Bakara Sûresi 39. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 7/24-35; 20/123.  

[Bu ayet bütün insanlığa hitaptır. Yani sadece Âdem, Havva ve Şeytan değildir mutluluk cennetinden inenler. Tam aksine bütün insanoğlu sınanmak için dünyaya gönderilmiştir. Bu sınav sonucu iyiler ve kötüler grupları içinde belirginleşen en önemli grup, Yahudilerdir. Onun için Kur’an, çokça Yahudi kıssalarına yer vermiştir. İnsanlık dünyasının sorunlarını somut olarak Benî İsrail (Yahudi) kıssalarında sunmuştur. Aslında Benî İsrail bir sıfat isimdir, dindar medeni millet demektir. Yani özel isim değildir. Tevrattan ve Kur’andan anlaşıldığına göre önce Yahudiler sonra Araplar sonra Türkler şimdi de Avrupalılar bu manayı yaşamışlar ve yaşıyorlar. Beni İsrail kıssalarını bu çerçevede değerlendirirseniz daha evrensel bir mesajı Kur’andan alırsınız.]  

1- Gerçeğin üzerini örterek, nankörlük eden.  

(*) Not: ‘’Halid’’ ebedi, temeli ve sonsuz anlamlarında değildir. Çünkü bunun anlamı: kalmak, devam etmek, ((خَلَدَ = دام وبَقِيَ veya uzun süre kalmaktır. Bkz: (خَلَدَ بِالْمَكَانِ : أَقَامَ فِيهِ وَدَامَ وَاسْتَقَرَّ طَوِيلا (تعريف و معنى خلد في معجم (المعاني الجامع - معجم عربي عربي)ًÖyleyse ‘’Onlar orada ebedi, temelli veya sürekli kalacaklar şeklindeki bütün mealler hatalıdır. (الله اعلم)  

33 “Hâlidûn” kelimesi h-l-d kökünden gelir; “sürekli olmak, ölümsüz olmak, ebedi olmak” demektir.  

Cehennemin ebedî oluşuyla ilgili bkz. Bakara 2:39, 81, 162, 217, 257, 275; Âl-i İmrân 3:88, 116; Nisâ 4:14, 56, 93, 169; Mâide 5:37, 80; En‘âm 6:128; A‘râf 7:36; Tevbe 9:17, 63, 68; Yûnus 10:27, 52; Hûd 11:8, 107; Ra‘d 13:5; Nahl 16:29; Tâhâ 20:101; Enbiyâ 21:99; Mü’minûn 23:103; Furkân 25:69; Secde 32:14; Ahzâb 33:65; Sâffât 37:9; Zümer 39:72; Mü’min 40:76; Fussilet 41:28; Zuhruf 43:74; Muhammed 47:15; Mücâdele 58:17; Haşr 59:17; Teğâbun 64:10; Cinn 72:23; Müddessir 74:28; Nebe’ 78:23; İnfitâr 82:16; Beyyine 98:6.  

[79] Huld, bir şeyin bozulmadan kalması. (Bkz: 2:25, not 34). Kur’an’da 87 yerde geçer ve âhiret için kullanılır. Dünya’ya ilişkin geldiği üç yerde ise inkâr, vehim ve red için kullanılır (21:34; 26:129; 104:3).  

(işte yeryüzünde insanlığa ait hilafetin oluş şekli bu iniş ve bu müjde ve uyarı ile beraber olmuştur!... Bu sıfat Adem’den evladına intikal edecek, bunu takdir edenler birinci kısımdan, tanımayanlar ise ikinci zümreden olacaklardır!... Biri; ilk fıtratın gereğine halef olacak; diğeri de geçici hatayı huy edinerek görünüşte Adem'e gerçekte şeytana halef ve arkadaş olacaktır! 21 ile 39. Ayetler arasında -Cenab-ı Hakk’ın son olarak gönderdiği "Hidayet Rehberi"ne tabi olmaları hususunda- özellikle müşrikler uyarıldıktan sonra, Adem kıssasını kitaplarında okuyup bilen ve Resulullah (s.a.s.)a ulaşan İsrailoğulları da şöyle uyarılmaktadır.)  

[2] Bundan evvelki âyet-i kerîmede Âdem'in evlâdından irsâl buyurulan enbiyâ ve kütüb ve şerî'ate tâbi' olanların havf ve hüzünden berî olacakları beyân buyurulmakla güyâ bir sâil-i mukadderin: Tâbi' olanların böyle olacaklarını anladık, tâbi' olmayanların hâli nasıl olacakdır? suâline cevâb viriliyor.  

[*] Kezzebe = كذّب fiili "yalanlama" veya "çokça yalan söyleme" anlamına gelen tekzib kökündendir. Kelimenin geçtiği âyetlere, yerine göre "yalanlama" veya "yalan yanlış şeyler söyleme" anlamı verilmiştir.  

57 As their rejection of faith was deliberate and definite, so the consequences must be of an abiding character. (R).