Ra'd Sûresi 30. Ayet Meali

bk. Kur’an-ı Kerim, 6/34; 16/63.  

4.Bir başka açıklamaya göre: "Tevbe de yalnız O`nadır."  

Bkz. 6/34, 16/63  

1- Allah'a güvenme, O'na dayanma; her türlü çabayı gösterdikten sonra sonucu Allah'a bırakma. 2- Dönüş.  

[1] Araplar Allah'a «Esirgeyen ile tercüme ettiğimiz rahman» demezlerdi. Kur'an'da rahman işitince başka bir mâbut sandılar. Rahman kimdir dediler. Âyeti kerime bu hususta nazil olmuştur.  

51 Müfessirlerin çoğu kezâlike (“böylece” ya da “işte böylece”) sözcüğünü önceki peygamberlere işaret olarak yani, “işte böyle, senden önce peygamberler gönderdiğimiz gibi, şimdi seni de gönderdik...” anlamını vererek açıklamışlardır. Ama, bu yorumlayıcı ilave pek de gerekli gibi gelmiyor bize; çünkü bizce bu kezâlike zarfı, doğrudan “O’na yöneleni Kendisine yaklaştıran Allah’tır” ifadesiyle bağlantılıdır; bir başka deyişle bu zarf (“işte böyle”), Allah’ın yol göstermesinin (hidayetinin) bir vasıtası olarak, Muhammed (s)’in görevini/tebliğini nitelendirmektedir (görünüşe bakılırsa Taberî de yukarıdaki ifadeyi böyle anlamıştır).52 Lafzen, “kendisinden önce [başka] toplumların gelip geçtiği bir topluma”; son Peygamber Muhammed (s)’e kadar ve o’ndan önceki zamanlarda peygamberî vahyin sürekliliğine, kesintisizliğine ilişkin dolaylı bir atıf (Zemahşerî, Râzî). “[İnanmayanlar] toplumuna” ifadesindeki parantez içi ilavemiz İbni Kesîr’in bu ayete ilişkin yorumuna dayanmaktadır; erselnâke (lafzen, “seni gönderdik”) ifadesini “... Elçi olarak çıkardık” diye çevirmemizin sebebi bu ifadeden önce (İngilizce metinde sonra -T.ç.n.) “içinden” (amidst) edatının yer almasıdır.53 Yani, ya Allah’ın varlığını tanımaya yanaşmayarak, ya O’nun ulaştırdığı doğru yol bilgisini reddederek ya da O’nunla birlikte başka güçlere, başka varlıklara da tanrısal nitelikler yakıştırarak.  

[1969] Rahmân’a nankörlük etmelerinin, Allah’ın varlığını inkâr etmeleri anlamını taşımadığı açık (Krş: 21:36, not 47 ve 25:60). Çünkü bu âyetlerin ilk muhatapları, Allah’a inanıyorlardı. Ama Allah’ın Rahmân olarak anılmasına garip bir tepki gösteriyorlardı (Bkz: 1:1). Tıpkı Hudeybiye’de olduğu gibi. Fakat bu tepkinin nedeni, âyetin devamı okununca daha iyi anlaşılmaktadır. Bu tavırlarıyla ilk muhataplar, vahyin Allah’ın insanoğluna merhametinin bir ürünü olduğu tezine karşı gelmiş oluyorlardı. Çünkü bu Allah’ın hayata müdahil olması anlamına geliyordu. Onlar asıl bunu kabullenmiyorlardı. Bu gerçek âyetin devamından da anlaşılmaktaydı. Bir başka ifadeyle söylersek, Allah’ın ‘rahimiyyetini’ inkâr etmenin, ‘rububiyyetini’ inkârın bir sonucu olduğunun, rububiyyetini inkârın da ‘uluhiyetini’ inkâr anlamına geleceğinin bir ifadesidir. Cevabın birinci cümlesi inkârın çıkış noktasını, ikinci cümlesi ise varış noktasını gösterir.  

O çok merhametli Allah'ın nimetlerine şükretmezler.  

1845 Our Prophet came later in time than other Prophets, to complete their Message and universalise Religion. And certainly it is after his age that the process of the unification of the world began. That process is not complete yet, but is proceeding apace. 1846 Faith tells us that no amount of opposition from Unbelievers can ever stop Allah's Plan.