Ra'd Sûresi 41. Ayet Meali

“Biz, yeryüzünün etrafından gitgide eksiltmekteyiz” ifadesi farklı şekillerde yorumlanmıştır. İnkârcı zalimlerin her geçen gün azaldığını ve yeryüzündeki egemenliklerinin tenakusa uğradığını söyleyenler olduğu gibi, yanlış ve doyumsuz uygulamalar yüzünden yeryüzü kaynaklarının tüketildiğini ifade edenler; yağmur, sel ve rüzgâr gibi tabii olayların etkisiyle toprağın erozyona uğraması, dağların, tepelerin aşınarak yeryüzünün küçülmesi şeklinde yorumlayanlar da vardır. Ya da mecazi bir anlatım olarak; tıpkı bizler gibi dünyamızın da bir ömrünün olduğu ve bir gün sonlanacağı şeklinde de anlaşılabilir.  

 Âyette zikredilen, yerin uçlarının eksiltilmesi olayını önceki müfessirler, mecazî manayı nazarı itibara alarak, kâfirlerin memleketlerinin fethi ile onların topraklarının azalması, müslümanlarınkinin ise çoğalması şeklinde yorumlamışlardır. Ancak âyetin hakiki manasını gözönüne alırsak, yerin uçlarından eksiltilmesi, erozyon dediğimiz toprağın yağmur, sel ve rüzgâr gibi tabiî güçlerin etkisiyle yerinden kayması, dağların ve tepelerin aşınması şeklinde yorumlanabileceği gibi, yer küresinde meydana gelen olaylar neticesinde kürenin hacminin noksanlaşması şeklinde de yorumlanabilir.  

1- Müşrikler, İslam'a çağrının giderek nasıl güçlendiğini, etraflarındaki çemberin her geçen gün biraz daha daraldığını görmüyorlar mı?  

