Nisâ Sûresi 9. Ayet Meali

 Yetimlerin veli ve vasileri, onlara kendi çocuklarına davranılmasını istedikleri gibi davranmalıdırlar; çünkü kendi çocukları da bir gün yetim ve çaresiz kalabilir.  

1- Yakınlar, yetimler ve yoksullar.  

[3] Yetim işlerinde Allah'tan sakınıp vefatlarından sonra bırakacakları küçük çocuklarına yapılmasını istedikleri şeyi yetimlere de yapmak için vasilere emirdir, yahut Allah'tan korkup hastanın evlâdına kendi evlâdı gibi şefkat ederek malının vasiyet suretiyle başkalarına verilmeyerek yetimlerin zarardan vikayesi için vasiyet esnasında hastayı ziyarette bulunanlara emirdir. Yahut terekenin taksimi esnasında hazır bulunan zuafa-i akrabaya, yetimlere, yoksullara kendi evlâdının da bu halde olmalarını düşünerek şefkat ile onları mahrum etmemek için vereseye emirdir. Yahut vereseyi düşünerek vasiyette israf etmemek hususunda vasiyet edenlere emirdir.[4] Yetimler hakkında gönül alacak söz söylesinler, yahut hastaya «vasiyette israf ederek veresenin hakkını zayi etme» desinler.  

Benzer mesaj: Ahzâb 33:70.  

[729] Söz söyleme sanatında bir önceki âyet üslupla ilgiliydi, bu âyetse sözün mahiyetiyle ilgilidir. Sözün aslı yoksa usulü ne kadar iyi olursa olsun o söz kıymetsizdir. Önce söz doğru-dürüst olmalıdır. Sedîd sıfatı sedd kökünden türetilmiştir. Bir boşluk dolduran, bir gediği tıkayan, lüzumuna binaen söylenen söze delâlet eder. Istılah olarak doğru sözü ifade eder. Bir söz ne kadar tumturaklı, ne kadar edebi ve belâgatlı olursa olsun hakikat içermiyorsa, o “laf” olmaktan öte gitmez.  

[2] Bu âyet-i kerîme: Eytâmın işlerinde Allâh Te'âlâ'dan korkub haklarının ziyâ'ından sakınmağı, vefâtlarında terk idecekleri evlâdlarına yapılmasını arzu iyledikleri şeyi onlara yapmak içün vasîlere, Allâh'dan korkub hastanın evlâdına kendi evlâdı gibi şefkat itmesi, hibe ve vasiyet sûretiyle malın yabancılara gidüb evlâdın ızrârına meydân virmemesi içün hastanın vasiyeti sırasında yanında bulunanlara, taksîm-i tereke esnâsında hazır bulunan akrabâ, eytâm ve fukarâya kendi evlâdının bu halde bulunmalarını tasavvur iderek şefkatle bir şey virmeleri içün vereseye, mîrâsçılarını düşünüb vasiyetde isrâf itmemesi içün de vasiyet idenlere emirdir. Kendi evlâdınıza acıdığınız ve şefkat iylediğiniz gibi onlara da şefkat idin ve acıyın. Haklarının zâyi' olmasını bâdî olmakdan hazr idin ve Allâh'dan korkun buyurılıyor.  "Ebû's Su'ûd"  

(4) Yetimler ve yoksullar gibi, kendi haklarını koruyamayacak durumda olanların haklarını gözetsinler, hiçbir şeyi saklamasınlar.  

515 It is a touching argument addressed to those who have to divide an estate. 'How anxious would you be if you had left a helpless family behind?' If others do so, help and be kind.