Târık Sûresi 7. Ayet Meali

1.Yani erkeğin suyu bel kemiğinin, kadının suyu da kaburga kemiklerinin arasından çıkar ve insan da bu iki suyun bileşiminden yaratılır.  

(*) Aşağıya alınan Arapça metninde de (يَخْرُجُ) ‘’yahrucu’’daki zamirin meniye değil, insana gitmekte olduğu delillerle birlikte anlatılmaktadır. Bu durum aynı zamanda ayetin siyak ve sibakıyla da tamamen uyumludur. Çünkü (يخرج)’’yahrucu’’zamiri eğer meniye giderse, 8. ayetteki (رجعه)’’rec’ihi’’ ve 10. ayetteki (له)’’lehu’’daki zamirler de doğal olarak meniye gitmesi gerekir, yani buna göre hesabe çekilmek üzere meni diriltilecek, bu da tamamen yanlış olur. Çünkü ahiret günü Allah o meniyi değil insanı diriltecek. Ayrıca ayetlere dikkatli bakarsak; 5, 6 ve 8. ayetlerde sadece insandan bahsedildiğini göreceğiz. 5. ayette “neden yaratılmış olduğuna bir baksın” denilen insandır. 6. ayette “atılan bir sıvıdan yaratılan” da insandır. 8. ayette “yeniden döndürülme”sinden bahsedilen yine insandır. Peki, neden o zaman 7. ayette “bel ile kaburgalar arasından çıkar” denilenin insan olduğunu düşünmüyoruz? Bizce önceki iki ayette ve sonraki ayette “insan”a atıf yapıldığı için bu ayette de atıf yapılanın “insan, yani cenin” olduğunu düşünmek daha uygundur. Dolayısıyla 7 ayette meniden ziyade, bel ile kaburgalar arasından çıkan şey insandır. Her ne kadar bazı tefsirler bunu bu şekilde meni olarak anlamış olsa da bize göre bu anlayışlar doğru değil. Ayetin hem öncesinde hem de sonrasında “insan”a atıf yapılması, bu dediğimizi desteklemektedir. Ayrıca 7. ayette geçen “çıkar” fiilinin Arapçası “yahrucu”dur; bu fiilin aynısı 40. sûre Mumin Sûresi’nin 67. ayetinde “Sonra sizi bebek olarak çıkardı” ifadesinde geçmektedir. Görüldüğü gibi buradaki “çıkmak” ifadesi insanın doğumu için kullanılan fiildir ve insan bebekken bulunduğu bölge herkesin gördüğü gibi “bel ile kaburgaların arası”dır, yani kadının rahmidir. Bu da “çıkmak” ile insanın doğumunun kastedildiği görüşünü desteklemektedir” Bkz: (Tarık Suresi’nde Meninin Bel ile Kaburgalar Arasından Çıktığı Mı Söylenmektedir?) Aşağıdaki Arapça metinlerine bakılabilir. أي: يخرج الإنسان ...( تفسير مكّي — مكي بن أبي طالب (٤٣٧ هـ)}. والضمير في { يخرج } يحتمل أن يكون للإنسان (المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيز) وضمير الفعل (يخرج) يحتمل رجوعه لأحد المذكورين: إما (الماء الدافق) أو (الإنسان) بنوعيه من الذكر والأنثى, ولا عبرة بأ قرب المذكورين إذا دلت قرائن السياق على رجوعه للأبعد وهو (الإنسان)، خاصة أنه موضوع الحديث وفق التعبير (فَلْيَنظُرِ الإِنسَانُ مِمّ خُلِقَ), وكافة الضمائر سواه تصلح أن تعود على (الإنسان)، ولا تصلح أن تعود على (الماء) بقرينة التعبير (يَوْمَ تُبْلَىَ السّرَآئِرُ), وهو باتفاق يوم القيامة؛ لأن المني لا يصح وصفه بإمكان إعادته حيا ليحاسب في التعبير (إِنّهُ عَلَىَ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ) وإنما يصلح الوصف للإنسان, ولا يصح أن يوصف بأنه فاقد القوة الذاتية ونصرة الأهل والعشيرة أو الصحبة والأنصار في التعبير (فَمَا لَهُ مِن قُوّةٍ وَلاَ نَاصِرٍ) وإنما يصلح للإنسان, ولا خلاف في عودة ضمير (مِمّ خُلِقَ) وضمير (خُلِقَ) على (الإنسان), والأصل عند المحققين عدم تشتيت مرجع الضمائر.... فيصلح أن يكون التعبير (يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصّلْبِ وَالتّرَآئِبِ) وصفا لموضع خروج الإنسان من ظهور الآباء باعتبار أصله، خاصة أن فعل الخروج ورد كثيراً في القرآن للإنسان بيانا لخروجه من بطون الأمهات ويوم البعث للحساب، بينما لم يرد قط للمني, وحينئذ يستقيم المعنى، ويزول الإشكال، وتتطابق دلالة النص الشريف مع أدق وأثبت معطيات العلم الحديث, والله تعالى أعلم (قوله تعالى: (يخرج من بين الصلب والترائب) | آمـال وطـمـوح) .- ان ضمير الغائب للفعل(يخرج) عائد على الانسان وليس الماء المتدفق ويبدو هذا التفسير منطقيا لان الاية الاخيرة يعقبها الايات ( إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ{8} يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ وىويبد ان الضمير المتصل فى (رجعه) عائد على الانسان وليس الماء المتدفق وبهذا يكون المقصود من الاية هو ان الانسان هو الذى يخرج من بين الظهر و الاضلع وليس المنى.-- ولم يرد في القرآن فعل (الإخراج) متعلقا بالمني بينما ورد كثيرا متعلقا بالإنسان لبيان خروجه للدنيا وليداً وخروجه حياً للحساب ، هذه المادة لا تخرج بين الصنفين من العظام، هذه المادة تخرج من جهة الأعضاء التناسلية، فما علاقتها بالخروج من بين هذين العظمين؟ هذا خطأ علمي في القرآن، فما هو الجواب؟ - الجواب : أن الضمير لا يرجع للماء، بل يرجع للإنسان، وذلك بقرينة الذيل، ﴿فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ * خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ * يَخْرُجُ﴾ من الذي يخرج؟ ليس الماء، بل الجنين يخرج، يخرج الجنين من بين الصلب والترائب، والذي قال بعد ذلك: ﴿إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ﴾ يعني رجع الإنسان لا رجع الماء، ﴿فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ * خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ﴾ انتهت هذه الجملة، ﴿يَخْرُجُ﴾ يعني يخرج الإنسان لا الماء، يخرج هذا الإنسان من الرحم، والرحم واقع بين الصلب والترائب، ولذلك قال تعالى في الآية التي بعدها: ﴿إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ﴾ يعني رجع الإنسان (هل يخرج المني من بين الصلب و الترائب ؟ السيد منير الخباز)  

