Tâhâ Sûresi 133. Ayet Meali

 Kur’an-ı Kerim hem kendi gerçekliğini isbat eden, hem de önceki kitapların hak olduğuna delil teşkil eden bir mucizedir.  

Kuran'ın mesajının niteliği ve mesajının tarihsel boyutu, onun Tanrısal kaynaklı olduğuna bir delil oluşturur. Ayrıca ayetteki "beyyine" kelimesinin tekil haliyle Kuran'da tam 19 kere geçmesi ve bu 19 kodunun daha önceki kitaplarda da bulunması bu ayetin işari anlamının çağımızdaki tecellisidir. Bak 46:10.  

1- Mucize. 2- Sahifelerde, kutsal metinlerde. Nebi Muhammed ile ilgili bilgiler.  

(1)“Nübüvvetin (peygamberliğin) isbâtı, ancak mu‘cizeler ile olur. Nübüvvetin en büyük mu‘cizesi ise, Kur’ân-ı Kerîm’dir. Evet Kur’ân’ın mu‘cize olduğu, âlem-i İslâmca kabûl ve tasdîk edilmiş bir hakīkattir. (...) İ‘câzın vecihleri (Kur’ân’ın mu‘cize olduğu cihetler) ise: Birincisi: Gāibden (bilinmeyenden) ve istikbâlden (gelecekten) haber vermesi.İkincisi: Âyetlerinde tenâkuz (çelişki) ve tehâlüf (tutarsızlık) ve hatâ bulunmaması.Üçüncüsü: Nazım (şiir) ile nesir (düzyazı) arasında, edîblerce gayr-ı ma‘lûm (bilinmeyen) bir üslûbu ihtiyâr etmesi (seçmesi).Dördüncüsü: Okur-yazar olmayan bir zâttan sudûr etmesi (ortaya çıkması).Beşincisi: Tâkat-i beşeriye fevkinde (insan gücünün üstünde) ulûm ve hakāikı ihâta etmiş (ilim ve hakīkatleri kuşatmış) olması gibi pek çok şeylerdir. Lâkin i‘câzının en yüksek vechi, nazmındaki belâğattan (harf ve kelimelerinin tertîbindeki hârikalıktan) doğmuştur.” (İşârâtü’l-İ‘câz, 174)  

[9] Eski ümmetlerin ihbarını muhtevi olan Kur'an onlara yetmiyor mu? Yahut kütüb-ü semaviyedeki akait ve ahkâmın hepsi Kur'an'da gelmedi mi?  

31 Önceki peygamberlere indirilen suhuf ve kitaplar kastedilmektedir.  

(Evvelki kitaplarda olanın açıklaması, geçmiş ümmetlerin kendi peygamberlerinden mucizeler istemiş olmalarıdır. Ama kendilerine mucize gelince iman etmemişler ve bu yüzden de yıkıma uğramışlardır.)  

Benzer mesajlar: Yûnus 10:20; ‘Ankebût 29:50.  

119 Yani, peygamberlik görevinin bir kanıtı olarak: karş. 6:109 ve Kur’an’da, inkarcıların, Kur’an mesajına, ancak görünür “mucizeler”le desteklendiği takdirde inanacakları yolundaki sözlerini nakleden başka yerler.120 Yani, “Kur’an, önceki peygamberlere indirilen vahyî mesajlarla aynı temel gerçekleri dile getirmiyor mu?” Bunun dışında yukarıdaki belâgat gereği soru, önceki kitaplarda Muhammed (s)’in gelişini önceden haber veren işaretlere ilişkin bir îma da taşımaktadır (örn. 2:42 hk. 33. notta temas edilen, Tesniye xviii, 15 ve 18 yahut Yuhanna xiv, 16; xv, 26 ve xvi, 7 -ki burada Hz. İsa Son Peygamber’den, kendisinden sonra gelecek olan “Tesellici” olarak bahsetmektedir; İncil’de yer alan bu müjde konusunda bkz. 61:6 hakkında yazdığımız not).  

[2668] Bunlar, tüm vahiylerin ortak kaynağını ele veren “hakikatin apaçık belgeleri” olmakla birlikte, önceki vahiylerde Allah Rasûlü’nü îmâ ve işaret eden birtakım atıflar da olabilir.  

(Onlar evvelki kitaplarda yer alan peygamber kıssalarının daha ayrıntılı biçimde yer aldığını, hatta o kitaplarda yer almayan peygamber kıssalarından bahis buyurulduğunu görmüyorlar mı? Arapça'dan başka dil bilmeyen, okuması ve yazması olmayan Allah'ın Resulünün bu kıssaları kendinden uydurduğunu nasıl düşünebiliyorlar.!.. Oysa ona, "emin" lakabını onlar takmadılar mı? Ey Muhammed onlara de ki, "Kendilerine okunan bu Kitabı sana indirmiş olmamız onlara delil olarak yetmiyor mu? Bunda inanan bir kavim için öğüt ve rahmet vardır.. (Ankebut/50,51) Onlar gibi iman etmeye hiç niyeti olmayan bir topluluğa ne kadar delil getirilirse getirilsin yine de iman etmezler)  

Bu âyetten Kur’ân’ın, önceki semavî kitaplarla aynı temel gerçekleri dile getirdiği anlaşılmaktadır. O kitaplarda Hz. Peygamber (a.s.)’ın geleceğine dair haberlere de îma edildiği düşünülebilir (Tesniye 18, 15 ve 18; Yuhanna 14, 16 ve 15, 26 ve 16,7). Böylece Hz. Peygamberin gelmesinin orada bildirilenlerin bir beyyinesi, bir ispatı olduğu belirtilmiş oluyor.  

[*] Önceki kitaplarda bir sonraki nebiyi haber vermiş olması.  

2658 The question or plea of the Unbelievers is disingenuous. Many Signs have come with this Revelation. But the one that should have appealed to those who believed in former revelations and should have convinced them was what was in their own books.