Tevbe Sûresi 34. Ayet Meali

Bu din istismarının devam edebilmesi ve sömürü sektörünün ayakta kalabilmesi için dinin kaynağına doğrudan ulaşmak isteyenleri yanlış dini telkinlerle, aslı astarı olmayan fetvalarla Allah’ın yolundan alıkoyarlar. Aynı durum İslâm dünyası için de geçerlidir. Nikâh ve sünnet merasimleri, cenaze ve kabir başı organizasyonları, mevlit okumalar ve hatim indirmeler, ıskat-ı salât ve telkin aldatmacaları, muska yazmak, vs. gibi hiçbir dini dayanağı olmayan ritüeller icat edip fiyat borsaları oluşturulmaktadır. Bunları ve benzerlerini hahamlar ve rahipler yaptığı zaman yanlış oluyor da Müslüman sözde din adamları yaptığı zaman neden doğru oluyor? Din sömürüsü yaparak insanları gerçek dininden uzaklaştıran hahamlar ve rahipler azabı hak ederken, aynı işi yapan İslâm’ın sözde temsilcileri neden cenneti hak ediyor?  

 Yahudi hahamları ile hıristiyan râhipleri Mukaddes Kitaplarındaki âyetleri dünya menfaatı (aldıkları rüşvet) karşılığında ya değiştiriyorlar veya hükmünü menfaatleri doğrultusunda yorumluyorlardı. Özellikle Hz. Muhammed’in peygamberliği ile ilgili âyetleri tahrif ettiler. İşte bu âyette onların bu çirkin işlerine işaret edilmektedir. Ayrıca altın ve gümüşü veya nakit parayı ya da malı biriktirip de zekâtını vermeyen, hayırlı ve yararlı işlerde kullanmayanların ahirette şiddetli azap ile ceza göreceklerini de haber vermektedir.  

* “Allah yolundan alıkoymaktadırlar”; Çeşitli desiselerle, insanların İslâm dinine girmelerine mâni olmaktadırlar, manasındadır.  

1- Din adamları sınıfı.  

(*) Bu din istismarının devam edebilmesi ve sömürü sektörünün ayakta kalabilmesi için dinin kaynağına doğrudan ulaşmak isteyenleri yanlış dini telkinlerle, aslı astarı olmayan fetvalarla Allah’ın yolundan alıkoyarlar. Aynı durum İslâm dünyası için de geçerlidir. Nikâh ve sünnet merasimleri, cenaze ve kabir başı organizasyonları, mevlit okumalar ve hatim indirmeler, ıskat-ı salât ve telkin aldatmacaları, muska yazmak, vs. gibi hiçbir dini dayanağı olmayan ritüeller icat edip fiyat borsaları oluşturulmaktadır. Bunları ve benzerlerini hahamlar ve rahipler yaptığı zaman yanlış oluyor da Müslüman sözde din adamları yaptığı zaman neden doğru oluyor? Din sömürüsü yaparak insanları gerçek dininden uzaklaştıran hahamlar ve rahipler azabı hak ederken, aynı işi yapan İslâm’ın sözde temsilcileri neden cenneti hak ediyor? (C. Külünkoğlu Meal Açıklaması) Ayrıca Allah katında duaların kabulüne aracı olacağı izlenimi vererek bağış almaları, günah çıkarma karşılığında bir gelir elde etmeleri ve birçok dolambaçlı yollarla kendileri için malî kaynaklar oluşturmaları gibi izahlar yapılmıştır… (Taberî, X, 117; Reşîd Rızâ, X, 395-402)  

Yüce Allah yahudilerin hahamlarının ve hristiyan rahiplerinin yaptığı büyük bir yanlışa değinmektedir. Burada genellemeci bir tavır değil, ayrıştırıcı bir üslup tercih edilerek, din adamlarının içinden bu türden yanlışlıklara düşmeyenlerin bulunduğuna da dikkat çekilmiş olmaktadır. Çünkü ayette yer alan [kesîran] kelimesi “çoğu”, “çoğunluğu” anlamına gelmektedir. Çoğunluk hatalı olsa da onlardan ayrı olan bir başka grup benzer yanlışlıkları yapmamayı başarmışlardır.  

