Israrla inkâr etmenizin bir sonucu olarak bugün oraya destek verin!”[³⁹⁶⁹]
[3969] Islavhâ, “ateşi tutuşturmak için odunların önüne dikilen çıra” anlamına gelen es-sılâdan türetilmiştir. Aslı “dik duran, destek olan, ayakta tutan” mânasındaki salvdendir ve salat ile akrabadır. Bu destek oluş, kendisini başkasının değil yine kendisinin yaktığı bir yanmayı ifade ediyor: “onlara zulmetmedik, lakin onlar kendi kendilerine zulmettiler” (11:101). Eşini ve tüm çocuklarını gözünün önünde kaybeden bir ananın ciğerini yakan ateşin acısını düşünün. O gün Allah’ı kaybettiğini görmenin acısı ondan sonsuz kat daha harlı bir ateşin yüreğe düşmesi gibidir. Yok olmanın, ölümün cana minnet olduğu bir yürek yangını: “Yoo, bugün tek bir yok oluşu çağırmayın, aksine bir çok yok oluşu çağırın” (25:14).