Âli İmrân Sûresi 20. Ayet Meali

Çekişenler, Necran Hıristiyanlarıdır.  

3.Bu ayeti kerimede "teslim olmak" ile kastedilen "Müslüman olmak"tır.  

Bkz. 7/158 ve “Ümmi” ifadesi ile ilgili dipnotu.  

“Ümmî”, okuma yazması olmayan demektir. Buradaki kullanımı ile, kendilerine kitap verilmeyenlerle, Arap müşrikleri kastedilmiştir. Kitap verilenler ise Yahudilerle Hıristiyanlardır.  

 «Ümmî», lügatte okuma-yazması olmayan manasına gelmekte ise de tefsirler, bu âyette, kendilerine kitap verilmemiş olan Arap müşriklerinin kastedildiğini belirtmişlerdir.  

"Ümmi" kelimesinin anlamı tahrif edilerek Muhammed peygamberin okuma yazma bilmediği yalanı uydurulmuştur. Bak 2:78; 7:157-158.  

(5)Bu âyetler, Peygamber Efendimiz (Aleyhissalâtü Vesselâm)’ın nübüvvetinin bütün insanlara şâmil olduğunun en açık delillerindendir. Bir hadîs-i şerîfte: “Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemîn olsun ki, ister yahudi ister hristiyan olsun, bu ümmetten beni işitip de gönderildiğim şeylere îmân etmeden ölen kimse Cehennemliktir!” buyurulmuştur. (İbn-i Kesîr, c. 1, 273)  

(*) Not: Eğer ümmi’nin anlamı okuma yazması olmayanlar ise o zaman Ali İmran-20. ayetin meali şöyle olur!(… Kendilerine kitap verilenlere de, ümmilere (okuma yazması olmayanlara) da deki: “Siz de (Allah’a) teslim oldunuz mu?” şeklinde olur. Yani muhatap kitle sadece kitap ehli ile okuma yazma bilmeyenlerdir, okuma yazma bilenler ise, Kur’an’ın mesajının dışında kalırlar. Böyle bir şey olur mu? Hâlbuki Mekke toplumundan olup vahiy kâtiplerinin hepsi okuma yazma biliyordu, yoksa vahyi/Kur’an’ı yazamazlardı. Eğer ‘’el-ümmiyyin’’ın anlamı okuma yazması olmayanlar ise, o zaman Mekke toplumunun tümü (ki bunların içinde vahiy kâtipleri de bulunur) okuma yazma bilmiyordu demektir. Oysa ((الأُمِّيِّينَ kitap ehli olmayan, Kitapla alakası bulunmayanlardır. Ayrıca geleneksel inanışın aksine Allah resulü okuma yazmayı biliyordu. Beyyine Sûresi-2. ayet buna bir delildir: (رَسُولٌ مِنَ اللّٰهِ يَتْلُوا صُحُفًا مُطَهَّرَةًۙ) (O), Allah tarafından gönderilen, tertemiz sahifeleri okuyan bir elçidir.’’ deniliyor. Demek ki Resulullah’ın okuma yazması vardı ki, Kur’an’ı sayfalardan okuyordu. والأميين الذين لا كتاب لهم وهم مشركو العرب ( تفسير القرطبي - لباب التأويل في معاني التنزيل) {والأمّيين} هم مشركو العرب، ودخل في ذلك كل من لا كتاب له (البحر المحيط - التفسير الكبير – الطبري - إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم - الوسيط في تفسير القرآن الكريم) ذلك أن جذر (أمم) في العربية لم يكن في الأصل يعطي معنى عدم معرفة الكتابة.... ، وبالتالي لا يمكن أن يوصفوا بأنهم أميين بهذا المعني. ثم إن هناك دلائل قد تتيح القول أن الرسول ذاته كان يقرأ ويكتب أيضا – أطلق اليهود والنصارى على الناس الذين لا يدينون بدينهم، أي ليسوا يهوداً ولا نصارى، لفظ الأمي، وجاءت من كلمة غوييم العبرية "الأمم - وهذا واضح في الآية رقم 20 من آل عمران: "وقل للذين أوتوا الكتاب والأميين"، فالذين أوتوا الكتاب هم اليهود والنصارى، والباقي من الناس هم الأميون)(4) د. محمد شحرور، النبي محمد (ص) كان أمياً وكان يقرأ ويكتب . وهذا ثابت بالقران الكريم كما في سورة البية الاية - 2 (رسول من الله يتلوا صحفا مطهرة) وما معني يتلوا صحفا؟ هل يمكن أن يتلو صحفا من كان جاهلا بالقرائة والكتابة ؟ هل نحن نؤمن بالقرن اكريم ؟ أم بالروايات المختلعة والاحاديث الضعيفة والوضوعة ؟ ولكن مع الاسف ان المسلمين يحرفون عن معاني القران الكريم ويؤمنون بالخرافاة والروايات الموضوعة المعارضة للقران الكرية.! ".. فقد ذكر "الفراء" وهو من علماء العربية المعروفين، أن الأميين هم العرب الذين لم يكن لهم كتاب. ويراد بالكتاب، التوراة والإنجيل. ولذلك نعت اليهود والنصارى في القرآن ب "أهل الكتاب"، وهذا المعنى يناسب كل المناسبة لفظة "الأميين" الواردة في القرآن الكريم، وتعني الوثنيين أي جماع قريش وبقية العرب، ممن لم يكن من يهود وليس له كتاب) (.6- د. جواد علي، المفصل في تاريخ العرب قبل الإسلام،) أما القدماء فقد كان هذا الرأي شائعا جدا لديهم. ابن تيمية: (الأميين وهم الذين لا كتاب لهم من العرب) (7)، ابن هشام: (والأميين: الذين لا كتاب لهم) (8)، القرطبي: (قال ابن عباس : الأميون العرب كلهم، من كتب منهم ومن لم يكتب، لأنهم لم يكونوا أهل كتاب)  

[4] Yahut amelimi ancak O'nun için işledim - dilim ile yüreğim ile, bütün azam ile Allah'a boyun eğdim.[5] Arap müşriklerine.  