1 Buradaki “haksız yere yeme”; aslı astarı olmayan fetvalar vererek, ölüm, evlenme gibi dini tören ve ayinler icat ederek veya dünyadayken cenneti satarak, yapılmaktadır. Bazı Müslümanların da nikâh, sünnet, mevlit, hatim, ıskat-ı salât, muska yazmak, ğaybdan haber vermek v.s gibi aslı esası olmayan şeyleri, meslek haline getirip fiyat borsaları oluşturması, haham ve rahiplerin haksız kazançlarına ne kadar da benzemektedir.2 Altın ve gümüşün hakkı, insanlığın faydalanması için, para olarak kullanılmasıdır. Bunları toplayıp, gerek gömerek, gerekse ziynet eşyası olarak tedavülden çekmek ve bunlardaki Allah’ın hakkı olan zekâtı vermemek, yasaklanmıştır. Bu işi yapanlar, ister hahamlar ve ruhbanlar, isterse zekâtını vermeyen Müslümanlar olsun durum aynıdır.  

51 Büyük bir ihtimalle bu ifade, her şeyden önce, Yahudi ve Hristiyan cemaatlerinin zenginliğine ve bu cemaatlerin bu zenginliği kötüye kullanmalarına işaret etmektedir. Yine de bazı müfessirler, buradaki îmanın, Müslümanlar da dahil, doğru/maruf amaçlar için hiçbir harcamada bulunmaksızın servet toplayan ve ona sarılıp tutunan herkesi içine aldığı görüşündedirler.  

[1439] Bu ifadeyi, istismarcı Yahudi ve Hıristiyan din adamlarının Kutsal Kitab’ın üzerine örttükleri hurafeleri gelir getiren bir sektöre çevirerek adamına göre fetva servisi yaptıklarını ve bu amaçla tahrif ettikleri mukaddes metinlerin yerine kendi “yorumlarını” Allah’a isnat ederek pazarladıklarını bildiren âyetlerle birlikte anlamak gerekir (Bkz: 2:41,79; 3:187; 5:44). Râzî de bu ibareyi böyle açıklamıştır. Söz konusu sektör, varlığını sürdürebilmek için dinin kaynağına doğrudan ulaşmaya engel oluyordu. Aç gözlü din adamlarının önce vahyi hurafeyle, sonra hurafeyi bedelle takas ettikleri istismar sürecini ele veren anahtar olan bi’l-bâtıl ifadesini “haksız yere” şeklinde karşılamak, işte bu nedenle yetersiz kalmaktadır. İbarenin başındaki bâ harfinin “bedel” anlamına vurgu yapmadan verilecek her karşılığın, maksadın anlaşılması için yeterli olmayacağı açıktır.  

(10) Bu âyetin inişinden sonra “Arkamızda evlâdımız için hiç mal bırakamayacak mıyız?” şeklinde endişelenen Sahâbîlerin soruları üzerine Peygamberimiz şu açıklamayı yapmıştır: “Allah elinizde kalan malları temizlemek için zekâtı, arkanızda bıraktığınız malı temizlemek için de mirası farz kıldı.” (Müstedrek, 2:363 no. 3281.) Yine bu âyetle ilgili olarak “Hangi malın hayırlı olduğunu bilsek de onu edinsek” diyen Ashabına, Peygamberimiz şu cevabı vermiştir: “Zikreden bir lisan, şükreden bir kalp, eşine imanında yardım eden bir mü’min zevce.” (Tirmizî, Tefsir 9:9.)  

1291 Bil batili = in falsehood, ie., by false means, pretences, or in false or vain things. This was strikingly exemplified in the history of Mediaeval Europe, though the disease is apt to attack all peoples and organisations at all times. Priests got rich by issuing indulgences and dispensations; they made their office a stepping stone to worldly power and possessions. Even the Monastic Orders, which took vows of poverty for individuals grew rich with corporate property, until their wealth became a scandal, even among their own nations. 1292 Misuse of wealth, property, and resources is frequently condemned, and in three ways: (1) do not acquire anything wrongfully or on false pretences; (2) do not hoard or bury or amass wealth for its own sake but use it freely for good, whether for yourself or for your neighbours; and (3) be particularly careful not to waste it for idle purposes, but only so that it may fructify for the good of the people.