Yûnus Sûresi 41. Ayet Meali

Ve-in keżżebûke fekul lî ‘amelî velekum ‘amelukum(s) entum berî-ûne mimmâ a’melu veenâ berî-un mimmâ ta’melûn(e)

Seni yalanlarlarsa sen de de ki: Benim yaptığım iş bana ait, sizin yaptıklarınız size. Siz, benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptıklarınızdan uzağım.

Eğer Seni yalanlarlarsa, onlara de ki: "Benim yaptıklarım (iman ve iyiliklerim) Benim, sizin yaptıklarınız (küfür ve kötülükleriniz) de sizindir. Siz Benim yaptıklarımdan uzaksınız ve Ben de sizin yaptıklarınızdan uzağım."

Bunun içindir ki, ey peygamber! Seni yalanlamaya kalkışırlarsa, o zaman onlara de ki: “Benim yapıp ettiklerim bana yazılacak, sizin yapıp ettikleriniz de size; siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım. Yani inanç ve yaşantı yönünden saflarımız ayrı ayrıdır.”

Seni yalanlamayı sürdürürlerse: “Benim amellerimin karşılığı mükâfatı bana ait, sizin amellerinizin sorumluluğu ve cezası da size aittir. Benim bilinçli yapmaya devam ettiğim amellerimden siz sorumlu değilsiniz. Sizin bilinçli yapmaya devam ettiğiniz amellerinizden de ben sorumlu değilim.” diyerek konuşmalarına fırsat verme.

Eğer seni yalanlarlarsa de ki: "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız da sizedir. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptıklarınızdan uzağım."

Eğer seni yalanlarlarsa, onlara de ki: 'Benim yaptıklarım benim, sizin yaptıklarınız sizindir. Siz benim yaptıklarımdan uzaksınız ve ben de sizin yaptıklarınızdan uzağım.'

Eğer seni tekzibde ısrar ederlerse, de ki: “- Benim amelim bana, sizin ameliniz de size aittir. Siz, benim yapacağımdan berisiniz, ben de sizin yapacağınızdan beriyim.”

Eğer seni yalanlarlarsa de ki: “Benim işim bana, sizin işiniz size. Ben sizin yaptıklarınızdan beriyim, siz de benim yaptıklarımdan berisiniz.”

Onlar seni yalanlarsa, de ki: “Benim işim bana, sizin işiniz de size aittir. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım.”

Onlardan bir takımı, inanmaktadır ona, bir takımı inanmıyor Kur'ana, Tanrın iyi bilir fesatçıları

Eğer seni yalanlarlarsa, onlara de ki: “Benim yaptıklarım benim, sizin yaptıklarınız sizindir. Benim yaptıklarımla sizin bir ilginiz yoktur, sizin yaptıklarınızla da benim bir ilgim yoktur (Ne siz benim yaptıklarımdan sorumlusunuz ne de ben sizin yaptıklarınızdan sorumluyum, ben sadece bir tebliğciyim).” 

Seni yalancılık ile ithâm iderler ise ânlara di ki: "Benim a’mâlim benim, sizinki sizindir, benim yapdığımdan siz ve sizin yapdığınızdan ben mes’ûl olmayız."

Seni yalanlarlarsa, "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız sizedir; siz benim yaptığımdan sorumlu değilsiniz, ben de sizin yaptığınızdan sorumlu değilim" de.

Eğer onlar seni yalanlarlarsa, de ki: “Benim işim bana aittir; sizin işiniz de size. Siz benim yaptığımdan uzaksınız; ben de sizin yapmakta olduğunuz şeylerden uzağım (sorumlu değilim).”

Seni yalanlamaya kalkışırlarsa şöyle de: “Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız size aittir; siz benim yaptığımdan sorumlu değilsiniz, ben de sizin yaptığınızdan sorumlu değilim.”

(Resûlüm!) onlar seni yalanlarlarsa de ki: Benim işim bana, sizin işiniz de size aittir. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım.

Seni yalanlarlarsa de ki: "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız ise size! Siz benim yaptığımdan sorumlu değilsiniz, ben de sizin yaptığınızdan sorumlu değilim."

Eğer seni inkâr etmeyi sürdürürlerse, de ki; "Benim amelim bana, sizin ameliniz de size aittir. Benim yapacağım sizi ilgilendirmez, sizin yapacağınız da beni ilgilendirmez."

