen müşrik Kureyşlilere ilişkin olduğunu söylemişlerse de, bizce ayetin şumûlünü belli bir tarihsel olayla sınırlandırmak için ortada hiçbir sebep yoktur; kaldı ki sonraki bölüm (55. ayetin sonuna kadar) meselenin “hakkı inkara şartlanmış olan” herkesle alakalı olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.  

[1379] Veya: “Melekler, küfre saplanıp kalanların canlarını alırken onların yüzlerine ve sırtlarına vuracaklar ve..” Yukarıdaki anlam, âyetin mevcut okunuşuna dil açısından daha uygundur. Yeteveffâ, gramatik açıdan tekil bir gizli özneye işaret etmektedir. Bu da tercihimize göre ‘Allah’tır. (Zemahşerî; Râzî ve Âlûsi) Sözcüğün alternatif anlama uygun okunuşu çoğul bir özne olan ‘meleklere’ atfen teteveffa formunda olmak durumundadır ve İbn Âmir kelimeyi bu şekilde okumuştur. Meleklerin yüzlere ve sırtlara vurmasını lafzî olarak yorumlayan İbn Abbas’ın yorumunu verdikten sonra Râzî “Benim bu konuda ondan daha şık, farklı bir yorumum var” diyerek söze girer ve yüzlerine vurmanın ‘âhirette kendilerini bekleyen kötü akıbet’, sırtlarına vurmanın ise ‘ardında bıraktığı hiçbir dünyalığa ulaşamama ve hayrını görememenin verdiği hayal kırıklığı ve ıstırap’ olduğunu söyler. Zımnen: İnsanın ebedî istikbali, dünyadaki tercihlerinden bağımsız değildir.  

1219 In contrast to the taunt against those who trust in Allah, "that their religion has misled them," is shown the terrible punishment, after death, of those who laughed at Faith.