Bakara Sûresi 57. Ayet Meali

1- Kudret helvası. Veya güç, kudret, dayanma gücü. 2- Çevirilerde, “Kudret helvası ve bıldırcın indirdik.” şeklinde verilen anlam doğru değildir. Zira indirdik anlamındaki “enzele” sözcüğünün diğer bir anlamı da bağışlama, ikram etmedir. Bu ayetteki “enzele” sözcüğü “ikram ettik, bağışladık.” anlamındadır. 3- Birçok ayette; Allah'a atfen “Biz”, “Biziz” çoğul zamirleri kullanılmaktadır. Kur'an'daki “Biz/Biziz” zamirleri çokluğu değil, “yüceliği”, “gücü”, “büyüklüğü” ifade etmektedir. Biz çoğul zamirinin kullanıldığı hiçbir ayette Allah'ın zatı/kendisi söz konusu edilmemektedir. Allah'ın zatından söz eden ayetlerin tamamında “ene”, “inni” (ben, beni/bana) zamirleri gibi tekil şahıs zamirleri kullanılmaktadır. “Biz” zamiri ise, Allah'ın yaptıklarına veya yapacaklarına yönelik ayetlerde, Allah'ın gücünün, üstünlüğün ve büyüklüğün ifadesi olarak yer almaktadır. Bütün dillerinde, gücü ve yönetimi elinde bulunduran erk, otorite, yönetici kendi gücünden ve üstünlüğünden söz eden ifadelerde, açıklama ve buyruklarda “biz” zamirini kullanmaktadır.  

(*) Aşağıdaki tefsir metinlerinde de geçtiği gibi, birçok müfessire göre burada geçen (المن )‘’menn’’ kelimesiyle zahmetsiz elde edilen bol ürün ve nimetlerdir. Yüce Allah o sene onlara bol ürün ve rızık vermişti, gökten gelen kudret helvası değil, doğru olan da budur. Bıldırcın konusuna gelince, söz konusu yılda sert esen güney rüzgârları nedeniyle diğer yerlerde bulunan bıldırcına benzer bazı kuş sürüleri onların yaşadıkları bölgeye göç etmeleri sebebiyle onları avlayarak bol bol bu tür kuşun etini yemişlerdir. Yani gökten veya cennetten gelen bir şey yok, zaten yüce Allah bir rızık gönderdiğini ifade ederken (انزلنا)‘’enzelna‘’kelimesini kullanıyor, yani icat ediyoruz. Bu değil ki gökten veya cennetten indiriyor. Kur’an’ı Kerim’de bunun birçok örneği vardır. Mesela: (A’raf-26, Hadid-25, Ali İmran-154, Zümer-6 vs.) Bütün bunlarda da (انزل) kelimesi geçiyor, ama gökten indirdik anlamlarında değil, icat etmek, var etmek anlamındadır. (Tefsirü’l-Maverdi, Tefsirü’l-Alüsi ve et-Tahrir ve’t-Tenvir) Aşağıdaki tefsir metinlerine de bakılabilir. Ayrıca bu vb. ayetlerdeki طيبات) ) ’’tayyıbat veya helalen tayyıben’’gibi ifadelerle Kur’an’da helal edilen, temiz ve sağlıklı olan her tür yiyecek ve içeceklerin helal olduğuna vurgu yapılmaktadır. Yani insanın sağlığına zarar vermeyen her tür gıda ve içecekler helal kapsamına girmektedir. Kur’an’ın bu hükmünden hareketle, Kur’an ışığında bunu belirleyenler de gıda uzmanları olacaktır. İşte böylece Kur’an öz ve çok kısa bir ifadeyle bütün helal ve haram gıdaları açıklamaktadır. ﴿ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى ﴾ - قال السعدي في تفسيره -رحمه الله وهو اسم جامع لكل رزق حسن يحصل بلا تعب، فالمن على هذا: كل ما امتن الله به عليهم، من طعام وشراب وغير ذلك، مما ليس لهم فيه عمل ولا كد ((تفسير ابن عطية ) وأما النعمة الثانية ففي قوله - تعالى وأنزلنا عليكم المن والسلوى ) ما منح من الله - تعالى - يسمى إيجاده إنزالا ومنة ( وأنزلنا الحديد ) فإن قيل: إذا كان مصدر المن والسلوى من الأرض فما معنى الإنزال؟ أقول: يطلق الحق سبحانه مصطلح الإنزال على جميع المخلوقات سواء كان مصدرها الأرض أو السماء وذلك نظراً إلى ظهورها من الأصل الثابت، المشار إليه بقوله تعالى: (وإن من شيء إلا عندنا خزائنه وما ننزله إلا بقدر معلوم) الحجر 21. وهذه هي الكبرى التي تفرعت منها مجموعة من الآيات، كقوله تعالى: (وأنزل لكم من الأنعام ثمانية أزواج) الزمر 6. وكذا قوله: (ثم أنزل عليكم من بعد الغم أمنة نعاساً) آل عمران 154. وقوله: (يا بني آدم قد أنزلنا عليكم لباساً يواري سوءاتكم وريشا) الأعراف 26. وكذلك قوله تعالى: (وأنزلنا الحديد فيه بأس شديد ومنافع للناس) الحديد 25. وهناك آيات كثيرة بهذا المعنى (تفسير المنار ). وأما السلوى فهي اسم جنس جمعي واحدته سلواة وقيل لا واحد له وقيل واحده وجمعه سواء وهو طائر بري لذيذ اللحم سهل الصيد كانت تسوقه لهم ريح الجنوب-) (تفسير الماوردي)  

