Zâriyât Sûresi 24. Ayet Meali

Ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi hakkıyla bilen Allah Teâlâ tarafından sorulan bu soru, Resûllullah [aleyhissalâtu vesselâm] Efendimizden cevap bekleme sorusu olmayıp, bahsedilecek olan haberi yüceltmek ve onun Hz. Resûlullah’ın [sallallahu aleyhi vesellem] ilminden olmadığına ve kendisine vahiyle bildirildiğine dikkat çekmek içindir.  

1- Haberi.  

(*) Not: Ayetin başında bulunan (هَلْ)’’ hel ‘’istifham edatı olmayıp, (قد)’’kad’’ yani ‘’muhakkak’’ anlamında olduğunu söyleyenlerin bazı tefsirlerdeki görüşleri aşağıdadır. Doğrusu da budur. Haşa yüce Allah söz konusu haberin Hz. Peygambere ulaşıp ulaşmadığını bilmez mi? Zaten vahiy yoluyla ona haber veren kendisidir. Bu nedenle meallerdeki ‘’ Sana konuklarının haberi gelmedi mi veya geldi mi’’ şeklindeki tercümeler hatalıdır. قَوْلُهُ تَعَالَى: {هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ}؛ أي قد أتاكَ يا مُحَمَّدُ حديث ضيف إبراهيم عليه السلام ، (التفسير الكبير – للطبران). قوله تعالى: {هل أتاكَ حديثُ ضَيْفِ إبراهيمَ المُكْرَمِينَ} «هل» بمعنى: «قد» في قول ابن عباس، ومقاتل، فيكون المعنى: قد أتاك فاستمع نَقْصُصْهُ عليك ،(زاد المسير في علم التفسير )  

[8] Veya ind-i ilâhi'de muazzez ve mükerrem olan.[9] Bu gibi istifhamlar teşvik, kıssanın şanına ta'zim içindir, peygamberin bu haberi yalnız vahiy ile öğrendiğini iş'arı maksuttur.  

16 Bu kıssa, (aynı zamanda Hz. Lût halkının, ‘Âd ve Semûd kabilelerinin, Hz. Musa ile Firavun halklarının ve Hz. Nûh halkının başlarına gelenler ile ilgili sonraki değinmeler), Allah’ın varlığının ve kudretinin somut ve kavramsal “işaret”lerine ve Kur’an’ın “Allah’ın yöntemi/yolu” olarak tanımladığı şeyde (sünnetullâh) belirgin bulunan kesin manevî nedenselliğe yapılan bir önceki referans ile bağlantılıdır. Hz. İbrahim’in semavî misafirlerinin kıssası aynı zamanda 11:69 ve devamında ve -biraz daha kısa bir şekli ile- 15:51 ve devamında geçmiştir.  

5005 Cf. 11:69-73 and notes, where further details of the story will be found. Cf. also 15:51 -56.