Ve eğer (onlar barıştan) yüz çevirir (size saldırmaya ve söz konusu tutum ve davranışlarına devam eder)lerse, artık bilin ki şüphesiz Allah sizin mevlânız (sahip, yardımcı ve koruyucunuz)dur. O, ne güzel mevlâ (sahip ve koruyucu) ve ne güzel yardımcıdır!*
(*) Arapça (مولي)’’mevlâ’’ Allah’ın bir ismi sıfatıdır. Sahip olan, yakın olan, yardım eden, koruyan, yol gösteren. Mevla yalnızca Allah’tır. Allah’tan başkasına, Mevlâ, Mevlâna demek caiz/uygun/değildir. Zira hem Enfal-40. ayette Allah hakkında (نعم المولي ونعم النصير) ’’O (Allah), ne güzel mevlâ ve ne güzel yardımcıdır!’’ deniliyor hem de Bakara-286. ayette (وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا الخ) müminler şöyle dua ederler!’’’Ente mevlâna’’ sen bizim mevlâmızsın.’’ ve Ali İmran 150. ayette (بَلِ اللّهُ مَوْلاَكُمْ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ) ’’Bilakis, Allah’tır sizin mevlânız…’’deniliyor. İşte bütün bunlardan anlaşılıyor ki, bizim mevlâmız sadece Allah’tır. Ayrıca sahabeler de ne Hz. peygamber için ne de iyi ve ilim ehli başka kimseler için böyle bir ifadeyi kullanmışlardır. Allah’tan başkasına bu ifade sonraki asırlarda şia ve tasavvuf ehli tarafından kullanılmaya başlamıştır.
( وإن تولوا فاعلموا أن الله مولاكم نعم المولى ونعم النصير ) أي : وإن استمروا على خلافكم ومحاربتكم ( فاعلموا أن الله مولاكم ) سيدكم وناصركم على أعدائكم ، فنعم المولى ونعم النصير ( تفسير ابن كثير) (والمَوْلى الذي يتولى أمر غيره ويدفع عنه وفيه معنى النصر) {وَإِن تَوَلَّوْاْ } ولم ينتهوا {فَٱعْلَمُواْ أَنَّ ٱللَّهَ مَوْلاَكُمْ } أي ناصركم ومعينكم، فثقوا بولايته ونصرته.(تفسير الكشاف) {فَٱعْلَمُواْ أَنَّ ٱللَّهَ مَوْلاَكُمْ } أي وليكم الذي يحفظكم ويرفع البلاء عنكم، ثم بين أنه تعالى {نِعْمَ ٱلْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ ٱلنَّصِيرُ } وكل ما كان في حماية هذا المولى وفي حفظه وكفايته، كان آمناً من الآفات مصوناً عن المخوفات.( مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير) قال تعالى : (رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ) (البقرة286) ولم يرد عن الصحابة أنهم كانوا يستعملون هذا اللفظ واستعمال لفظة أوعبارة ( مولانا ) على الرسول أو على أهل العلم ، لا أظن أنها استعملت إلا في العصور المتأخرة ، وبالأخص يكثر استعمالها في الشيعة عند تسمية أئمتهم وكذا الصوفية عند ذكر أوليائهم أو شيوخهم الخ (حكم قول كلمة (مولانا فلان))