(*) 1) Burada dikkat edilmesi gereken nokta “ Yerküre’nin uçlarından eksilmesi” ifadesidir. Bu ayeti tefsir edenler farklı şekillerde yorumlamaya çalışsalar da, Yerküre hakkında bilgimiz arttıkça anlatılmak istenen gerçek daha iyi kavranmıştır. Küremsi bir yapısı olan Arz kutuplardan geçen bir eksen etrafında dönmektedir. Bu dönme esnasında dünyanın ekseninin geçtiği kutuplar bölgesinden eksilmekte yani basıklaşmakta ve ekvator bölgesinden genişlemektedir. Dünyanın bu şekli ancak son yüzyılda yapılan bilimsel çalışmalarla anlaşılırken, tüm Evrenin yaratıcısı yüce Allah bu bilgiyi bizlere asırlar önce Kur’an’da bildirmiştir…İşte dünyamızın kutuplardan itibaren her geçen yıl, biraz daha daraltıldığı yeni fark edilen bilimsel bir tespittir. Bu olayıla ilgili Bilim-Teknik kitaplarında detaylı bilgi bulunmaktadır. 2) BİR HUSUS: YERKÜRE’NİN UÇLARINDAN EKSİLTİLMESİ: Dünyayı ve üzerindeki canlıları koruyan atmosferden/dünyanın etraflarından gazların kaçışına neden olan bir başka etken de, hem Güneş rüzgârları hem de Güneş’ten ve yıldızlararası ortamdan gelen morötesi ve yüksek enerjili ışınımdır. Bunlar atmosferin üst katmanlarındaki su moleküllerini parçalayabilir. Bu durumda, hidrojen ve oksijen ortaya çıkar. Hidrojen, en hafif gaz olduğundan, atmosferin üst katmanlarından kolayca uzaya kaçabilir. İşte Yerküre’nin uçlarından eksiltilmesi, Yerküre’nin en ucu sayılabilecek atmosferin üst katmanlarından maddelerin, Güneş rüzgârlarının ve morötesi ışınların etkisiyle uzaya kaçmaya devam ettiği belirtiliyor. Aynen ayette açıklandığı gibi Yerküre tam da uçlarından yani atmosferin üst tabakalarından eksilmekte, diğer bir deyişle kütlesinden kaybetmektedir. Kaynak: ’’(www. nadidem.net /mkpdf /db06.pdf BİLİM VE TEKNİK TEMMUZ 2006) Bu gazlar uzaya kaçarken atmosferin manyetik alan sınırları içine doğru bir hortum gibi uzanarak hareket ederler. Daha sonra güneş rüzgârlarının bombardımanı ile uzayın derinliklerine doğru gönderilirler. Kaynak: https://sci.esa.int/web/cluster/-/58028-the-curious-case-of-earth-s-leaking-atmosphere. Bu nedenle günde ortalama 95 ton yılda ise 50.000 ton Hidrojen ve helyum gazları uzaya kaçmaktadır. Böylece Dünya’nın kütlesi her gün 95 ton eksilmektedir. Kaynak: https://scitechdaily.com/ earth-loses-50000-tonnes-of-mass-every-year/ Kaynak: 291# Yeryüzünün uçlarından eksilmesi - Bilim ve Yaratılış) Not: Birçok tefsir ve meallerde bu ayette zikredilen yerin uçlarının eksiltilmesinden maksat, inkârcıların yurt ve memleketlerinin fethi ile onların topraklarının azalması, Müslümanların ellerine geçmesi şeklinde yapılan yorumların hiçbiri de isabetli değildir. Çünkü bu sûre Mekke döneminde inmiştir ve o dönemde böyle bir durumun söz konusu olması asla mümkün değildir. Çünkü, 1) Ayette (الارض) ‘’el-ard’’ yani sadece ‘’Dünya’’ ifadesi geçiyor, (أرضهم) ‘’erdahum’’ yani ‘’ Onlara ait arazi veya toprak’’ şeklinde geçmiyor. 