2 “Sulb” bel veya omurga anlamındadır. “Terâ’ib” ise, kaburga kemikleri arasındaki bölgeye denir. Leğen kemikleri arasına da dendiği söylenir. Çünkü kökü “t-r-b” olan “türab” toprak demektir. Çoğulu “terâ’ib” gelir. İnsan oturduğunda toprağa temas eden bölgenin adı olmuş olur. Sulb ve teraib sözleriyle bedenin tümü de kastedilmiş olabilir. Burada kinaye olarak erkeğin ve kadının genital sistemine vurgu yapılmaktadır.  

Burada rahimdeki ceninin (embriyonun) üreme hücrelerinin oluşumunun omurga ile kaburga kemikleri arasından başlaması kastedilmektedir.  

1 Sulb: Sırttan kuyruk sokumuna kadar olan ve içerisinden sinirlerin geçtiği omurga, yani “bel” demektir.2 Terâib: Terîbe’nin çoğuludur. Göğüs kemikleri, yani; iki meme ile boyun arası veya göğsün sağ ve sol tarafından dörder kaburga kemikleri demektir.3 Sulb ile terâib bedenin arka ve önden iki cephesidir ki, bunların arası tenasül uzuvlarının bulunduğu yerdir. Buna göre “sulb ile terâib aras”ı, bedenin genel duruşuna göre ortasında bulunan tenasül uzuvlarından kinâye olur. Âyetin kastedilen anlamı da, “O, (erkeğin ve kadının) tenasül uzuvlarından, aniden boşalan (canlı) bir sudan yaratılmıştır.” şeklinde olabilir. Aynı zamanda sulb erkeğe, terâib kadına, işaret olarak düşünülürse “araları” da ikisinin bir araya gelmelerinden kinâye olur. Buna göre de âyetin anlamı, “O, erkeğin ve kadının bir araya gelmesiyle, aniden boşalan (canlı) bir sudan yaratılmıştır.” şeklinde olabilir. Konu ile ilgili Bk. Elmalılı. 4 Genelde “atılan” diye edilgen sıfat fiil (ism-i mef’ul) olarak tercüme edilen (دَافِقٌ) esas anlamıyla; etken sıfat fiil (ism-i fâil) olarak tercüme edilmiştir.  

