Çünkü şeytan onlara (bir kısım) vaatlerde bulunur ve kendilerini boş kuruntulara daldırır. Zâten şeytan, onlara aldatmadan¹ başka bir şey vâdetmez ki.
1 Gurur (kibir): Büyüklenme, kibir, insanları küçük görme, kendisini yüksek ve değerli tutma, başkasını aşağı görme hastalığıdır. Övünme ve şeref anlamlarında da kullanılır. “Allah büyüklük taslayanları (gururluları) sevmez.” (Nahl: 23) İnsanın pek hoş bir şey buldum zannı ile keyiflenip sonra onun pek fena bir şey olduğunu anlayarak acı duyması, önceden yalan yere sevinip sonradan cidden yerinmesi, yani aldanmasıdır ki şeytanın bütün vaatleri ve kuruntuları hep böyle bir gururdan başka bir şey ifade etmez. Şüphesiz kibirlenme insanlığı yokluğa iter. Onun giderilmesi gerekir. Bu da; ya ilim ve amelle, ya da nesep, güzellik, mal, ilim gibi insanı gurura iten sebeplerin gelip-geçici olduğunu düşünerek kendisini bu belâdan kurtarmaya çalışmakla olur. Gurur ve kibir sâlih ve muttaki bir Müslümanda bulunmaması gereken; tevhit ehline yakışmayan en kötü huylardandır.