5 Ummî: sözlükte okuma yazma bilmeyen, anasından doğduğu gibi demektir. Burada “Kendilerine vahyedilmiş belli bir kitabı olmayan topluluktur” (Razî).  

[Ümmi] kavramı sanıldığı gibi “okuma-yazma bilmeyen” değil, “[el-Kitab]’ı (Tevrat’ı) bilmeyen”, “kitap ehlinden olmayan” veya “Mekkeli” demektir. Buna göre söz konusu kavram, [el-ümmiyyûn/el-ümmiyyîn] şeklinde çoğul kalıpta Bakara 2:77’de “Kitabı (Tevrat’ı) bilmeyenler”, bu ayette ve Âl-i İmrân 3:75’te “kitap verilmeyenler, kitap ehlinden olmayanlar”, Cum‘a 62:2’de “Mekkeliler” anlamına gelmekte, [el-ümmî] şeklinde tekil kalıpta A‘râf 7:157-158’de “Hz. Muhammed” için kullanılmaktadır. Hz. Muhammed’in ümmiliği, onun peygamberlikten önce Tevrat’ı yani dini metinleri bilmemesi ve onlar hakkında yazılı veya sözlü yorumda bulunmaması, kitap ehlinden olmaması ve Mekkeli oluşu anlamındadır; konunun okuma-yazma bilmemeyle ilişkisi yoktur. Burada geçen “ümmiler” ifadesi, Âl-i İmrân 3:75’te de olduğu gibi öncesindeki bağlam gereği “kitap ehlinden olmayanlar” demektir.  

1 Ümmî: Kelime olarak üç anlama gelir: a- Anadan doğduğu hal üzere bulunan yani, okuması yazması, tahsili olmayan Araplar, b- Ümmete mensup, c- Ümm’ül-Kurâ’ya mensup, yani “Mekkeli” demektir. Müfessirlerin hemen hemen tamamı, birinci anlamı tercih etmişlerdir. Yani, kitapsız Arap müşriklerine ve onlar gibi kitabı olmayan tüm insanlara “ümmî” denilmiştir. Elmalılı bu konuyu özetle: “Ümmî okuyup yazmaya uğraşmamış manasına bir vasıftır. Ümmîlik alelade kimseler hakkında genelde ilim eksikliğini ifade eden bir noksan sıfat iken bir ümmînin okuyup yazanlardan daha âlim olması, âdet dışı olarak çalışmayla elde edilmeyen, Allah tarafından verilen bir hediye olduğuna delalet eder. Ve binaenaleyh ilmî ve amelî üstünlüğü okuyup yazanları âciz bırakan bir Peygamber hakkında her türlü şüpheyi yok eden ve o Peygamberin doğrudan doğruya Allah tarafından gönderilmiş bulunduğunu ispat eden harikulade bir mucizedir” şeklinde değerlendirmiştir. Peygamber (s.a.v)’in okuma-yazmayı bilip-bilmediği tarih boyunca münakaşa konusu olmuştur. Ancak onun peygamberlikten önce okuma-yazma bilmediği ayet (Ankebut: 48) ile sabit olup bu konuda herhangi bir ihtilaf da yoktur. Aynı konu için Bk. (Bakara: 110, Âlu İmran: 20, A’raf: 157-158, Cuma: 2)  

14 Râzî’ye göre bu ifade (ümmiyyîn) kendilerine vahyedilmiş belli bir kitabı olmayan toplumlara işaret etmektedir.  

[559] Bu âyet En’âm sûinin 79. âyeti ışığında anlaşılmalıdır.  

Bu âyet, Kur’ân’ın bütün insanlığa hitap eden evrensel bir tebliğ olduğunu gösterir. Zira buradaki tasnifin dışında insan topluluğu yoktur. Ehl-i kitap: Hıristiyanlar, Yahudiler gibi kutsal semâvî kitapları olanlar; ümmîler ise: genel olarak müşrikler ve arap müşrikleri gibi kitapsız dinlere mensup olanlardır. Ayırım Arap - Arap olmayan tarzında değil, böyle pek kapsamlı bir tasnif ile yapılmıştır.  

[1] Hazret-i peygamberle dîn husûsunda mubâhase içün gelen Necran hey'et-i meb'ûsesine virilecek cevâb olarak nâzil olmuşdur.  

[*] Ümmiler, ilahi kitapların içeriğini bilmeyenlerdir. (Bkz.Bakara 2/78)  

360 Wajh: whole self. See n. 114 to 2:112. 361 The People of the Book may be supposed to know something about the previous religious history of mankind. To them the appeal should be easy and intelligible, as all religion is one, and it is only being renewed in Islam. But the appeal is also made to the pagan Arabs, who are unlearned, and who can well be expected to follow the example of one of their own, who received divine enlightenment, and was able to bring new knowledge to them. A great many of both these classes did so. But the few who resisted Allah's grace, and actually threatened and persecuted those who believed, are told that Allah will look after His own. 362 Note the literary skill in the argument as it proceeds. The mystery of birth faintly suggests that we are coming to the story of Jesus. The exposition of the Book suggests that Islam is the same religion as that of the People of the Book. Next we are told that the People of the Book made their religion one-sided, and through the priesthood of the family of 'Imran, we are brought to the story of Jesus, who was rejected by a body of the Jews as Muhammad was rejected by a body of both Jews and Christians.