3 “Leğen kemiği” olarak çevirdiğim terâib çoğul ismi, aynı zamanda “kaburga kemiği” veya “kaval kemiği” anlamlarına da gelir; nadiren kullanılan Kur’ânî kavramların etimolojisi üzerinde uzmanlaşmış otoritelerin çoğuna göre bu terim, özellikle kadın anatomisi ile ilgilidir (Tâcu’l-‘Arûs).  

[5674] Yani: “sırtı ile göğsü” ya da “göğsü ile oturunca toprağa (turab: terâib) gelen yeri arasındaki bölgeden”. Kafa, kollar ve bacaklar hariç gövdenin tümünü ifade eder (el-İ‘câz, s.525). Kur’an cinsel organlar konusunda genellikle kinayeli bir üslup benimser. Bu âyet erkek ve kadının üreme organlarından kinaye olarak anlaşılabileceği gibi, lafzen de anlaşılabilir. Bu ibare her iki cinsin üreme sisteminin tamamını ifade etse gerektir.  

(Dikkat edilecek olursa, 6 ile 7. ayette yer alan “hulika min mâin dâfikın- O. (İnsan) atılan bir sudan (baba ile anasının döl sularından) yaratıldı" ile "yahrücü min beynissulbi vetteraib- (ki o sular) Belkemiği ile kaburgalar arasında ( bulunan üreme organlarında) çıkar" beyânları da insanın yaratılışına ait birer Kur'an bildirileridir. Materyalist çevreler, "Dişinin döl suyu nasıl olur da kaburgalardan çıkar?.. Bu ilmi gerçeklere ters düşer" diyerek, -akılları srra- Kur'an-ı Kerim'in İlahi kaynaklı olmadığını kanıtlamaya çalışmışlardır. Oysa Fussilet suresinin 42. ayeti "la ye’tiyhil bâtılu min beyni yedeyhi ve lâ min halfih, tenziylün min hakiymin hamiyd" hükmü uyarınca -ne geçmişte ne de gelecekte- bâtıl ona yanaşamaz, diğer bir değişle hiç bir aksi düşünce Kur’an’ın ileriye dönük hükümlerini geçersiz kılamaz! Nitekim bu görüş açısından araştırmalarımızı derinleştirdiğimiz zaman "yahrücü min beynissulbi vetteraib" beyânıyla erkek ile dişinin döl sularının -üreme organlarından- çıktıkları yerlerin belirlendiğini ve bu yerlerin belkemiği ile kaburgalar arasında bulunduğunu dolayısıyle bu Kur’an bildirisi ile ancak asrımızda elde edilen ilmi veriler arasında tam bir uyum sağlanabildiğini müşahede ediyoruz! Araştırmamızı, erkek ile dişinin döl sularının çıktıkları yerler üzerinde incelemeler yaparak sürdürüyoruz: Erkeğin döl suyu ve içinde bulunan spermiümlar, testislerde teşekkül ederler ve ductus ejaculatorius’lara geçerler ve sonunda uretra’nun prostatik parçasının arka yüzünde bulunan iki küçük delik vasıtasıyle idrar yoluna atılırlar.. Böylece erkek döl suyunun en son durağı prostat olmaktadır. Prostat ise: Yukardaki şemada görüleceği üzere, Belkemiğinin (columna vertebralis'in) alt ucunun (coccyx) hizasında yer almaktadır. Dişinin döl suyuna gelince; Yukardaki şemada görüleceği üzere, Yumurtalığın içinde bulunan Folliküller'den biri büyümüş olgunlaşmış, yumurtalığın sathına yaklaşmış, çatlamış ve dişinin döl hücresi (yumurta- övül) bir sıvı (dişinin döl suyu) içinde kayarak, kanalın ilk kısmını teşkil eden saçakların üzerine düşmüştür ki, böylece dişinin döl suyunun Çıkış yeri yumurtalık (Over) olmaktadır. Araştırmamıza, prostat ile ovarium'ların yerlerini lateral (yan) pozisyonda belirleyerek devam ediyoruz Resim 3 Yukarıdaki şekillerde görüleceği üzere: Lateral pozisyonda, prostat ile ovarium'un arasındaki hattı uzattığımız zaman costa'ların ön alt ucuna vasıl olmaktayız. Ki böylece prostat ile ovarium'ların, belkemiğinin alt ucu (coccyx) ile kaburgaların (costaların) alt ucu arasında yer aldıklarını belirlemiş oluyoruz. Sonuç olarak: Yukarda belirttiğimiz anatomik bulguların, "yahrücü min beynissulbi vetteraib" beyânı ile tam bir uyum sağladığını ve Tarık Suresinin 7. ayetinin meal olarak; "(ki o sular) Belkemiği ile kaburgalar arasında (bulunan üreme organlarından, prostat ile ovarium'dan) çıkar" Şeklinde ifade edilmesinin gerçeği tam olarak yansıtabileceğini söyleyebiliriz. Mu'minun suresinin 12-14.ayetlerinde: Modern tıbbın ancak asrımızda tespit edebildiği, bebeğin ana karnındaki geçirmiş olduğu döllenmiş yumurta .. alaka.. mudga gibi embriolojik oluşum devrelerinin 14 asır önce kısa ve öz beyânlarla belirtilmiş olduğunu.. Kıyame suresinin 37. ayetinde: Modern tıbbın ancak mikroskobun keşfinden sonra tespit edebildiği erkek döl hücresinin “o döl yatağına atılan döl suyu içinde bir nutfe değil miydi?” beyânı ile belirtilmiş olduğunu .. Necm suresinin 46. ayetinde: Modern tıbbın ancak asrımızda tespit edebildği dişi döl hücresinin “nutfeten min meniyyin yümna” beyânı ile belirtilmiş olduğunu .. Dehr suresinin 2. ayetinde: Modern tıbbın ancak asrımızda tespit edebildiği erkek ve dişi döl hücrelerinin birleşmesiyle döllenmiş yumurtanın oluşumunu “inna halaknel insâne min nutfetin emsacin” beyânı ile belirtilmiş olduğunu .. Zümer suresnin 6. ayetinde: Modern tıbbın ancak asrımızda tespit edebildiği, bebeğin ana kamındaki embriolojik ve fetal oluşum devreleri ile doğumunu “sizi analarınızın karnında üç karanlık içinde, bir yaratılıştan öbür yaratılışlara geçirerek yaratıyor.” beyânı ile belirtilmiş olduğunu .. ve Tarık suresnin 6-7. ayetlerinde de: Modern tıbbın ancak asrımızda tespit edebildiği ana ve babanın döl sularının çıktığı üreme organlarının anatomik yerlerinin “ki o sular belkemiği ve kaburgalar arasındaki üreme organlarından çıkar” beyânı ile belirtilmiş olduğunu bildirmiştik!.. Ki bu bedensel bulgular insanlara has değildir.. nitekim hayvan yavruları da analarının karınlarında aynı oluşum devrelerinden geçirilerek yaratılmaktadırlar!..  

