Yûnus Sûresi 45. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 20/104; 23/101; 70/11-15; 77/15; 79/46.  

2.Yani kıyamet günü Allah onları dirilttiğinde onlara adeta dünyada veya kabirlerinde sadece gündüzün bir saati kadar bir süre kalmışlar gibi gelir. İşte böyle bir günde onlar birbirlerini tanıyacaklardır.  

İlla da kabir azabı görmek isteyenlere sormak lazım; “kabir azabı diye bir şey olsaydı, cehennem ehli yeniden diriltildiklerinde kabirde yaşadıkları işkence dolu hayatı unutarak sadece dünyada bir saat kadar yaşamış olduklarını zannederler miydi?” Aynı konuyu anlatan diğer ayetlere bakalım: “Orada ancak bir gün kaldınız” (Taha 20/104)“Allah inkâr edenlere: ‘Yeryüzünde kaç yıl kaldınız?’ diye sorar. Onlar da ‘Bir gün veya günün bir kısmı kadar’ derler. Allah: ‘Az bir süre kaldınız. Keşke siz bunu bilmiş olsaydınız.’ buyurur.” (Müminun 23/112-114) Dünya-ahiret ilişkisini ortaya koyan bu ayetlerin kabir azabı neresindedir? Ayrıca hesap günü henüz olmamış, mizan kurulmamış, suçlular, suçsuzlar, haklılar, haksızlar, ödüller, cezalar belli olmamış… böyle bir durumda kabir azabından nasıl bahsedilebilir?  

1- Bu ve buna benzer birçok ayetten de açıkça anlaşıldığı gibi “kabir hayatı” denen bir hayat yoktur. Dolayısıyla kabir azabıyla ilgili söylenen şeylerin tamamı uydurmadır. Kabir azabı olsaydı azap görenler, yeniden diriltildiklerinde hiç bir saat kadar yaşamış olduklarını zannederler miydi. Bir saat işkence görmüş olmak, insana bir ömür kadar uzun gelmez mi?  

(*) Allah’ın huzurunda hesap vermek üzere mahşerde toplanan insanlar, kıyametin dehşetini ve âhiret hayatının sonsuzluğunu anladıklarında dünyadaki hayatlarının …“sadece günün bir saati kadar” kısa sürmüş bir hayat olduğunu (krş. Nâziât 79/46), hâlâ birbirlerini tanıdıklarına göre uzun bir süre ayrı kalmadıklarını, dolayısıyla kabirde (diriltildikleri yerde) bulundukları sürenin de çok fazla olmadığını düşüneceklerdir. Fakat daha sonra insanların dünyada yakınlığı bulunanlarla bağı kopacak, herkes başının derdine düşecek, dünyadaki iman ve ameline göre ya mutlu ve sevinçli olacak ya da kederlere boğulacaktır (bk. Abese 80/34-42); Allah’ın huzuruna çıkartılacaklarına, dünyada iken yapıp ettiklerinin hesabını vereceklerine inanmayan ve bunun sonucunda doğru yolda yaşama sorumluluğunu duymayanlar o gün en büyük hüsranla karşılaşacaklardır. Allah onları mahşerde topladığı vakit, kendilerine öyle gelir ki sadece gündüzün görüşüp tanışacakları bir saati kadar (dünyada) kalmışlar. Kaynak: (Kur’an Yolu Tefsiri)  

[4] Birbirlerini unutacak kadar vakit geçirmemişlerdir.  

21 İnsanların dünyada kalış süreleri sübjektif bir zamanı ifade eder. Dünya hayatları ve buna kabirde geçen süreyi de eklersek, bazılarına göre bir saat, bazılarına göre bir gün veya daha az, bazılarına göre ise on gün vb. dir. Krş. Yûnus, 10/45; Tâhâ,20/103; Mü’minûn, 23/112-114; Rûm, 30/55; Nâzi’ât, 79/46. Bu ayetlerde inanan veya inanmayan hiç kimse kabirde azap gördüğüne dair bir ifadede bulunmuyor. Kabir azabı adıyla bir azap Kur’an’dan onay alamaz. Allah hesaba çekmeden kullarına azap edici değildir.  

Benzer mesajlar: Tâhâ 20:103; Mü’minûn 23:112-114; Rûm 30:55; Ahkâf 46:35; Nâzi‘ât 79:46.  

65 Yani, aralarında muhtelif beşerî bağlarla birbirlerine bağlı bulundukları bu dünyada geçen hayatları, kıyametten sonra kendilerini bekleyen sonrasız hayata kıyasen, (bkz. 79:46’ya ilişkin 19. not) birbirleriyle olan tüm ilgi ve bağların kopup son bulduğu bir an kadar kısa gelecek onlara. Ayrıca bkz. kafirlerin Kıyamet Günü’ndeki durumunu tasvir eden 6:94: “işte şimdi bize yapayalnız geldiniz, tıpkı sizi ilk yarattığımız gibi”; ve aynı ayette daha sonra: “sizin [dünyadaki hayatınız ile] aranızdaki bağlar artık kesilmiştir...”  

[1622] Bu cümleyi şöyle çevirmek de mümkündür: “Ve sanki yalnızca gündüzün bir saatinde kaldıklarını (sandıkları bir hayatın ardından), o gün Allah onları bir araya toplayınca birbirleriyle tanışacaklar.” Mahşer hakkındaki Kur’anî tasvirlerin mefhumuna, tercih ettiğimiz çeviri daha uygun düşmektedir. Dünya hayatının kısalığı üzerine krş: 20:104.  

1436 In eternity our life on this earth will look as if it had been just a little part of our little day, and so also will appear any interval between our death and the call to J udgement, (Cf. 16:77). 1437 We shall retain some perception of our mutual relations on earth, so that the righteous judgement which will be pronounced will be intelligible to us, and we shall be convinced of its righteousness.