Eğer seni tekzibde ısrar ederlerse de ki bana amelim, size de ameliniz, siz benim yapacağımdan beri'siniz, ben de sizin yapacağınızdan beriyim

(Resûlüm!) Onlar seni yalanlarlarsa de ki: “Benim amelim bana, sizin ameliniz de size aittir. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım!”

Eğer seni yalanlarlarsa de ki: “Benim yaptıklarım bana, sizin yaptıklarınız da sizedir. Siz benim yaptıklarımdan sorumlu değilsiniz ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim.”

Eğer onlar seni yalana çıkarırlar, (ilzâm-ı huccetden sonra da tekzîbde ısraar ederler) se de ki: «Benim işim bana, sizin işiniz,size âiddir. Benim yapdığımdan siz uzaksınız, sizin yapmakda olduğunuzdan da ben uzağım».

(Ey Habîbim!) Eğer seni yalanlarlarsa artık de ki: “Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız da sizedir! Siz benim yapmakta olduğumdan uzak kimselersiniz; ben de sizin yapmakta olduklarınızdan uzağım!”

Ve (Resulüm!) Eğer seni yalanlarlarsa, onlara de ki: “Benim yaptıklarım bana aittir (siz ondan sorumlu değilsiniz), sizin yaptıklarınız de size aittir (ben de yaptıklarınızdan sorumlu değilim, benim görevim sadece ilahi mesajları size tebliğ etmektir). Benim yaptıklarımla sizin bir ilginiz yoktur, sizin yaptıklarınızla da benim bir ilgim yoktur.

Eğer seni yalanlarlarsa, onlara deki “Benim yaptıklarım bana aittir, sizin yaptıklarınız da size aittir. Benim yaptıklarımdan siz sorumlu değilsiniz (uzaksınız), bende sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim (uzağım).

Eğer onlar seni yalancı sayarlarsa de ki: "Benim işlediklerim bana, sizin işledikleriniz size. Benim işlediklerimle sizin bir ilişiğiniz yok, sizin işlediklerinizle de benim bir ilişiğim yoktur."

Seni yalancı çıkarırlarsa onlara «— Benim amelim benim, sizin ameliniz de sizindir, benim işlediğimle sizin ilişiğiniz yoktur, benim de sizin işledikleriniz ile bir ilişiğim yoktur [⁹]» dersin.

(Ey peygamber) Eğer onlar seni yalanlıyorlarsa de ki: “Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız sizedir. Siz benim yaptığımdan uzaksınız ve ben de sizin yaptığınızdan uzağım!”¹⁸

Seni yalanlarlarsa, “Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız sizedir; siz benim yaptığımdan berisiniz, ben de sizin yaptığınızdan beriyim” de.

O hâlde, ey Müslüman!Bütün bunlara rağmen, yine de seni yalanlayıp kaba kuvvet ve zorbalıkla sesini kısmaya kalkışırlarsa, o zaman onlara de ki: “Bakın, ben hiç kimseyi iman etmesi için zorlamıyorum, siz de bizim inancımıza müdahale etmeyin. Öyle ya, benim yaptıklarım bana, sizin yaptıklarınız da size aittir.Eğer ben bir yalancıysam, bunun sonuçlarına katlanacak olan benim; yok eğer sizler hakîkati inkâr eden kimselerseniz, bunun zararı da bana değil, sizlere dokunacaktır. Çünkü siz benim yaptıklarımdan sorumlu olmadığınız gibi, ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim.” Fakat inkârcılar, bu çağrıya çoğu kez olumsuz cevap verecekler. Zira unutma ki, her dinleyen işitiyor, her bakan görüyor değildir:

Seni yalanladılarsa, de ki: -“Benim işlediğim amel banadır; sizin işlediğiniz amel sizedir. Siz benim işleyeceğim şeylerden uzaksınız; ben de sizin işleyeceğiniz şeylerden uzağım”.

Sana yalancı derlerse kendilerine şunu söyle: " benim işim bana, sizin işiniz size. Siz benim yaptıklarıma karışmayın, zaten ben de sizin yaptıklarınıza karışmıyorum. "

Eğer onlar seni yalanladılarsa de ki; "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız size! Siz benim yaptığımdan uzaksınız. Ben de sizin yaptığınızdan uzağım!"

Onlar seni yalanlamaya devam ederlerse, de ki: “Benim işim bana, sizin işiniz de size aittir. [*] Siz benim yaptığımdan uzaksınız; ben de sizin yaptığınızdan uzağım.”

