Yûnus Sûresi 54. Ayet Meali

1- Tarafsızca.  

[1] Gördükleri azaptan dolayı kendilerinde ağlamaya, bağırmaya takatları kalmaz.[2] Mü'minler ile kâfirler arası.  

22 Krş. Ra’d, 13/18; Meâric, 70/11-14  

Benzer mesajlar: Bakara 2:48, 123; Âl-i İmrân 3:91; Mâide 5:36; En‘âm 6:70; Ra‘d 13:18; Zümer 39:47; Hadîd 57:15; Me‘âric 70:11-14.,Buradaki [eserrû] fiili [ezdâd] (çift anlamlı) kelimelerdendir. Anlamı hem pişmanlığı “gizlemek” hem de onu “açıklamak”tır. Benzer mesaj: Sebe’ 34:33.  

75 Burada, Hz. Peygamber’i bile bile yalanlayıp Kur’an’ın mesajını reddederek.76 Karş. 3:91 ve ilgili 71. not.77 Eserrahû fiili, öncelikle, “onu gizledi” ya da “saklı tuttu” anlamına geliyor; bu itibarla, eserru’n-nedâmete (geçmiş zaman kipinde çekilmiş olmasına rağmen yukarıdaki anlam akışı içinde, açıktır ki, gelecekteki bir olayı göstermektedir) cümleciği, “pişmanlıklarını gizleyecekler” şeklinde tercüme edilebilir. Bununla birlikte, Kur’an’ın konuyla ilgili başka pek çok açıklaması gözönünde bulundurulursa Hesap Günü’nde günahkarlar, pişmanlıklarını gizlemek şöyle dursun, tersine, telaş ve dehşet içinde bütün güçleriyle asıl bunu belirtmeye çalışacaklar; bunun içindir ki bazı müfessirler (örn. Ebû ‘Ubeyde’ye dayanarak Beğavî) bu tekil ayette eserrû fiilinin ilk anlamının karşıtını ifade ettiği görüşünü ileri sürmüşler ve cümleyi, “pişmanlıklarını açığa vuracaklar” şeklinde yorumlamışlardır. Ne var ki, oldukça kuvvetli görünen bu yoruma, başta Ebû Mansûr el-Ezherî olmak üzere bazı dilbilimciler tarafından, dilbilimsel açıdan şiddetle karşı çıkılmıştır (karş. Lane IV, 1337); Bütün bu mülahazalar ışığında, eserra fiilinin “gizlemek” anlamı veren ilk çağrışımı bütünüyle gözardı edilemeyeceğine göre, yukarıdaki Kur’ânî cümlenin (Zemahşerî’nin yorumladığı yönde) gayriihtiyarî olarak “gizlemek” anlamında mecazî boyutuyla anlaşılması ve netice olarak bundan, günahkarların, son derece derin pişmanlıklarını gösterecek gücü kendilerinde bulamadıkları anlamının çıkarılması gerekmektedir.  

[1631] Hesap Günü’nden kaçanlar, hesabı verilemeyecek bir hayat yaşayanlardır. [1632] Eserra fiilinin zıt anlamlı müşterek bir sözcük olduğunu ve hem “bir şeyi gizledi” hem de “açığa çıkardı” anlamına geldiğini söyleyenler (Beydavî ve Râzî) Ebu Ubeyde’ye dayanırlar. Fakat Ferrâ, Ebu Ubeyde’nin bu fiilin “açıkladı” anlamı için şiirden gösterdiği tek delilde okuma hatası yaptığını söyler (Mekâyîs III, 67). Âyetteki eserru’n-nedâmete ibaresi “yüreğin ta derinliklerinde hissedilen vicdan azabına” delâlet etse gerektir. Dolayısıyla, söz konusu fiil yaşanan pişmanlığın tezahürünü değil, sahibinin kalbî ıstırabını ifade etmektedir (Bunu pekiştiren bir pişmanlık tasviri için krş: 25:27). Âyet, ilki ilâhî yargı, ikincisi ilâhî ceza olmak üzere iki duruma ışık tutmaktadır: ilk cümlesi zalimlerin sorgulama dışı kalmak için gösterecekleri olağanüstü çabayı, ikinci cümlesi ise sorgulama sonucu suçu sabit görülenlerin yaşayacağı asıl şaşkınlığı ifade etmektedir. [1633] Kıstın ‘adlden farklı olduğunun delili âyetin hiç kimseye haksızlık yapılmayacağını vurgulayan son cümlesidir. ‘Adl anlamına alındığında bu cümle zait olurdu. Adâlet herkese hak ettiği kadar vermek, kıst kötüyü asla hak ettiğinden fazlasıyla cezalandırmamak fakat iyiyi liyakatine göre kat kat fazlasıyla ödüllendirmektir. Bu ise özünde Allah’ın kendi “hakkından feragate” dayandığı için kıst kullanılmıştır (Bkz: 49:9).  

Eserre: Hem açığa vurmak, hem de, acının şiddeti sebebiyle kişinin nutku tutulduğundan söyleyememesi yani içinde gizlemek hakkında kullanılır. Yani bu kelime bu iki zıt mânaya gelmesi itibariyle ezdaddandır.  

1444 Cf. 3:91, and 13:18 . 1445 Declare their repentance: the verb in the original is asarru, which may mean either "declare" or "reveal" or else "conceal" or "hide". The classical Commentators are divided as to the meaning to be adopted here. If the first, which I prefer, the sense would be: "When the Penalty stares the sinners in the face, they would give anything to escape it, and they would even openly declare their repentance, which would be a source of shame and ignominy to them." If the latter meaning be taken, the sense would be: "They would give anything to escape the Penalty; but the hardest thing of all for them is frankly to confess and repent, and so they conceal their sense of shame and ignominy", (Cf. 34:33).