Hak, Rabbinden (gelen) dir. O halde şüphecilerden olma.
Bu âyet-i kerîmenin zahirine göre, Hz. Muhammed [sallallahu aleyhi vesellem] efendimizin kendisine vahyedilen şeyin, doğruluğu hususunda, şüpheye düşmüş olmasını gerektirir ki, böyle bir şey mümkün değildir. Bu hitabın zahiri her ne kadar Hz. Muhammed [sallallahu aleyhi vesellem] efendimize yöneltilmiş ise de hitap, Peygamber üzerinden ümmete yapılmıştır. Allahu a’lem.