Ve eğer seni yalanlarlarsa (onlara): ”Benim (Allah için) yaptıklarım bana, sizin (küfür için) yaptıklarınız da sizedir. Siz benim yaptıklarımdan, ben de sizin yaptıklarınızdan uzağım.” de.

Bunun içindir ki, [ey Peygamber] seni yalanlamaya kalkışırlarsa o zaman (onlara) de ki: “Benim yapıp-ettiklerim bana [yazılacak], sizin yapıp-ettikleriniz de size: ne siz benim yaptıklarımdan sorumlusunuz, ne de ben sizin yaptıklarınızdan sorumluyum”.

Eğer seni yalancılıkla suçlarlarsa de ki: – Benim yaptıklarım bana ait sizin yaptıklarınız da size aittir, zira siz benim yaptıklarımdan sorumlu değilsiniz ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim. 3/184, 6/33- 34, 24/54

Şu durumda eğer seni yalanlamaya kalkarlarsa, hemen (onlara) de ki: “Benim yaptıklarım(ın sorumluluğu) bana, sizin yaptıklarınız(ın sorumluğu) da size aittir; siz benim yaptıklarımdan sorumlu tutulmazsınız, ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu tutulacak değilim.”

(Ey Muhammed, bunca uyarı ve delillere rağmen) Eğer seni yalancı saymakta devam ederlerse onlara de ki: "Benim amelim bana, sizin ameliniz de size aittir, siz benim yaptığımdan sorumlu değilsiniz, ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim.

Eğer onlar seni yalanladılarsa de ki: "Benim amelim bana, sizin işlediğiniz de size. Siz benim işlediğimden uzaksınız, ben de sizin yaptıklarınızdan uzağım!"

Ve eğer seni tekzîp ederlerse artık de ki: «Benim amelim banadır, sizin ameliniz de sizedir. Siz benim işleyeceğimden berîsiniz, ben de sizin işleyeceğiniz şeylerden berîyim.»

Eğer seni yalancı saymakta ısrar ederlerse de ki: “Benim yaptığım bana ait, sizin yaptığınız da size! Benim yaptıklarımla sizin, sizin yaptıklarınızla da benim ilişiğim yoktur. ” [109, 1-6; 60, 4]

Eğer onlar seni yalanladılarsa de ki: "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız size. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım!"

Eğer seni tekzîb iderler ise di ki: "Benim 'ilmim bana ve sizin 'ilminiz de sizedir. Siz benim işlediğimden berîsiniz, ben de sizin işlediğinizden berîyim.

Seni yalancı sayarlarsa de ki “Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız da size. Benim yaptığımla sizin bir ilginiz yok, sizin yaptığınızla da benim bir ilgim yoktur.”

Seni yalanlarlarsa 'Benim yaptığım banadır. Siz benim yaptığımdan sorumlu değilsiniz. Ben de sizin yaptıklarınızdan sorumlu değilim.' de!

Hâlâ seni yalanlayacak olurlarsa sen de ki: Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız size. Siz benim yaptığımdan uzaksınız; ben de sizin yaptığınızdan uzağım.

Seni yalanladılarsa şöyle söyle: "Benim yaptığım bana, sizin yaptığınız size. Siz benim yaptığımdan uzaksınız, ben de sizin yaptığınızdan uzağım."

daħı eger yalan duttılarsa seni eyit: “benümdür işürme daħı sizüñdür işüñüz. siz bįzarlarsız andan kim işlerin daħı ben bįzārvan andan kim işlersiz.”

Daḫı eger seni yalanlasalar eyit ki: Benüm ‘amelüm bañadur ve sizüñ‘amelüñüz sizedür. Siz berīsiz, cezāsın görmezsiz ben işlegen ‘amelüñ. Bendaḫı berī‐men, cezāsın görmez‐men siz işlegen ‘amelüñ.

Əgər səni yalançı hesab etsələr, de: “Mənim əməlim mənə, sizin əməliniz isə sizə aiddir. Mənim etdiyim əməllərin sizə, sizin etdiyiniz əməllərin mənə heç bir dəxli yoxdur!”

And if they deny thee, say: Unto me my work, and unto you your work. Ye are innocent of what I do, and I am innocent of what ye do.

If they charge thee with falsehood, say: "My work to me, and yours to you!(1433) ye are free from responsibility for what I do, and I for what ye do!"