Âli İmrân Sûresi 174. Ayet Meali

Hz. Peygamber’in komutasındaki yetmiş kişilik süvari birliği, en ufak bir cesaret kaybına ve korkuya kapılmadan, yaklaşık bir hafta Bedir Savaşı’nın yapıldığı yerde bekledi. Ancak askerleriyle yola çıkan Ebu Süfyan savaşmaktan korkarak geri dönünce, Müslümanlar da Medine’ye geri döndüler.  

 Hz. Peygamber’in komutasındaki birlik, Ebu Süfyân ile bir yıl önce sözleşilen yerde onları bir hafta kadar bekledi; ancak bir miktar asker ile yola çıkan Ebu Süfyân’ın savaşmaktan korkarak geri dönmesi üzerine müslümanlar da kârlı alış-verişler yaparak tekrar Medine’ye geldiler.  

(1)Müşrik ordusu Uhud’dan ayrılırken Ebû Süfyân: “Yâ Muhammed! Gelecek sene Bedir’de tekrar karşılaşalım!” demişti. Bu meydan okumaya karşı “İnşâallah!” diye cevab veren Peygamber Efendimiz (asm), ertesi yıl bir kısım sahâbelerle birlikte (radıyallâhü anhüm ecmaîn) Bedir’e geldi. Onları bir hafta kadar burada bekledi ise de, bir mikdar askerle yola çıkmış olan Ebû Süfyân harb etmekten korkarak geri dönmüştü. Bunun üzerine sahâbe ordusu, sâlimen Medîne’ye döndüler. (Nesefî, c. 1, 173)  

(*) Rivayete göre, Uhud Savaşından sonra saldırgan müşrikler Müslümanları tehdit ederek ertesi yıl yine tekrar savaşacaklarını ahdetmişlerdi. Ertesi yıl söz verilen zamanda ve mevkide Müslümanlar yerlerini alıp beklemeye başladılar. Müşrikler ise Mekke’den yola çıktıktan sonra, cesaret edemeyerek geri döndüler ve Medine’ye adam yollayarak kendilerinin çok büyük bir kuvvetle gelmekte olduğuna dair haberler yaydılar. Buna kulak asmayan Müslümanlar bir hafta bekledikten sonra, oradaki panayırdan kârlı alışverişler yaparak Medine’ye döndüler. (Ü. Şimşek Meali 174. Ayet Açıklaması)  

[1] Korku, katil, cerh, düşman hilesi gibi.[2] Selâmet ile, ticaretle.[3] İtaat ve sebat ve besaletle Allah'ın hoşnutsuzluğunu kazandılar.[1] Yahudiler veya içlerinden biri.[2] Veya hıfzedip ihmal etmiyeceğiz.[3] İrtikâp ettiğiniz amellerden nâşidir.  

1 Bu âyette Müslümanların bir zarara uğramadan döndükleri savaş, müfessirlerin büyük çoğunluğuna göre; “Bedr-i Suğra” savaşıdır. Konu ile ilgili olarak Bk. (Nisâ: 84) Ancak bu savaşın, Uhud savaşı olma ihtimâli de vardır. En doğrusunu Allah bilir.2 Peygamberimiz, Uhud savaşının sonunda Ebû Süfyân’la bir sene sonra “Bedr-i Suğra” mevsiminde savaşmak üzere sözleşmişti. Günü gelince insanları savaşmaya davet etti. Fakat bazı Müslümanlar, bu savaştan çekindiler. Bunun üzerine bu âyet indirildi. Peygamberimiz: “Ben, yalnız başıma kalsam yine giderim.” buyurdu ve yetmiş kadar atlı ile hareket etti, Allah da kâfirlerin kalbine bir korku verdi ve caydırdı. Peygamberimiz Bedr-i Suğra’da sekiz gün kaldı ve ticaret yaptı. Bedr-i Suğra: Kinane Oğullarına ait pazar yeri olarak kullanılan ve Arapların her sene sekiz gün toplanıp alış veriş yaptıkları bir sudur. (Kurtubî)  

132 Yani, cesaret kaybından ve iman zayıflığından kaynaklanan ahlakî sapkınlığa kapılmadan: Uhud’da birçok Müslümanın başına gelenlere işaret.  

[691] Âyet Uhud’dan bir gün sonra gerçekleşen bir takip operasyonu olan Hamrau’l-Esed’e işaret etmektedir.  

[1] Bu ve bundan evvelki iki âyet-i kerîmede işâret buyurulan vak'a şöyledir: Ebû Süfyân ile berâberindeki müşrikler Uhud'dan 'avdet iderlerken Ebû Süfyân: "Ey Muhammed gelecek sene Bedir'de buluşalım." diye bağırmakla Rasûlullah "İnşâallah" buyurdı. Zamânı geldikde Ebû Süfyân müşrikîn Mekke'den bir çok adamlarla çıkub "Merruzzahrân" nâm mahalle gelerek kondı. Allâh Te'âlâ kalblerine korku virdiğinden ileri gitmekden vaz geçüb geri döndiler. Yolda " 'Abdu'l Kays" kabîlesinden Medîne'ye gitmekde olan bir adama rast geldiler. Ebû Süfyân bu adama bir deve yüki kurı üzüm virmeği va'd ile Medîne'ye vusûlünde müslümânları korkudub harb içün çıkmalarına mâni' olmağı tenbîh iyledi. Bu adam Medîne'ye gelince mü'minlere: Ebû Süfyân büyük bir ordu ile harbe çıkmışdır. Eğer üstüne giderseniz hiç biriniz kurtulamaz ve telef olursunuz dimekle ashâb-ı kirâma futûr geldi, tereddüde başladılar. Bunun üzerine Rasûl 'aleyhisselâm "Ben her halde gideceğim. Benimle kimse gelmese bile yalnız giderim" buyurmakla ashâb "Hasbunallah" diyerek yola çıkdılar ve Bedir mevki'ine vâsıl olub orada Ebû Süfyân ordusunı beklediler, onun "Merruzzahrân"dan dönmüş oldığını haber alan mü'minler berâberlerinde götürmüş oldukları emti'ayı orada satub ticâret iyleyerek Medîne'ye 'avdet itdiler.  

(34) Uhud Savaşından sonra Müslümanlarla müşrikler ertesi yıl tekrar buluşarak savaşmak üzere anlaşmışlardı. Ertesi yıl sözleşilen zamanda ve sözleşilen mevkide Müslümanlar yerlerini alıp beklemeye başladılar. Müşrikler ise Mekke’den yola çıktıktan sonra, cesaret edemeyerek geri döndüler ve Medine’ye adam yollayarak kendilerinin çok büyük bir kuvvetle gelmekte olduğuna dair haberler yaydılar. Buna kulak asmayan Müslümanlar bir hafta bekledikten sonra, oradaki panayırdan kârlı alışverişler yaparak Medine’ye döndüler.