[4] Yelve kuşu bıldırcına benzer bir kuştur.[5] Bize adem-i ita'atta bulunmakla zulüm etmektir.[6] Bize adem-i itaatta bulunmakla zulüm etmiş olmadılar, fakat kendileri küfran-ı nimette bulunarak pek çok zarar gördüler.  

47 Menn, İbrani dilinde “man” ekmek anlamına gelir. Zahmetsiz elde edilen veya ikram edilen ekmeğe denir. Nitekim Hz. Peygamber: “Mantar menn’dendir” (Buharî Tefsir, 2/4, 7/2) demiştir. Ayrıca, menn’in Sina Çölü’nün tepelerinde yetişen maki türü bir bitkinin reçinesi olduğu da söylenir. Yılın belli mevsiminde yapraklarının altında tatlımsı bir madde birikir. O bölgede yaşayanlar onu yerler. Tohumlarının öğütülmesiyle unundan haşlanarak tatlımsı bir ekmek de yapılır. “Selvâ” ise eti yağlı ve lezzetli olan bir kuş türüdür adına bıldırcın denir. Yağlı katıklar için söylenir. “Menn ve selva” birlikte kullanıldığında Arapçada bir deyim olarak “ekmek ve katık” anlamındadır. Ayette kastedilen anlam, “size ekmek ve katık ikram ettik” demektir.  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:160; Tâhâ 20:80.,Benzer mesajlar: Âl-i İmrân 3:117; A‘râf 7:160, 177; Tevbe 9:70; Yûnus 10:44; Hûd 11:101; Nahl 16:33, 118; Kehf 18:49; ‘Ankebût 29:40; Rûm 30:9; Zuhruf 43:76.  

1 Bk. (A’raf: 160, Tâ Hâ: 80)2 Âyetin son bölümü, “üzerinize de (katımızdan) kudret helvası ve bıldırcın eti indirdik.” şeklinde de tercüme edilebilir.  

[110] Zımnen: Hem ekmeği hem katığı ikram etmiştik. Menn (İbranice man) Eski Ahid’de şöyle tarif edilir: “Seherde ordugâhın etrafına çiğ düşmüştü. Ve düşmüş olan çiğ kalkınca işte çöl toprağının yüzeyinde kırağı gibi küçük, yuvarlak bir şey vardı. ...ve o kişniş tohumu gibi beyaz ve lezzetli ballı yufka gibiydi” (Çıkış 16:13,14,31). “Görünüşü ak günnük görünüşü gibiydi. Kavim dolaşır ve onu toplardı. Değirmende öğütürler, yahut havanda döverlerdi. Ve tencerede haşlarlar ve ondan pide yaparlardı. Tadı taze yağ tadı gibiydi” (Sayılar 11:7-8). Menn’in zahmetsizce elde edilen her gıda için kullanılabileceğini Allah Rasûlü’nün “Mantar (kem’e) mendendir” sözünden çıkarıyoruz. (Tirmizî, Tıb 22). Selvâ, “insanı teselli eden şey” demektir. Rivayetlere göre çölde mahsur kalan İsrâiloğullarına Allah’ın lütuf olarak gönderdiği bıldırcına benzeyen bir kuş türüdür. Menn ekmeği, selvâ ise katığı temsil eder. İnzâl, “ikram” vurgusuna sahiptir (Bkz: 41:32).  

(Çünkü dinin, iman ve amelin faydası da zararı da Allah'a değil, kullaradır, nitekim yaptıklarının cezasını da çekmişlerdir)  

71 Manna= Hebrew, Man hu: Arabic Mahuwa? = What is it? In Exod. 16:14 it is described as "a small round thing, as small as the hoar frost on the ground". (Cf. 7:160). It usually rotted if left over till next day; it melted in the hot sun; the amount necessary for each man was about an Omer, a Hebrew measure of capacity equal to about 2 1/2 quarts. This is the Hebrew account, probably distorted by traditional exaggeration. The actual Manna found to this day in the Sinai region is a gummy saccharine secretion found on a species of Tamarisk. It is produced by the puncture of a species of insect like the cochineal, just as lac is produced by the puncture of the lac insect on certain trees in India . As to quails, large flights of them are driven by winds in the Eastern Mediterranean in certain seasons of the year, as was witnessed during the Great War of 1914-1918. (Cf. n. 2602). (R).