Sâd Sûresi 1. Ayet Meali

Kur’ân’a yeminle başlayan sûre tevhid ve peygamberliği inkâr edip alaya alanların birgün alaya aldıkları şahsın kendilerine galip geleceğini anlatarak, kâfirleri uyarmış arka arkaya dokuz peygamberden bahsedilerek Davud, Süleyman ve Eyyüb peygamberlerin imtihan edilişleri de anlatılarak, kevnî ayetlere de genişce yer verilir ve Rasûlullah (sav)’in esas görevi de anlatılarak son bulur. Sûreye Davud adı da verilir.  

1.Öğüt veren veya şan, şeref sahibi.  

(*) Salât (namaz,) sabır, rahmet manasına gelen salâvat kelimelerine işaret olabilir. Manen Peygamber’e şöyle diyor: “Sana inen rahmet, zikir dolu ve i’cazlı Kur’an ve namaz ile dayan, kâfirlere karşı sabret!  

[477] Sâd sûresi hakkında genel bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XVI, 223.  

“Sâd” harfi “ile ilgili Bakara suresinin birinci ayetinin dipnotuna bakabilirsiniz.   

Bu harf ile ilgili olarak Bakara sûresinin birinci âyetinin dipnotuna bakınız.  

SS harfinin anlamı için bak 2:1; 74:30.  

1- Öğüt.  

(1)Bakınız; (Bakara Sûresi, sahîfe 1, hâşiye 1)  

(*) Sûrenin başında yer alan “sâd”, hurûf-ı mukattaa denilen harflerdendir. (Bilgi için bk. Bakara 2/1). ‘’ziz zikir,’’öğüt, uyarı ve doğru bilgiler içeren demektir. O inkâr etmiş olanlar ise ilahî vahiy gerçeğini kabul etmeye yanaşmazlar; çünkü bunu kabul etmeleri, insanın Allah’a karşı sorumluluğunun kabulü anlamına gelir ama insanın “kendi kendine yeterliliği” şeklindeki küstahça inançta ifadesini bulan boş gururları, bunu yapmalarına izin vermez. (M. Esed Meali 2. Ayet Açıklaması) -الثاني: ذي البيانين أي فيه قصص الأولين، والآخرين، وفيه بيان العلوم الأصلية والفرعية ومجازه من قوله: { وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءانَ لِلذّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ } } [القمر: 22]. (مفاتيح الغيب ، التفسير الكبير) ومعنى {ذِى ٱلذّكْرِ }: أنه مشتمل على الذكر الذي فيه بيان كل شيء. قال مقاتل: معنى {ذِى ٱلذّكْرِ }: ذي البيان. (فتح القدير) وقال قتادة: ذي التذكرة، للناس والهداية لهم. وقيل: ذي الذكر، للأمم والقصص والغيوب والشرائع (البحر المحيط) ويحتمل أن يكون معناه ذو النبأ أي فيه أخبار الأولين والآخرين وبيان العلوم الأصلية والفرعية.( اللباب في علوم الكتاب) {وَٱلْقُرْآنِ ذِي ٱلذِّكْرِ} أي ذِي البيَانِ الْهَادِي إلى الحقِّ (التفسير الكبير) قال ٱبن عباس ومقاتل معنى «ذِي الذِّكْرِ» ذي البيان - وقيل: «ذِي الذِّكْرِ» أي فيه ذكر ما يحتاج إليه من أمر الدين. (الجامع لاحكام القرآن) وأولـى القولـين فـي ذلك بـالصواب قول من قال: معناه: ذي التذكير لكم،(جامع البيان في تفسير القرآن)  

[1] Mekke'de nâzil olmuş (88) âyettir.[2] Veya «amelini kur'an'a arzet, evamirini işle, nevahisinden kaçın».[3] Veya şöhretli, nasihati havi. Yemin edilen şey mahzuftur «Muhammed gerçek peygamberdir veya Kur'an-ı Kerîm mûcizedir veya bu sûreye asla nazire getiremezler» demektir.  

