Beyyine Sûresi 4. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/213-253; 3/19; 5/44-50; 10/93; 42/13-15.  

[787] Dinde ayrılığa düşmenin zararları hakkında bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XXI, 270-271;VII, 31-34.  

Bkz. 2/89  

* “Ehl-i kitap”; İslâm dininin aslını bozarak, uydurmuş oldukları bâtıl inançlarının adını hıristiyanlık ve yahûdîlik koyan, Hz. Mûsâ ve Hz. Îsâ’nın [aleyhimesselâm] izinden gittiklerini iddiâ eden kâfirlerin ortak adıdır.  

1- Gerçeği apaçık, açıklayıcı olan bilgi. 2- Hakk'ı kabul etmeye yanaşmadılar.  

[6] Müşriklerle beraber oldular. Halleri kitapsız müşriklerden daha fenadır.  

3 Krş. Bakara, 2/89; Şûrâ, 42/14  

Benzer mesajlar: Bakara 2:213; Âl-i İmrân 3:19; Yûnus 10:93; Şûrâ 42:14; Câsiye 45:17.  

3 Bu tanımlama genel olup -bazı müfessirlerin ileri sürdüğü gibi- yalnız Yahudileri ve Hristiyanları değil, Peygamber Muhammed (s)’in zuhurundan önceki bütün dinî öğretilerin mensuplarını da kapsamaktadır (İbni Kesîr). (Bkz. ayrıca 3:19, not 12 ve 13.)4 Yani, onların büyük kısmı, kendilerine gönderilmiş olan ve tümü aynı temel hakikatleri tebliğ etmiş bulunan peygamberlerin öğretilerinden saptılar.  

[5841] Bu “belgeler” önceki vahiylerde bildirilen gelecek elçilerle ilgili bilgiler olmalıdır (Eski Ahid: Tesniye 18:15-19; İncil: Yuhanna, 14:16, 26,30; Matta, 24:14-15). [5842] Zımnen: İnsanlığın değişmez değerlerinin öbür adı olan çağlar üstü islâmın amacı insanlığı ortak doğrular üzerinde birleştirmekti, fakat maksadı anlamayan müntesipler onu ihtilaf ve ayrılığa dönüştürdüler. Kur’an bunun sebebini de söyler: “aralarındaki kıskançlık yüzünden” (2:213). Bunun temelinde de hakikate teslim olma değil, hakikati teslim alma hastalığı yatmaktadır. İlâhî hikmet açısından bu, Allah’ın farklılığa izin vermesinin ve insan için takdir ettiği iradenin doğal bir sonucudur (11:118 ve 2:253). Bu da ilâhî hakkaniyetin şuurlu varlıklardaki yansıması olan diyalektiğin bir gereğidir. Âlemlerin Rabbi aklın inkişafını bu yasaya bağlamıştır.  

(Gelen Peygamber kendilerinden olmadığı için sırf hasedlerinden, onun davetini kabul etmediler.)  

O gelince kimi inanmak, kimi reddetmek sûretiyle, onun hakkında ayrılığa düştüler. Oysa Ehl-i kitap daha önce böyle bir resulün geleceğini beklemekte ittifak içindeydiler.  

[*] "İnsanlar tek bir topluluktu; Allah onlara, müjde veren ve uyarıda bulunan nebiler gönderdi. Onlarla birlikte gerçeği içeren kitap da indirdi ki, ayrılığa düştükleri konularda insanlar arasında hakemlik yapsın. Kitapta ayrılığa düşenler kendilerine Kitap verilenlerden başkası olmadı. O açık belgeler geldikten sonra birbirlerinin haklarına göz diktikleri için böyle oldu. Sonra Allah inanmış olanları, anlaşamadıkları konuda, kendi izniyle doğruya ulaştırdı. Allah düzenine uyanı doğruya yöneltir." (Bakara 2/213).  

6227 The responsibility of the People of the Book is greater than that of Pagans, because the People of the Book had been prepared for the standard and straight Religion by the revelations which they had already received. Yet, when the clear evidence came in Islam, they resisted it. And what is this standard and straight Religion, free of all ambiguity, and free of all casual rights and ceremonies? They are summed up in three eternal principles, as explained in the next verse and the next note.