Nahl Sûresi 84. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 77/35-36.  

Bkz. 4/41 ve dip notu, 16/89, 77/35-36“Her ümmetten bir şahidin gelmesi” peygamberlerin gelmesi demektir.  Nitekim Bakara 2/143 ve Nisa 4/41 ayetleri de bunu doğrulamaktadır. İlgili ayetlere baktığımız zaman görüyoruz ki, ahirette her peygamber kendi kavmi için tanık olacak. İnkârcılar, mazeret öne sürdükçe, onlara doğru yolu gösterip göstermedikleri sorulacak. Haklı olmadıkları ortaya çıktıktan sonra özür dilemeleri için kendilerine fırsat verilmeyecek.  

1- Topluluktan, toplumdan.  

(3)Burada geçen “her ümmetten çıkarılacak olan şâhid”den maksad, her ümmetin kendi peygamberidir. Onlar, kavimleri hakkında lehde veya aleyhde şâhidlik edeceklerdir. (Beyzâvî, c. 1, 554)  

(*) Allah’ın her ümmetin içinden -ya da ümmet teriminin geniş anlamıyla söyleyecek olursak, her uygarlığın yahut kültür çağının içinden çıkardığı peygamberlerin, kendi toplumlarına Allah’ın mesajını ulaştırıp onlara doğru ile eğrinin anlamını açıkladıklarına dair şehadet edecekleri ve dolayısıyla inanmayanların hiçbir mazeret ileri süremeyecekleri Hesap Günü’ne ilişkin bir îma. Zemahşerî’ye göre, onların mazeret ileri sürmelerine “izin verilmemesi”, inanmayanların ortaya koyacakları makul ya da haklı bir sebep yahut özrün olmadığını dile getiren deyimsel bir ifadedir. (Keza karş. 77: 35-36.) (M. Esed Meal Açıklaması) Yani kendilerine ilahi mesajların tebliğini yaptığına dair her peygamber o gün kendi ümmeti hakkında şahitlik eder. Bkz: (تفسير القرآن - الفيروزابادي) {شَهِيداً} نبياً عليهم شهيداً بالبلاغ Ayrıca peygamberlerin izinde gidenlerden ilahi mesajlarının tebliğini yapmış olanlar da kime tebliğ yapmışlarsa onların hakkında şahitlik edebilirler. Çünkü hiçbir peygamber bütün ümmetini görmemiştir. (الله اعلم)’’ Ama en doğrusunu yüce Allah bilir’’  

[7] Rıza-i Bâri'yi isteme hususu teklif olunmayacak, kıssası hiçbir veçhile özür dilemeye mecal verilmeyecek.  

28 Krş. Nisâ, 4/41; Kasas, 28/75  

Benzer mesajlar: Bakara 2:144; Nisâ 4:41; Nahl 16:89; Kasas 28:75.,Benzer mesajlar: Mü’minûn 23:108; Neml 27:85; Rûm 30:57; Mü’min 40:52; Fussilet 41:24; Câsiye 45:35; Kâf 50:28; Tahrîm 66:7; Kıyâmet 75:15-16; Mürselât 77:35-36.  

1 Bu konu için Bk. (Nisâ: 41, Nahl: 89)  

100 Allah’ın her ümmetin içinden -ya da ümmet teriminin geniş anlamıyla söyleyecek olursak, her uygarlığın yahut kültür çağının içinden- çıkardığı peygamberlerin, kendi toplumlarına Allah’ın mesajını ulaştırıp onlara doğru ile eğrinin anlamını açıkladıklarına dair şehadet edecekleri ve dolayısıyla inanmayanların hiçbir mazeret ileri süremeyecekleri Hesap Günü’ne ilişkin bir îma.101 Zemahşerî’ye göre, onların mazeret ileri sürmelerine “izin verilmemesi”, inanmayanların ortaya koyacakları makul ya da haklı bir sebep yahut özürün olmadığını dile getiren deyimsel bir ifadedir. (Keza karş. 77:35-36.)  

[2174] Krş: 11:105 ve 30:57. Yusta‘tebûna verdiğim manayı Müfredât sahibi Râğıb el-Isfahânî’nin açıklamasına borçluyum.  

[*] Bkz. Rum 30/57  

(21) Peygamberler.  

2122 To each People is sent Allah's Messenger or Teacher, to point out the right way. There may be one, or there may be many. Such a Messenger (Rasu1) will be a witness that Allah's Truth was preached to all peoples in express terms, in addition to the Signs of Allah everywhere in nature. There will then be no room for excuses of any kind. Those who rejected Allah after repeated warnings cannot reasonably ask for more respite, as they had every kind of respite during their life of probation; nor can they now take refuge behind Allah's Grace, which they had repeatedly rejected. 2122-A That is, they will not be allowed to seek grace by repentance. Cf. 30:57, 45:35.(Eds.).