2) Ayetteki (نأتي)’’ne’ti’’ fiili muzari olup geniş zamanı, yani bütün zamanları ifade eder, bunu gelecek zamana tahsis etmek yanlıştır. Çünkü fiili muzari geniş zaman içindir, eğer gelecek zamanla alakalı ise, o zaman fiilin üzerinde istikbal harflerinden biri olan (س - سوف)’’ sin veya sevfe’’nin gelmesi gerekir: (Örneğin: ’’سنأتي الارض ‘’sene’ti-l arda veya’’ سوف نأتي الاض ’’sevfe ne’ti-l arda:’’) 4) Bu sûre ve içinde bulunan bu ayet Mekke döneminde inmiştir ve o dönemde ne fetihler vardı, ne de müşriklerin arazilerinden bir eksiltilme söz konusu idi. 5) Ayetteki (أَوَلَمْ يَرَوْاْ) ‘’ evelem yerev’’cümlesi (أولم يعلموا)’’ evelem ye’alemu’’anlamındadır. Tıpkı Fil sûresi 1. ayette geçtiği gibi (ألم تر)’’ elem tere’’ ’’elem ta’lem’’yani bilmedin mi? anlamındadır. Çünkü Fil olayı gerçekleştiği zaman Hz. Peygamber dünyaya bile gelmemişti, öyleyse onun Fil olayını görmesi mümkün değil, demek ki, burada rü’yet, ilmi rü’yettir, gözle görülen rüyet değildir. Zaten Kur’an’da bunun benzerleri çoktur. Bu nedenle Rad-41 ve Enbiya - 44. ayetlerde geçen (يروا - يرون) ‘’ yerev ve yerevne’’ görmek anlamında değil, bilmek anlamındadır. Aşağıdaki İbni Aşür ve İmam eş-Şe’ravi tefsir metinlerine de bakılabilir. Özetle, bütün bunlar gösteriyor ki Rad-41 ve Enbiya-44. ayetlerle ilgili klasik tefsir ve mealler hatalıdır. Ayrıca Araştırmacı Dr. Zağlul en-Neccar ve bazı alimlerin bilimsel açıklamaların bkz: ويجوز أن تكون الرؤية علمية ، أي : ألم يعلمو (التحرير والتنوير) و {يَرَوْاْ} هنا بمعنى "يعلموا - وهذا كقوله تعالي (ألم تر كيف فعل ربك بأصحاب الفيل ) ونعلم أن النبي صلى الله عليه وسلم قد وُلِد في عام الفيل، ولا يمكن أن يكون قد رأى ما حدث لأصحاب الفيل (خواطر محمد متولي الشعراوي ) إنقاص الأرض من أطرافها بمعني تفلطحها قليلاً عند القطبين‏, ‏ وانبعاجها قليلاً عند خط الاستواء‏ :‏( معنى .... نأتي الأرض ننقصها من أطرافها ...(ملتقى أهل التفسير = بقلم الدكتور زغلول النجار )... هذه الآية حقائق وصلت إليها البحوث العلمية الأخيرة إذ ثبت أن سرعة دوران الأرض حول محورها‏, ‏ وقوة طردها المركزي يؤديان إلى تفلطح في القطبين وهو نقص في طرفي الأرض‏, ‏ وكذلك عرف أن سرعة انطلاق جزيئات الغازات المغلفة للكرة الأرضية‏, ‏ إذا ما جاوزت قوة جاذبية الأرض لها فإنها تنطلق إلى خارج ) الأرضية‏ (انقاص الأرض من أطرافها - الاعجاز العلمي في القرآن) ثالثاً : إنّ الغازات والمواد المنصهرة التي تخرج من البراكين تُسبّب فراغاً في جوف الأرض وبذلك يتقلّص وجه الأرض شيئاً فشيئاً وتتكسّر قِشرتها الباردة ، وبذلك تتكوّن الجبال السلسليّة المستَطيلة ويصغر وجه الأرض . وأخيراً تتقطّع الأرض إلى قِطع صغيرة وتنتثر في الفضاء ، وذلك قوله تعالى في سورة الحاقّة {وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً } ، أي فتهدّمتا دفعةً واحدة . وهذا الحادث الأخير يكون يوم القيامة (من كتاب حقائق التأويل في الوحي والتنزيل بقلم محمد علي حسن الحلي))هذه دراسة ثالثة تؤكد أن الأرض تخسر من كتلتها خمسين ألف طن سنوياً.. إن كتلة الأرض تقريباً 5,972,000,000,000,000,000,000 طن وتنقص بمعدل 0.000000000000001% من وزنها . إذاً آية تتحدث عن نقصان الأرض في زمن لم يكن أحد يتخيل أن الأرض تنقص.. وقياسات علمية وجدت أن الأرض بالفعل تنقص خلال مليارات السنين كل سنة ال ةhttps://scitechdaily.com/earth-loses-50000-tonnes-of-mass-every-year/ المرجع: (دلائل جديدة تفسر قوله تعالى: ننقصها من أطرافها  

