Vâkıa Sûresi 70. Ayet Meali

Yeryüzünün yüzde 70’ten fazlası su ile kaplıdır. Ve bu suyun yüzde 97’si de tuzludur. İnsanın hatta canlıların içmesi gereken suda mineral olması gerekiyor. Bulutlardan yağdırılan su toprağa düşünce mineraller topluyor ve böylece içilebilir hale geliyor. Allah denizlerdeki suyu bulutlarla taşıtmasaydı ve bulutlardan yağan su topraktaki minerallerle kaynaşmasaydı insanın su ihtiyacı nasıl giderilirdi? Düşünüp ibret almamız gerekmez mi?  

(*) Deniz suyu böyle bir mekanizmadan geçmeden içilmez. Böbrek, adeta filtre gibi, kandaki zararlı maddeleri süzer ve bunları idrar yolu ile dışarı atılmak üzere mesaneye gönderir. Ancak böbrek en fazla %2 oranında tuzlu idrar üretebilir. Oysa deniz suyu yaklaşık %3 oranında tuzludur. Eğer susuzluğu gidermek için deniz suyu içilirse, vücut bu tuzu atabilmek için, vücutta var olan suyu da kullanacaktır. Hücrelerimizde var olan su, tuzu elimine etmek için hücre dışına çıkar, buna ozmos süreci denir. Vücut, aşırı miktardaki tuzu gidermek için, daha fazla idrar üretme eğilimi gösterir; ancak idrar her zaman deniz suyundan daha az tuzludur. Yani deniz suyu içmek, vücudumuza su vermek yerine, su eksiltmek olur. Buna susuzluk paradoksu denir. Bir litre deniz suyu içen 1,5 litre su kaybeder. Tatlı su kaynaklarını korumak, onu susuz coğrafyalara ulaştırmak ve yağmur mekanizmasını bozan küresel ısınma ile mücadele şükürdür. (Kurandan Hayata)  

5253 The mystery of the two streams of water, one sweet and the other salt, constantly mingling, and yet always separate, is referred to more than once. The never-ending circuit is established by streams and rivers mingling with the ocean, the ocean sending forth mists and steam through a process of evaporation which forms clouds, and the clouds by condensation pouring forth rain to feed the streams and rivers again: see notes 3111-3112 to 25:53, and n. 5185 to 55:19, and the further references given there.