Nûh Sûresi 25. Ayet Meali

1- Allah'a karşı kendilerine yardım edebilecek kimse bulamadılar.  

(*) Ayette geçen (فَأُدْخِلُوا) ‘’fe udhilu’’ ateşe sokuldular” tabiri geçmiş zaman kipiyle ifade edilmiştir. Şayet Kur’an’ı Kerim’de gelecekle ilgili bir olay geçmiş zaman kipiyle anlatılmışsa, o olayın kesin olacağının işaretidir, yoksa o olayın gerçekleşmiş olduğunun anlamında değildir. Yani ateşe sokulma olayı öldükten sonra değil, ahirette olacaktır. Ayrıca bu âyet kadim dünyanın kabircilik kültünü İslam’a mal etmek isteyenler tarafından (hadis uydurmacılar tarafından) istismar edilmiştir. Mukâtil ve kelbî gibi ilk müfessirlerin de teyit ettiği üzere, ateşe girmeleri kabirde değil âhirette gerçekleşecektir. سيدخلون في الآخرة نارا، فجاء لفظ الماضي بمعنى الاستقبال، لأن الوعد حق، هذا قول الأكثرين (زاد المسير في علم التفسير) الثاني : أنه قال : ( فأدخلوا ) على سبيل الإخبار عن الماضي . وهذا إنما يصدق لو وقع ذلك ، قال مقاتل والكلبي : معناه أنهم سيدخلون في الآخرة نارا, ثم عبر عن المستقبل بلفظ الماضي لصحة كونه وصدق الوعد به كقوله : ( ونادى أصحاب النار ) [الأعراف : 50] ( ونادى أصحاب الجنة ) [الأعراف : 44] (التفسير الكبير ) فأدخلوا ناراً }: أي جهنم، وعبر عن المستقبل بالماضي لتحققه، وعطف بالفاء على إرادة الحكم،( البحر المحيط - أبوحيان) (تفسير القرآن - الفيروزابادي) { مِّمَّا خَطِيۤئَاتِهِمْ } يقول بخطيئاتهم { أُغْرِقُواْ } بالطوفان في الدنيا { فَأُدْخِلُواْ } في الآخرة { مّمَّا خَطِيئَـٰتِهِمْ أُغْرِقُواْ } (يعني: بشركهم بالله تعالى أُغرقوا في الدنيا) { فَأُدْخِلُواْ نَاراً } في الآخرة،( بحر العلوم - السمرقندي)قال مقاتل، والكلبيُّ: معناه أنهم سيدخلون في الآخرة ناراً، ثم عبر عن المستقبل بلفظ الماضي؛ لصدق وقوع وعده كقوله: { وَنَادَىۤ أَصْحَابُ ٱلْجَنَّةِ } [الأعراف: 44] قال المعربون: "فأدخلُوا" يجوز أن يكون من التعببير عن المستقبل بالماضي، لتحقق وقوعه كقوله: { أَتَىٰ أَمْرُ ٱللَّهِ } [النحل: 1]، وأن يكون على بابه، (اللباب في علوم الكتاب).  

[6] Azaba uğradılar.  

11 “Ateşe atıldılar” tabiri geçmiş zaman kipiyle ifade edilmiştir. Eğer Kur’an’da gelecekle ilgili bir olay geçmiş zaman kipiyle (mazi) anlatılmışsa, o olayın kesin olacağının işaretidir. Bu ayeti “Ateşe atılmaya hak kazandılar” şeklinde de tercüme edebiliriz.  

Merhum Elmalılı’nın ifadesiyle suda boğulmakla ateşe atılmak iki zıt azabın bir arada oluşunu ifade eden üstün bir “tıbak sanatı”dır. Gerçekten de su ve ateş birbirinin zıddı kavramlar olmasına rağmen, demek ki suda boğulurken de ateş azabını andıran bir yürek yangını yaşanmaktadır.  

1 Bu âyetin, Hz. Nûh (a.s)’ın duâsı arasında mu’tarıza olarak kullanılmasından, bu toplumun sonunun ne olacağının Hz. Nûh’a önceden haber verildiği anlaşılabilir.  

16 Lafzen, “ve ateşe sokuldular” -geçmiş zamanın kullanılması, henüz gelmemiş olan azabın kaçınılmazlığını gösterir (Zemahşerî).  

[5338] Bu âyet kadim dünyanın kabircilik kültünü İslam’a mal etmek isteyenler tarafından istismar edilmiştir. Mukâtil ve kelbî gibi ilk müfessirlerin de teyit ettiği üzere, bu âyetteki yakma, kabirde değil âhirette gerçekleşecektir. Zımnen: Dünyada su, âhirette ateşle cezalandırıldılar.  

5723 The Punishment of sin seizes the soul from every side and in every form. Water (drowning) indicates death by suffocation, through the nose, ears, eyes, mouth, throat, and lungs. Fire has the opposite effects; it burns the skin, the limbs, the flesh, the brains, the bones, and every part of the body. So the destruction wrought by sin is complete from all points of view. And yet it is not death (20:74); for death would be a merciful release from the Penalty, and the soul steeped in sin has closed the gates of Allah's Mercy on itself. There they will abide, unless and "except as Allah willeth" (6:128). For time and eternity, as we conceive them now, have no meaning in the wholly new world which the soul enters after death or Judgement.