Şuarâ Sûresi 117. Ayet Meali

Kâle rabbi inne kavmî keżżebûn(i)

Rabbim dedi, gerçekten de kavmim, yalanladı beni.

(Hz. Nuh ise:) "Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı. (Davetimi ve tehditlerimi hesaba katmadı.)"

Bunun üzerine Nuh: ”Ey Rabbim!” dedi. “İşte kavmim beni yalanladı.

Nuh: “Rabbim, kavmim beni yalancılıkla suçladı.” dedi.

(Nuh) dedi ki: "Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı.

Dedi ki: 'Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı.'

Nûh şöyle dedi: “- Rabbim! Gerçekten kavmim beni tekzib etti.

117, 118. Nuh: “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı. Benimle onlar arasında hükmünü ver. Beni ve benimle beraber inananları kurtar..” dedi.

117,118. Nûh, “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı, benimle onların arasında sen hüküm ver! Beni ve beraberimdeki inananları kurtar!” dedi.

Nuh dedi ki: «Tanrım! Beni kendi ulusum yalanlamıştır!

(Nuh,) şöyle yakardı: “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanlıyor.

117, 118. Nûh "Yâ rabbî benim kavmim bana yalancı diyor benim ile ânlardan birimizi intihâb it. Beni ve bana îmân idüb de beni ta’kîb idenleri halâs iyle" didi.

117,118. Nuh: "Rabbim! Milletim beni yalanladı. Benimle onların arasında Sen hüküm ver. Beni ve beraberimdeki inananları kurtar" dedi.

Nûh, şöyle dedi: “Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı.”

Nûh, “Rabbim!” dedi, “Kavmim beni yalancılıkla suçluyor.

Nuh: Rabbim! dedi, kavmim beni yalancılıkla suçladı.

Dedi ki, "Rabbim, halkım beni yalanladı."

Nuh: "Rabbim! dedi, kavmim beni yalancılıkla itham etti."

Yâ reb! dedi: anlaşıldı ki kavmım beni tekzib ettiler

117-118. (Nûh, ezelî ve ebedî ilmi ile her şeyi bilen Rabbine, kulluğunun gereği olarak yalvararak, şöyle) dedi: “Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı. (Artık) benimle onların (inanmayanların) arasını, (onlara vereceğin bir azap hükmü ile) ayır. Beni ve beraberimdeki mü’minleri de (onlara gelecek olan azaptan) kurtar.”

“Rabbim! Halkım beni yalanladı.” dedi.

(Nuuh): «Rabbim, dedi, hakıykat kavmim beni tekzîb etdi».

(Nûh ise şöyle) dedi: “Rabbim! Şübhesiz ki kavmim beni yalanladılar.”

(Bu son tehditleri üzerine Nuh) dedi ki “Ey Rabbim! Şüphesiz kavmim beni yalanladı,

Nuh” Rabbim! Kendi toplumum beni yalanladı.”

Nuh dedi: «Çalabım! İşte benim ulusum beni yalancı yerine koyuyor.

117, 118. Nuh dedi ki «— Yâ Rab! Kavmim beni yalancı saydılar, benimle onların arasında lâyıkıyle hükmet, beni de, benimle beraber mü/min olanları da kurtar».

(Nûh) dedi ki: “(Ey) Rabbim! Doğrusu kavmim beni yalanlıyor”

De ki: “Rabbim! Şüphesiz kavmim beni yalanladı.”

Böyle devam eden uzun bir mücadelenin ardından Nuh, “Ey yüce Rabb’im!” diye yalvardı, “İşte görüyorsun, halkım beni yalanladı.”

Dedi ki: -“Rabbim! Benim kavmim, beni yalanladı”.

117,118. Nuh: " Ya Rab! halkım beni yalanladı. // Bari benimle onlar arasını adamakıllı aç da beni ve yanımdaki müminleri kurtar. "

Nuh Rabbine yönelerek; "Ey Rabbim! Toplumum beni yalanladı!"

(Nuh, Rabbine yönelerek) “Rabbim! Kavmim beni yalanladı.

(Nuh): “Ey Rabbim! Toplumum beni yalanladı.” dedi.

[Bunun üzerine Nûh:] “Ey Rabbim!” dedi, “İşte kavmim beni yalanladı;

Nuh, “Rabbim” dedi. “İşte sonunda halkım beni yalanlamış bulunuyor. 54/9

“Rabbim!” dedi, “İşte, sonunda kavmim beni yalanlamış bulunuyor;

Bunun üzerine Nuh; "Ey Rabbim, kavmim (hak davetimi kabul etmedi) beni yalancı saydı."

(Nûh) dedi ki : "Rabbim, kavmim beni yalanladı. "

(Nûh aleyhisselâm) Dedi ki: «Ya Rabbi! Şüphe yok ki, kavmim beni tekzîp ettiler.»

117, 118. Nûh: “Ya Rabbî, dedi, halkım beni yalancı saydı. Artık benimle onlar arasındaki hükmünü Sen ver, beni ve beraberimdeki müminleri Sen halas eyle ya Rabbî! ” [54, 10-14]

(Nuh): "Rabbim, dedi, kavmim beni yalanladı."

Nûh: "Yâ Rabbî! Kavmim beni tekzîb itdiler."

“Rabbim, benim halkım beni yalancı yerine koyuyor.”

-Rabbim, kavmim beni yalanladı, dedi.

Nuh, “Rabbim,” dedi. “Kavmim beni yalanladı.

Nûh şöyle yakardı: "Rabbim, toplumun beni yalanladı."

eyitti nūḥ “iy çalabum! bayıķ ķavmum yalan duttılar beni.”

Nūḥ: Yā Rabbī, didi. Benüm ḳavmüm beni yalanladılar, didi.

(Nuh) dedi: “Ey Rəbbim! Həqiqətən, qövmüm məni təkzib etdi.

He said: My Lord! Lo! my own folk deny me.

He said: "O my Lord! truly my people have rejected me.