Zulmedenler, kendilerine söylenen sözü başka bir sözle değiştirdiler.(33) Biz de, yoldan çıkıp durmaları yüzünden, o zalimlerin üzerine, gökten pek fena bir azap indirdik.
(33) Onlara söylemeleri emredilen hıtta sözcüğü, bağışlanma dileğini ifade eden bir sözdü. Ancak onlar, secde ederek değil, makatları üzerine sürünerek beldeye girdiler ve hıtta yerine, “kılın içinde bir tane” anlamında, “habbetün fi’ş-şa’re” şeklinde, saçma bir söz söyleyerek, Allah’ın emrini alaya aldılar. (Bk. Buhârî, Tefsir 2:5; Tirmizî, Tefsir 2:1.)