Âli İmrân Sûresi 100. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 2/109; 3/72; 4/89.  

100.İbnu İshak`ın Zeyd bin Eslem`den rivayet ettiğine göre yahudilerden Şâs bin Kays, Evs ve Hazrec kabilelerinden olan bazı Müslümanların yanından geçti. Onların önceki düşmanlıklarını aralarından silip de böyle sevgiyle biraraya gelmelerini içine sindiremedi. Yanındaki bir yahudi gençten onların aralarına oturup Bu`as günlerinden (Evs ve Hazrec kabilelerinin asırlık savaşı olan Bu`as savaşından) söz etmesini istedi. Bu genç de onun istediğini yaptı. Bunun üzerine Evs kabilesinden olanlarla Hazrec kabilesinden olanlar birbirlerine karşı övünmeğe ve tartışmaya başladılar. İş o kadar ilerledi ki Evs kabilesinden Evs bin Kayzi ile Hazrec kabilesinden Cebbar bin Sahr adlı kişiler birbirlerine girdiler, birbirlerine kötü sözler söylediler. Bu durum iki grubu kızdırdı ve silahlı çatışmaya girme teşebbüsünde bile bulundular. Bu olayın haberi Resulullah (a.s.)`a ulaştı. Resulullah (a.s.) hemen gelip, kendilerine nasihatte bulundu ve aralarını düzeltti. Onlar da Resulullah (a.s.)`ın sözünü dinledi ve ona itaat ettiler. Bu olayın ardından bu ayeti kerime indirildi.Feryabi`nin ve İbnu Ebi Hatim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre 101. ve 102. ayeti kerime de yukarıda anlatılan olayla ilgili olarak indirilmiştir.  

Bkz. 2/120, 3/118-120, 149  

(5)“Ey bu vatan gençleri! Frenklerin (Avrupalıların) taklîdine çalışmayınız! Âyâ (acabâ), Avrupa’nın size ettikleri hadsiz zulüm ve adâvetlerinden (düşmanlıklarından) sonra, sizler hangi akıl ile onların sefâhet ve bâtıl efkârlarına ittibâ‘ ediyorsunuz (günahlarına ve bâtıl fikirlerine uyuyorsunuz) ve onlara emniyet ediyorsunuz? Yok, yok! Onları sefîhâne (akılsızca) taklîd edenler, onlara ittibâ‘ değil, belki şuûrsuz olarak onların safına iltihâk edip (katılıp), hem kendi kendinizi hem kardeşlerinizi i‘dâm ediyorsunuz. Âgâh olunuz (biliniz ki), sizler böyle ahlâksızca ittibâ‘ ettikçe (onlara uydukça), hamiyet (millet için fedâkârlık yapmak) da‘vâsında yalancılık ediyorsunuz!” (Lem‘alar, 17. Lem‘a, 125)  

(*) Burada müminlere, Ehl-i kitaba gönderilen kitapları da –aslî şekliyle– onaylayan, gerçekleri apaçık ortaya koyan Kur’an gibi bir kitabın âyetleri okunup dururken, üstelik onların kitaplarında da geleceği haber verilen Hz. Muhammed gibi âlemlere rahmet olarak gönderilmiş bir peygambere iman etme şerefine erişmişken, bir grup Ehl-i kitabın kendilerini iman yolundan saptırmak için kurdukları tuzaklara aldanmamaları için güçlü bir uyarı yapılmaktadır. Tefsir (Kur’an Yolu)  

Benzer mesaj: Âl-i İmrân 3:149.  

[2] Evs ve Hazrec kabîleleri eşrâfından ba'zıları bir mahalde oturub sohbet itmekde iken (Şâs bin Kays) nâm yahûdî oraya geldi. Aralarına fesâd koymak maksadıyla bu iki kabîlenin kable'l İslâm aralarındaki 'adâvetden ve muhârebâtdan bahs itdi. Bu sözleri oturanların galeyânının mûcib oldığından birbiriyle gavgaya başladılar. Vak'ayı haber alan Hazret-i Rasûl orayı teşrîf ile aralarını buldı. Bu ve bundan sonraki dört âyet-i kerîme onlar hakkında nâzil olmuşdur.