Bakara Sûresi 55. Ayet Meali

[Başlarına gelen dağılma sonucu, millet ve toplum niteliklerini yitirdiler.]  

Bkz. 7/155  

* Allah'ın varlığına inanmak için fiziksel delil isteyenlerden söz eden bu ayetteki "Allah" kelimesi 19'cudur. Nitekim, 19 sayısı üzerine kurulu matematiksel sistem bize fiziksel bir delil sunar. ** Yıldırım çarpması bir ceza olarak değil, bir ders olarak verilmişti. Nitekim bir sonraki ayet bunu iyice açıklıyor.  

(*) Bu ifadeden onların ölmedikleri fakat ölüm haline gelmiş oldukları/bayıldıkları anlaşılmaktadır. Yanı bunlar ölmemişlerdi. وقد يغشى عليه ثم يفيق كما في قوله تعالى : وخر موسى صعقا فلما أفاق [ الأعراف : 143 ] ومما يوجب ذلك قوله : وأنتم تنظرون فإنها لو كانت الصاعقة عبارة عن الموت لم يكن لهذه الجملة كبير معنى ، بل قد يقال إنه لا يصح أن تنظروا الموت النازل بهم إلا أن يكون المراد نظر الأسباب المؤثرة للموت (تفسير فتح القدير- تفسير القاسمي - السعدي)  

1 Bu ifâdeden bunların ölmedikleri fakat ölüm haline gelmiş oldukları anlaşılmaktadır. Demek ki, ölmemişlerdi, fakat ölüm haline gelmişlerdi. Tefsircilerden birçoğu bunu, “bakıp dururken yıldırım çarpmıştı, ölmüş idiniz,” mânâsına anlamışlardır. Hâlbuki "siz de bakıp duruyordunuz" cümlesi hâl cümlesi olarak bilhassa böyle bir zanna meydan vermemektedir. Bk. (Nisâ: 153)  

40 Kur’an, bu “ceza yıldırımı”nın (sâika) ne şekilde olduğunu anlatmaz. Lugat alimleri bu kelimeye çeşitli anlamlar verirler, ancak hepsi de, taşıdığı ‘âni oluş’ ve şiddet boyutu üzerinde hemfikirdirler (bkz. Lane IV, 1690).  

[107] Allah’ı “açıkça” görmek istediler; çünkü Allah’ı kudret delilleriyle, yardım ve ihsanıyla, lütuf ve in’amıyla, âyet ve burhanıyla pek çok kez görmüştüler. [108] Lafzen: “..sizi yıldırım çarpmıştı”. Böyle uçuk bir talep ancak çarpılmış bir aklın ürünü olabilirdi.  

[2] 'Afvdan sonra Mûsâ Benî İsrâîl eşrâfından yetmiş kişiyi berâber alarak 'arz-ı şükrân içün Tûr'a götürdi. Oraya vâsıl oldukları zamân Mûsâ, rüfekâsını durdurub kendi ileriledi. Bir bulut gelüb müşârunileyhi ihâta iyledi. O vakit Benî İsrâîl Mûsâ'ya vâki' olan hitâb-ı 'izzeti kulaklarıyla işitdiler. Münâcâtın hitâmında bulut açılarak Mûsâ arkadaşlarının yanına 'avdet iyledikde onlar: Yâ Mûsâ! Allâh'ı âşikâr sûretde görmedikce sana inanmayız didiklerinden bu cür'etlerinin cezâsı olarak semâdan bir ateş inüb bunları kapladı. Cümlesi bîhoş yere serildiler. Bu hâli gören Mûsâ telâşa düşerek ve ağlayarak: Yâ rabbî! Bunlar Benî İsrâîl'in eşrâfıdır. Yalnız 'avdetimde, berâber götürdiğin eşrâfımız nerde diyen Beni İsrâîl'e ne cevâb vireyim? diye tazarrû' ve niyâzda bulundığından Cenâb-ı Hak cümlesinin 'akıllarını başlarına ve rûhlarını cesedlerine i'âde buyurdı.  

70 We have hitherto had instances from the Jewish traditional Tawrah (or Pentateuch). Now we have some instances from Jewish tradition in the Talmud, or body of exposition in the Jewish theological schools. They are based on the Jewish scriptures, but add many marvellous details and homilies. As to seeing Allah, we have in Exod. 33:20: "And He said, 'Thou canst not see My face: for there shall no man see Me and live'." The punishment for insisting on seeing Allah was therefore death: but those who rejected faith were forgiven, and yet they were ungrateful. ( Cf. nn. 1121-1122, n. 3078).