Âli İmrân Sûresi 117. Ayet Meali

Bkz. 10/44 ve dipnotu 16/33, 29/40, 9/70, 29/40  

 Kavurucu rüzgâr, henüz yeşermekte olan ekini nasıl yakıp kavurursa, onların dünya hayatında sarfettikleri mallar da kendilerine bir iyilik getirmek şöyle dursun, aksine, dünya ve ahiret hayatlarının mahvına sebep olur. Tefsirlerde buradaki benzetme için şöyle bir takdir de yapılmaktadır: «... harcamalar, ... kavurucu rüzgârın vurup mahvettiği ekine benzer.» Âyette rüzgârın sıfatı olarak geçen «sırr» kelimesi, «çok soğuk» anlamını da taşır.  

1. Hayırlı işlere harcadıkları ve ihtiyaç sahiplerine yardım ettikleri. 2. Benliğine, yaradılışına uygun olmayan bir yola sapmış.  

(*) İnkârcıların Allah için veya insanlık namına yoksul ve muhtaçlara değil de sırf dünyada güç, egemenlik ve şöhret elde etmek, gösteriş ve övünmek için harcadıkları malların durumu, dondurucu bir kasırganın kasıp kavurduğu ve kupkuru sap haline getirdiği ekinin durumuna benzetilmiştir. Bu ekinden bir fayda sağlanamadığı gibi inkârcıların yaptıkları söz konusu harcamalardan da herhangi bir fayda sağlanamaz. (مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِى هِـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا } في المفاخر والمكارم وكسب الثناء وحسن الذكر بين الناس أو ما يتقربون به إلى الله مع كفرهم (مدارك التنزيل وحقائق التأويل) معناهُ: مَثَلُ ما ينفقُ اليهودُ في اليهوديَّة على رؤسائِهم وعلمَائهم، وما ينفقُ أهلُ الأوثانِ على أصنامِهم في تظاهُرهم على النبيِّ صلى الله عليه وسلم وإهلاكِهم مالَ أنفسِهم (التفسير الكبير) وذلك  

[2] Veya pek sıcak yakıcı bir rüzgâr.[3] Ekinlerini zarara sokarak onlara zulüm etmedi.[4] İsyan ile, mallarını mahallerinin gayriye sarf ile kendilerine zulüm ettiler.  

Benzer mesajlar: Bakara 2:57; A‘râf 7:160, 177; Tevbe 9:70; Yûnus 10:44; Hûd 11:101; Nahl 16:33, 118; Kehf 18:49; ‘Ankebût 29:40; Rûm 30:9; Zuhruf 43:76.  

86 Zemahşerî, bu ayet hakkındaki yorumu ile ilgili bir tesbitinde bu kıssayı şöyle açıklar: “Eğer hakikati inkar edenlerin ‘ürün’ü [yani, kazandıkları başarılar] kaybolursa, bu dünyada ve öteki dünyada hiçbir şey bırakmamacasına tümüyle kaybolur; halbuki bir müminin ‘ürün’ü hiçbir zaman tümüyle kaybolmaz; çünkü görünüşte kaybolmuş olsa bile, onun, zorluklara karşı gösterdiği sabırdan dolayı öteki dünyadaki mükafat beklentisi devam eder.” Başka bir ifadeyle, yukarıdaki Kur’ânî ibare, hakikati inkara şartlanmış olanların şahsında bütün çabaların tamamiyle boşa gideceğini vurgulamaktadır.  

[649] Zımnen: Onlar kendi elleriyle kendi felaketlerini hazırlamaktadırlar.  

Hak dini inkâr eden akımlar değişik de olsalar, batıl olmakta müşterektirler. Bunlar servetlerini sırf dünya için değerlendirirler. Fakat sırf dünyaya yöneldikleri halde dünyayı da doğru dürüst yönetemezler. Zira dünya - âhiret dengesi üzerinde duran fıtrata karşı çıkarlar. Bu sebeple harcamalar dengesiz olur. Tahrib edici silâhlanma uğruna milyarlar seferber olur. Yüz milyonlar aç iken böylesi harcamalar yapılır. Fakat sonunda, dünya hayatı bile perişan olur.  

[1] Sadaka virir, fukarâya bakar, hayır işleriz ve bu sâyede Allâh'ın 'azâbından kurtuluruz diyen yahûdîler hakkında nâzil olmuşdur.  

439 False "spending" may be either in false "charity" or in having a "good time". For the man who resists Allah's purpose, neither of them is any good. The essence of charity is faith and love. Where these are wanting, charity is not charity. Some baser motive is there: ostentation, or even worse, getting a person into the giver's power by a pretence of charity: something that is connected with the life of this grasping, material world. What happens? You expect a good harvest. But "while you think, good easy man, for surely your greatness is a-ripening," there comes a nipping frost, and destroys all your hopes. The frost is some calamity, or the fact that you are found out! Or perhaps it is "High blown pride," as in Shakespeare's Henry VIII, 2:3. In your despair you may blame blind Fate or you may blame Allah! Blind Fate does not exist, for there is Allah's Providence , which is just and good. The harm or injustice has come, not from Allah, but from your own soul. You wronged your soul, and it suffered the frost. Your base motive brought you no good: it may have reduced you to poverty, shame, and disgrace. All the brave show of the wicked in this life is but a wind charged with evil to themselves.