Ayet metninde sulb ve teraib arasındaki nahiyeden çıkan bir sıvıdan söz edilir. Normalde sulb: belkemiği, teraib: ise kaburga kemiğidir. Erkek ile kadının üreme hücreleri bu bölgede yer aldığı için böyle ifade buyurulmuştur. Yoksa maksat, bu sıvının tamtamına nereden çıktığını bildirmek değildir.  

(2) Bu tanımda, meninin yahut yumurta hücresinin çıkış yerleriyle ilgili bir işaret görülmemektedir. “Omurga” veya “sertlik” gibi anlamlara gelen sulb sözcüğüyle baba, “göğüsler” anlamına gelen terâib sözcüğüyle de anne bedenlerinin üremeyle ilgili nahiyelerinin kastedilmiş olabileceği dikkate alınırsa, son derece nezih bir ifade ile ve dikkatleri sözün asıl amacına yönlendirecek şekilde, cinsel birleşmenin kastedildiği anlaşılabilir. Bunun bir benzeri de, 2:223’teki “tarla” teşbihinde geçmiştir.  

6071 A man's seed is the quintessence of his body. It is therefore said metaphorically to proceed from his loins, i.e., from his back between the hipbones and his ribs. His backbone is the source and symbol of his strength and personality. In his spinal cord and in the brain is the directive energy of the central nervous system, and this directs all action, organic and psychic. The spinal cord is continuous with the Medulla Oblongata in the brain.