Şuarâ Sûresi 4. Ayet Meali

(*) Mecaz-ül Kur’anda böyle meal verilmiştir.  

1- İradelerini ellerinden alırdık. 2- İman etmek.  

(*) Ayette ifade edildiği üzere Allah isteseydi inkârcıları iman ettirecek bir belge veya bir felâket göndererek onların boyun eğmelerini sağlardı. Ancak böyle bir zorlama imtihan hikmetine aykırıdır. Allah dünyayı, hayatı ve ölümü imtihan için yaratmıştır. İnsanın bu imtihanı kazanması serbest ve özgür iradesiyle Allah’a inanmasına ve itaat etmesine bağlıdır. Kaynak: (Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 4 Sayfa: 144) ...Elçinin sözlerine inanmayan hatta sözleriyle küstahça alay edip onu aşağılayan yalancıların inanması için olağanüstü mucizeler sergilemekten Allah münezzehtir. Dileyen inanır, dileyen inanmaz. Allah’ın hiç kimsenin inanmasına ihtiyacı yoktur... Allah gönüllü kul olmayı, gönülsüz köle olmaktan üstün tutmuştur… İslam’a göre imânın manevî değeri, zorlamanın değil, özgür irade ve serbest seçimin ürünü olmasından ileri gelmektedir. Eğer bir peygamber Allah’ın elçisi olduğunu mucizeyle gösterip kanıtlıyorsa orada gayba imândan söz edilemez. Sadece gelen kişinin Allah’ın elçisi olduğuna şahitlik edilir. Bu durum da imtihanı bitirirdi. Zira doğru seçenek, artık ayan beyan görülmektedir. Dolayısıyla buradaki kabul değerli değildir. Bu olsa olsa imtihanda öğretmen eliyle zorunlu kopya çekmek gibidir. Allah zorlama yöntemini dilemiş olsaydı, imtihanın amacı ortadan kalkmış olurdu. (Kurandan Hayata)  

[4] Veya başlan veya bölük bölük halk sana inkiyada gelirlerdi.  

2 Ayette anlatılmak istenen; bir mucize indirilince onların zoraki imana gelmelerini Allah’ın istemediği demektir. İnanan hür iradesiyle inansın istedik demektir.  

4 Ama insanın inanmasının manevî/ahlakî değeri, bu inancın bir zorlamanın değil, serbest ve özgür iradenin ürünü olmasına bağlı olduğuna göre, “göklerden indirilen” görünür ya da işitilir bir “alamet/işaret”, karşı durulmaz aşikarlığıyla bu serbest irade ya da seçim ögesini ortadan kaldırır ve dolayısıyla insanın mesaja olan inancını ahlakî değerinden ve anlamından yoksun bırakırdı.  

[3171] Sözgeliminden âyetin sonu zımnen şöyle biter: ..fakat dilemedik. “Boyun bükmek” çaresiz kalmayı, “baş eğmek” ise mecburi itaati ifade eder. Sözün özü: İman değerini, insanın hür iradesiyle yaptığı özgür seçimden alır.  

Allah dileseydi İnkâr edenlerin, imana girmelerini gerektirecek mûcizeler gösterirdi. Fakat O’nun hikmeti, insana verdiği akıl, irade gibi kabiliyetlere göre insanlık şahsiyetine yaraşan bir hürriyet vermeyi dilemiştir. Allah insanın, gerek tekvinî kainat kitabına, gerek tenzilî kitabına yerleştirdiği âyetleri inceleyerek hidâyeti kabul etmesini beklemektedir. İnsan bu imtihan dünyasında gerçeğe yönelmekle gelişme ve yükselme imkânı bulmaktadır.  

3140 If it had been Allah's Will and Plan to force people's will, He could quite easily have forced the Makkans. But His Will and Plan work differently. His revelation is meant to train man's own will so that it conforms to Allah's beneficent purpose.