Tâhâ Sûresi 3. Ayet Meali

[1], [2], [3] Hz. Muhammed (s.a.a)’in, geceleri, sabahlara dek namaz kıldığı, nefsine eziyet olmak üzere tek ayağının üstünde durduğu ve ayaklarının altı şiştiği rivâyet edilmiştir. İlk âyette ey insan diye Hz. Muhammed (s.a.a)'e hitab edilmektedir. Bu kelimeyi, ayağını yere bas anlamına gelen "Tıh" diye okuyanlar da vardır.  

Hz. Muhammed peygamberlikle görevlendirildikten sonra gece gündüz koşuşturuyor, çırpınıyor insanların hidayeti için deyim yerindeyse adeta kendisini helâk ediyordu. Onun bu durumunu gören Mekkeli müşrikler; “Allah Muhammed’i sıkıntıya sokmak içi peygamber yaptı” diyordu. Bunun üzerine bu ayet nazil oldu. Yoksa Hz. Peygamber’e indirilen Kur’an’ın evrensel mesajlarıyla insana önerilen ahlakî disiplin onun yaşama duygusunu daraltmak maksadına değil, insanın doğru ve eğrinin ne olduğu konusundaki şuurunu artırmak gayesine dayanmaktadır.  

Rivayete göre, Hz.Peygamberin çok ibadet ettiğini gören Kureyş müşrikleri, “Allah, bu Kur’an’ı Muhammed’e sıkıntı çeksin diye indirdi” demeleri üzerine bu âyet inmiştir.  

1- Derin saygı ve içten sevgi beslediği; üstün ve yüce görmenin sonucu olarak hayranlık duyduğu yüce varlıktan ayrı düşme, uzak kalma endişesini taşıyan.  

2 “Haşiye” fiili her ne kadar korkmakla tercüme edilse de aslında Allah’ın görkem ve yüceliği karşısında insanın saygıdan bir ürperti duymasıdır. Yoksa Allah korkusu denen şey, herhangi bir nesneden korkmak gibi olmadığından bu anlayışı tercümemize yansıttık. Kur’an, Allah’tan korkmayı kastettiği zaman “havf” (korku) kelimesini kullanır.  

1 Bu iki âyet: “(Ey Muhammed!) Biz bu Kur’an’ı sana, sadece Allah’tan hakkıyla korkanlara bir öğüt olsun diye indirdik, yoksa (insanlara) güçlük çıkartasın diye değil.” şeklinde de tercüme edilebilir.  

[2546] Haşyet için bkz: 2:74 not 181; 10:62, not 83. Allah’tan korkmak, korku terbiyesine sahip olmaktır. Korkuya tutsak olmamanın en iyi yolu budur. İnsanın korkusunu sadece Allah istismar etmez. Bir önceki âyette bahsedilen mutluluğa ulaşmanın bedeli işte bu haşyettir.  

(Şirk ve küfürlerinde direnen müşriklerin elebaşları ise ne kadar tehdit edilseler, Allah'ın azabından korkmazlar da sana "Üzerimize, tehdit ettiğin o azabı indir de görelim" diyerek o azapla alay etmeye bile yeltenirler. Onun için sen sadece hak davetini yap, öğüt vermekle yetin!.. Dileyen imana gelsin, dileyen sapıklıkta devam etsin; onların üzerine sen bekçi değilsin.)