1 Zikr kelimesi Arapçada; öğüt, hatırlama, hatırlanma, hatırda tutma, hatırda tutulması gereken her şey, bilinen, bilgi, seçkin, yüce vb. anlamlara gelir.  

(Mekke’de nazil olmuştur ve 88 ayettir. İsmini birinci ayette yer alan Sâd harfinden alır.)  

Peygamberliğin beşinci yılında, Kamer sûresinden sonra indirilmiştir. Adını, ilk ayetindeki harften almıştır. 88 ayettir.  

Mukatta‘a harfleri hakkında bilgi için bkz. Bakara 2:1, dipnot 1.  

1 Burada zikir: 1. Namı anılan, şerefli ve şanlı, 2. Va’d, uyarı, şeriat, ahkâm, geçmiş ümmetlerin kıssalarından haber veren, 3. Dinde ihtiyaç olan şeyleri anlatmak manasına, yani nasihatli, din öğreten, ibret dersi veren manalarına gelebilir.  

1 Bkz. Ek II.2 Ve tenbih edatının bu şekilde çevrilmesi konusunda bkz. 74:32 ile ilgili not 23.3 Yahut: “Yücelikle donatılmış olan” (Zemahşerî), çünkü zikr terimi (lafzen, “uyarma” yahut “hatırlama”) aynı zamanda “hatırlanan”, yani “bilinen”, “tanınan” ve mecazî olarak “seçkinlik/yücelik sahibi” anlamlarına gelir. Benim tercih ettiğim çeviri için bkz. 21:10’da (yukarıda olduğu gibi Kur’an’ın kasdedildiği) -onur ve mutluluğa erişmek için- “akılda tutmamız gereken her şeyi kapsayan” şeklinde çevirdiğim fîhi zikrikum ifadesi.  

[4044] Anlamı her ne olursa olsun, Allah Rasûlü’nün vahyin bir tek harfini dahi zayi etmeden ulaştırdığının açık delilidir (Bkz: 68:1, not 1). [4045] Veya: “öğüt veren ve uyaran”; ya da “yüce ve anlamaya açık”. Zikr, vahyin insan diline dönüşümünü ifade eder. Mesela, Kur’an vahyi Arapça zikredilmiştir. Fakat asıl zikr “şeref ve itibar” anlamına gelir. Son vahyin “okumanın tüm olumlu anlamlarıyla sürekli okunan” mânasına gelen Kur’an adını alması da şeref ve itibarındandır. Zira şerefli ve itibarlı olan sık sık anılır ve dillerden, akıllardan, gönüllerden düşmez (Bkz: 43:44). [4046] Yemin vavı ile başlayan 16 sûrenin ilki olan 93:1’in ilk notuna bkz.  

(1) Yahut “şânı yüce Kur’ân’a.”  

4146 Sad is a letter of the Arabic alphabet. It is used here as an Abbreviated Letter, for which see Appendix I (at the end of Surah 2:). See also the second para, of n. 989 to 7:1 for this particular letter. No dogmatism is permissible in trying to interpret Abbreviated Letters. But it is suggested that it may stand for Qisas ("Stories"), in which the dominant consonant is s. For this Surah is concerned mainly with the stones of David and Solomon as illustrative of the relative positions of spiritual and worldly power. Sale 's note: "It may stand for Solomon": is a real howler: for in Arabic the letter Sad does not occur at all in the name of Solomon. 4147 Full of admonition: the word dhikr is far more comprehensive than any single word or phrase that lean think of in English: it implies (1) remembrance in a spirit of reverence; (2) recital, celebrating the praises of Allah; (3) teaching, admonition, warning; (4) Message, Revelation, as in Ahl at dhikr, "those who possess the Message" 16:43, and n. 2069). In Sufi phraseology it implies mystical enlightenment, both the aspiration and the attainment, for in the highest spiritual atmosphere, the two are one. Devotional exercises are also called dhikr, with reference to meaning (2) above.