[4] Onu bozacak.  

13 Erezyon ve aşınma ile yorumlayanlar vardır.  

Benzer mesaj: Enbiyâ 21:44. Bu ayet yeryüzünün çeşitli şekillerde değişime tabi tutulduğunu gösterdiği gibi inkârcıların konumlarını gittikçe kaybettiklerini de mesaj olarak içerebilir. Bu cümlede yer alan “Allah’ın gelmesi” mecaz bir ifadedir ve amaç O’nun gücünün ve hayata müdahale edişinin bildirilmesidir.,“Hükmünün [mu‘akkıbı] yoktur” demek “O’nun verdiği hükmü bozabilecek hiçbir kuvvet yoktur; olamayacaktır” demektir.  

1 Ayaklarının altına serdiğimiz yeryüzünü hep aynı halde bırakıyor muyuz? O kâfirlerin vatanlarını peyderpey etrafından eksiltip küçültmüyor muyuz? Nüfuzlarını kırarak, izzetlerini zillete, çevirmiyor muyuz?  

79 Yahut: “Onu [her] yanından (min etrâfihâ) eksiltiyoruz” -Bu ifadenin anlamı, etrâf sözcüğünden anlaşılan şeye bağlıdır: (Somut küresel yapısıyla dünyanın ya da coğrafî anlamda) bir ülkenin “çevresi”, “sınırları”, “sınır boyları” ya da sözcüğün mecazî çağrışımlarıyla, “ileri gelen insanları” -yani, büyük önderleri, bilginleri, düşünürleri (Tâcu’l-‘Arûs), yahut bizim verdiğimiz anlama paralel olarak, “[yeryüzünün] en iyi insanları ve en iyi ürünleri” (a.g.e.). Müfessirlerin pek çoğu etrâf sözcüğünü birinci grupta belirtilen anlamıyla ele alarak onun, yukarıdaki cümlenin Medine’deki Müslüman cemaatle Mekkeli müşrikler arasındaki mücadeleye işaret ettiği görüşünü benimsemişler ve bu itibarla ayeti şöyle anlamlandırmışlardır: “[O Mekkeli müşrikler] görmüyorlar mı [onların elinde tuttuğu] ülkeyi [ya da toprağı] her yanından her gün biraz daha eksiltip küçülterek [cezalandırıcı müdahalelerimizle] yokluyoruz?” Bu yorumuyla ayet Arabistan’ın bütünüyle Müslümanlar tarafından fethedileceğini önceden bildiren bir gaybî ihbar özelliği taşıyor. Buna karşılık, diğer müfessirler ayetin İslam tarihinin ilk dönemleriyle olan ilgisini reddetmemekle birlikte etrâf sözcüğünün ikinci anlamını esas alarak yukarıdaki ibareyi, bizim benimsediğimiz görüşe yakın bir mahiyette, daha genel bir anlamda yorumlamışlardır. Bu cümleden olmak üzere Râzî ayeti şöyle aktarmıştır: “[Hakkı inkar edenler, yeryüzünde talihin -başarı ve yükselmeden sonra çöküşe, yok oluşa; hayattan sonra ölüme; gurur ve ihtişamdan sonra aşağılanmaya; kemalden (olgunluktan/yeterlilikten) sonra acze ve eksikliğe doğru- dönüp durduğunu (ihtilâfât) hâlâ görmediler mi? Hal böyleyken, hakkı inkar edenleri, güçlerinin doruğundayken Allah’ın kendilerini alçaltmayacağından, başkalarına hükmederken köleleştirmeyeceğinden emin kılan ne?” Bu yorum da gözönünde bulundurulursa, “sahip olduğu en iyi şeylerden onu her gün biraz daha yoksun bırakarak” cümlesinin, en geniş anlamıyla, sadece fiziksel ve toplumsal felaketlere değil, aynı zamanda, yitirilmeleri insanın nihaî azaba sürüklenmesi anlamına gelen ahlakî değerlerin çöküşüne ve dolayısıyla dünyevî iktidarın elden çıkarılmasına da işaret ettiği söylenebilir.80 Lafzen, “yokladığımızı”.  

