Sebe Sûresi 24. Ayet Meali

* “O halde biz veya siz, iki taraftan biri, ya mutlak bir hidâyet üzerinde yahut apaçık bir sapkınlık içindedir”; Bu üslûp, hakkı tebliğ etmenin başka bir usulüdür. Dalâlet içerisinde olan birine, “bu yaptığın şey yanlış, sen hata ediyorsun” dendiğinde, bu söz onu öfkelendirir. Kişi öfkelenince de fikrî doğruluk diye bir şey kalmaz. Fikir ve düşünce bozulunca da anlama ümidi kalmaz. Dolayısıyla elde edilmek istenen maksada ulaşılamaz. Ancak doğru bir üslûp, insaf sahibi olan muhatabı, düşünmeye, o hususu gözden geçirmeye ve taassubu bırakmaya sevk eder.  

(1)“Evet kâinatta hadsiz rahmetin mevcûdiyeti (varlığı) ve hakīkati, aynen güneşin ziyâsı (ışığı) gibi görünüyor. Ve ziyânın güneşe kat‘î şehâdeti (delîl olması) misillü (gibi), bu geniş rahmet dahi perde arkasında bir Rahmân-ı Rahîm’e şehâdet eder. Evet, rahmetin bir ehemmiyetli kısmı rızıktır ki, Rahmân’a Rezzâk (rızık verici) ma‘nâsı verilir. Rızık ise, o derece zâhir (açık) bir tarzda bir Rezzâk-ı Rahîm’i gösterir ki, zerre kadar şuûru bulunan tasdîke mecbûr olur.” (Şuâ‘lar, 15. Şuâ‘, 572)  

(*) ‘’şayet onlar duraklar ve cevap vermekten çekinseler, sorunun cevabını sen ver…’’şeklindeki cümle ile ilgili aşağıdaki tefsirlere bkz: ثم قال تعالى : ( قل الله ) يعني إن لم يقولوا هم فقل أنت : الله يرزق الخ ( وههنا لطيفة ) : وهي أن الله تعالى عند الضر ذكر أنهم يقولون : الله ويعترفون بالحق حيث قال : قالوا الحق ) وعند النفع لم يقل إنهم يقولون ذلك وذلك لأن لهم حالة يعترفون بأن كاشف الضر هو الله حيث يقعون في الضر كما قال تعالى : ( وإذا مس الناس ضر دعوا ربهم منيبين إليه ) [ الروم : 33 ] وأما عند الراحة فلا تنبه لهم لذلك فلذلك قال : ( قل الله ) أي هم في حالة الراحة غافلون عن الله (التفسير الكبير) ) قل من يرزقكم من السماوات والأرض قل الله ؛ أمره بأن يقررهم بقوله: "من يرزقكم"؛ ثم أمره بأن يتولى الإجابة والإقرار عنهم بقوله: "يرزقكم الله"؛ وذلك للإشعار بأنهم مقرون به بقلوبهم؛ إلا أنهم ربما أبوا أن يتكلموا به؛ لأنهم إن تفوهوا بأن الله رازقهم؛ لزمهم أن يقال لهم: "فما لكم لا تعبدون من يرزقكم؛ وتؤثرون عليه من لا يقدر على الرزق؟!" (تفسير النسفي ) قوله تعالى: قل من يرزقكم من  

Benzer mesajlar: En‘âm 6:12; Ra‘d 13:16.  

35 Bkz. 10:31’in ilk cümlesi ile ilgili not 49.  

Bu âyet, münazarada insaf prensibine işaret etmektedir. Hakikate sahib olan kimse, başlangıçta bunu iddia etmeyecek, hakikat karşısında rakibi ile kendisini eşit mesafeye yerleştirecektir. Delilini ortaya koyan, netice alacaktır. Aksi halde tartışma gerçekleşemez.  

3827 There are six propositions introduced here with the word "Say", at verses 22, 24, 25, 26, 27, and 30. They clearly explain the doctrine of Unity (verse 22), the Mercy of Allah (verse 23), man's Personal Responsibility (verse 25), the Final Justice of Allah (verse 26), Allah's Power and Wisdom (verse 27), and the Inevitability of the Judgement, by which the true values will be restored (verse 30). 3828 Right and Wrong, Good and Evil, are incompatible, one with another. In this matter we can make no compromise. It is true that in men there may be various degrees of good or evil mixed together, and we have to tolerate men as our fellow-creatures, with all their faults and shortcomings. But this does not mean that we can worship Allah and Mammon together. Wrong is the negation of Right as light is of darkness. Though there may be apparently varying depths of darkness, this is only due to the imperfection of our vision: it is varying strengths of light as perceived by our relative powers of sight. So we may perceive the Light of Allah in varying degrees according to our spiritual vision. But in simple questions of Right and Wrong, we are faced by the Categorical Imperative.