Neml Sûresi 34. Ayet Meali

“Kralların memlekete girmesi”, ister istila yoluyla olsun ister ülke içinde elde edilen politik gücün marifetiyle olsun, zora başvurarak yönetimi ele geçiren ve halka baskı uygulayan her türlü despot ve zorbayı ifade ediyor. “Halkının ileri gelenlerini zelil hâle getirirler” ifadesi de zorbalığı doğrulayan bir söylemdir.  

[1] Ya’ni pâdişâh ise hediyemi kabûl ider peygamber ise kabûl itmez.  

Kuran'ın öngördüğü danışma ilkesini uygulayan ve seçilmiş bir lider olan kadının krallığı eleştirmesi ilginçtir. Tevrat çevirilerinde yanlışlıkla Sebe "Kraliçesi" olarak tanıtılan ve tarihte Belkis olarak bilinen kadın lider (bak I. Krallar 10; II. Tarihler 9), Kuranda kraliçe (melike) olarak tanıtılmıyor. Belkis, Süleyman'ı bir kral olup olmadığını denemek için kendisine hediyeler gönderiyor.  

(*) Kralların memlekete girmesi”, ister istila yoluyla olsun ister ülke içinde elde edilen politik gücün marifetiyle olsun, zora başvurarak yönetimi ele geçiren ve halka baskı uygulayan her türlü despot ve zorbayı ifade ediyor.  

[6] Öldürürler, esir ederler.[7] Bu hal devam edegelen âdetlerindendir, Süleyman da böyle yapar.[8] Hediyeyi kabul edecek mi? Etmeyecek mi? Hediye kabul ederse padişahtır, etmezse peygamberdir.  

25 Bütün klasik müfessirlerin belirttiği gibi, bu anlam örgüsü içinde duhûl terimi, hiç şüphesiz, ister istila yoluyla olsun, ister ülke içinde elde edilen politik gücün marifetiyle olsun, “zorla girmek (‘anveten)” anlamına gelmektedir. (Buradaki mulûk terimi, lugat olarak “krallar” anlamını taşıyor olmakla birlikte, kelimenin geleneksel anlamıyla “kral” olmasa da, iktidarı zora başvurarak ele geçiren ve tebaaya baskı uygulayan her türlü despot ve zorbayı ifade ediyor olabilir.)26 Böylece, Sebe Melikesi, Hz. Süleyman’a kuvvet yoluyla karşı çıkmayı yöntem olarak bir kenara bıraktığını ifade etmektedir. Onun ifadesinde, zora başvurmak yoluyla (‘anveten) elde edilen politik gücün, baskıya, toplumsal acılara ve manevî/ahlakî çöküntüye yol açmasından dolayı menfûr olduğu yolundaki Kur’ânî öğreti de dile getirilmektedir.  

[3310] Müfessirler bunu “savaş yoluyla giriş” (anveten) olarak yorumlamışlardır (Taberî).  

3271 The character of Queen Bilqis, as disclosed here, is that of a ruler enjoying great wealth and dignity, and the full confidence of her subjects. She does nothing without consulting her Council, and her Council are ready to carry out her commands in all things. Her people are manly, loyal, and contented, and ready to take the field against any enemy in their country. But their queen is prudent in policy, and is not willing to embroil her country in war. She has the discrimination to see that Solomon is not like ordinary kings who conquer by violence. Perhaps in her heart she has a ray of divine light already, though her people are yet Pagans. She wishes to carry her people with her in whatever she does, because she is as loyal to them as they are to her. An exchange of presents would probably establish better relations between the two kingdoms. And perhaps she anticipates some spiritual understanding also, a hope which was afterwards realised. InBilqis we have a picture of womanhood, gentle, prudent, and able to tame the wilder passions of her subjects. (R).