Bakara Sûresi 119. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 3/20; 50/45; 88/22. Son cümledeki mânâ, İmam Nâfî ve İmam Yâkub’un kıraatına dayanılarak ilâve edilmiştir.  

119.Abdurrezzak`ın Muhammed bin Ka`b el-Kurazi`den rivayet ettiğine göre, Resulullah (a.s.): "Keşke anne ve babamın ne yaptığını bilseydim" diye buyurdu, bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi. Resulullah (a.s.) vefatına kadar bir daha onlardan hiç sözetmedi. Bu hadis mürseldir (yani en son ravisi tabiindendir ve sahabiden olan ravisinin kim olduğu zikredilmeksizin doğrudan Resulullah (a.s.)`tan nakledilmiştir.)İbnu Cureyc`in Davud bin Ebi Asım`a dayanan bir isnadla rivayet ettiğine göre de, Resulullah (a.s.) bir gün: "Annem babam nerdedir?" dedi, bunun üzerine bu ayeti kerime indirildi. Ancak bu rivayet de mürseldir.  

Bkz. 17/105, 25/56, 33/45, 34/28, 35/24, 48/8  

[8] Abes olarak değil, yahut Kur'an ile, İslâm ile, hidayet ile.[9] Yahut «sorma» demektir.  

79 Ayette geçen “la tus’el” fiili bazı kıraatlarda “la tes’el” şeklinde okunmuştur. O zaman anlam, “cehennem ehli için Ben’den bir şey isteme!”demektir.  

1 Âyetin son bölümü, Peygamberimizin: “Keşke babamın ve annemin şu anda ne yaptıklarını bilseydim.” demesi üzerine indirilmiştir. (Kurtubî, Taberî, Vâhidî)  

[229] Kur’an’ın bu kendine has ve başka hiçbir metinde rastlanamayacak olan metaforik üslûbu gereği, bir tek pasaj içerisinde ilk bakışta konuyla hiç alâkası yokmuş gibi duran ve farklı dünyalardan söz eder gibi görünen âyetleri arasında kopmaz bağlar mevcuttur. Yüzeysel bir bakışla görülmeyen bu bağları görmek için, satır aralarını keşfetmek (tedebbür) gerekir. Kur’an’ın icazı asıl bu noktada aranmalıdır.