[1980] Bu eksiltmeyi, aktüel olarak yorumlayıp ilk İslâm toplumunun toprak kazanımlarına atfedenler olmuştur (İbn Abbas ve Dahhâk). Âyetin indiği Mekke dönemi dikkate alındığında bu yorum uzaktır. Belki bu açıdan müşriklerin hayat alanının git gide daraldığını ifade edebilir. Mücâhid bu ibarenin “insanların ölümü” anlamına geldiği yorumunu yapmıştır (Taberî). Benzer bir ifadeyle Enbiya 44’te de dile getirilen bu eksiltme, başta insan olmak üzere yeryüzünü ayrıcalıklı kılan tüm değerlere teşmil edilebilir. Kanaatimizce Kur’an’da iki yerde geçen bu ifade, bu sûrenin 3. âyetinde (Krş: 15:19; 50:7) geçen medde’l-‘ard (O yeryüzünü uzatıp yaydı) ibaresinin mukabilidir: uzatmak-kısaltmak (Bkz: 13:3, not 6 ve 21:44, not 53). Ne muhteşem bir tevafuktur: İnsanın arşı ruhudur, arzı bedeni ve hassaten beyni. Beyin tıpkı yeryüzü gibi engebelidir. Eğer düz olsaydı, mevcut zekâya sahip olabilmek için insan başının şu andakinden beş kat daha büyük olması gerekirdi. Allahu ekber!  

Yani Bizim mahvimizi ve isbatımızı kabul etmek istemeyen o inkârcılar, baksalar ya, yukarıda açıklandığı üzere, önce rahmet ve kudretimizle yaymış ve ayaklarının altına sermiş olduğumuz yeri aynı durumda bırakıyor muyuz? O serili yeri, üzerinde yaşadıkları o geniş toprakları, etrafından kudretimizle sarıp sıkıştırmıyor, onu eksiltmiyor muyuz? Daraltmıyor muyuz? O ilk medde karşılık onda cezirler yapmıyor muyuz? Veya çeşitli yeryüzü olayları ile onu aşındırıp parçalamıyor muyuz? Veya o kâfirlerin vatanlarını peyderpey çevresinden eksiltip durmuyor muyuz? Nüfuslarını, topluluklarını kırarak, dağıtarak, feyiz ve bereketlerini azaltarak, arazilerini, yurtlarını daraltarak, güçlerini ezikliğe, kemallerini noksana dönüştürmüyor muyuz? Yerdeki bu değişikliği veya vatanlarındaki bu daralmayı, bu sıkışmayı görmüyorlar mı?  

[*] Müslümanların toprakları genişliyor, onların toprakları (Mekke egemenliğindekiler) daralıyor.  

(15) Geçen zaman içinde bu âyete çeşitli anlamlar verilmiştir ki, bunlar arasında, inkârcıların her taraftan kuşatılarak günden güne topraklarının eksilmesi, yahut yeryüzü kaynaklarının tüketilmesi gibi mânâlar da vardır ve bu yorumların pek çoğu makul yorumlar olarak görünmektedir. Bu sûrenin 4’üncü âyetinde değindiğimiz modern teoriler ise, konuya daha farklı bir derinlik getirmektedir. Buna göre, yerkabuğu levhalarının birbirlerine yaklaşması, sürtünmesi ve uzun zaman içinde üst üste binmesi yerkabuğunda kıvrılmalar, göçmeler, yanardağ ve dağ silsileleri oluşumu gibi sonuçlar doğurmakta, bu düşey hareketler de yerkabuğu levhalarının kenarlarından eksilmelere yol açmaktadır. Bir diğer modern yorum da, buzulların erimesiyle ilgilidir ki, denizlerin yükselerek karaları kenarlarından eksiltmesiyle sonuçlanacağından endişe edilen bu gelişmeler son senelerde dünyayı ciddî şekilde meşgul etmektedir.  

1865 In the Prophet's ministry at Makkah, the most stiff-necked opposition came from the sear and centre of power in Makkah. The humbler people—the fringe of Makkan society—came in readily, as also did some tribes round about Makkah. After the Hijrah there was a hard struggle between Makkah and Madinah, and at last the bloodless conquest of Makkah in 8 A. H. made the pagan structure finally collapse, though it had already been sapped to its foundations. So, generally, Truth finds easiest entrance through the humble and lowly, and not in the beginning at the headquarters of power, but in the fulness of time it makes its way everywhere with irresistible force.