Nahl Sûresi 83. Ayet Meali

83.İbnu Ebi Hatim`in Mücahid`den rivayet ettiğine göre bir bedevi Resulullah (a.s.)`a gelerek O`na (Allah ve nimetleri hakkında) soru sordu. Resulullah (a.s.) ona Yüce Allah`ın: "Allah size evlerinizi barınak yaptı" (Nahl: 16/80) sözünü okudu. Bedevi: "Evet" dedi. Resulullah (a.s.) daha sonra Yüce Allah`ın: "Size hayvanların derilerinden göç gününüzde de, konaklama gününüzde de kolayca taşıyabileceğiniz (hafif) evler yaptı" (80. ayeti kerimenin devamı) sözünü okudu. Bedevi yine: "Evet" dedi. Daha sonra sırayla Yüce Allah`ın nimetleriyle ilgili sözlerini tek tek okuyarak en son: "İşte O size nimetini böyle tamamlamaktadır; umulur ki teslim olursunuz" (81. ayeti kerime) ibaresini okudu. Bedevi bütün bunları dinledikten sonra yüz çevirip gitti. Bunun üzerine Yüce Allah bu ayeti kerimeyi indirdi  

 İmam Suddî’ye göre âyette zikredilen «Allah’ın nimeti» Allah Resûlü’nün peygamberliğidir. Bunu, kendilerine gösterilen bunca mucizelerle tanıdıkları halde inatları yüzünden yine de inkâr ederler. İşte onlar Allah’ın adını ettiği bu ve benzeri nimetleri çok iyi bilirler, hatta onların Allah’tan olduğunu da kabul ederler. Fakat ibadete gelince, Allah’ın emirlerini değil kendi kötü nefislerinin emirlerini dinlerler. Bu âyet, ilim ve akıl sahibi olmak ile iman etmenin aynı şeyler olmadığını, imanın her şeyden üstünlüğünü ifade eder.  

1- Nankör.  

(2)“Bu kâinât şehrinde ve zemin (yeryüzü) mahallesinde ve insan ve hayvanât kışlasında, öyle bir Rezzâk-ı Rahîm (sonsuz merhamet sâhibi ve bol bol rızıklandıran) ve öyle bir Muhsin-i Kerîm (sonsuz ihsân ve ikrâm edici olan Allah) tasarruf ve nezâret ve terbiye ediyor (gözetip idâre ediyor) ki, kendi ni‘metlerine mukābil (karşılık) hamd ve şükrettirmek için, zemîni bir sefîne-i ticâret (ticâret gemisi) ve erzak (rızıklar) getiren bir şimendifer (tren) ve yüzündeki bahar mevsimini bir vagon tarzında yapıp, yüz bin nevi‘ taâmlarla ve memeler denilen konserve paketleriyle doldurup kış âhirinde (sonunda) erzakları biten muhtaç zîhayatlara (canlılara) yetiştiren bir Rezzâk-ı Rahîm’in (bol rızık vererek ve hadsiz bir merhamet sâhibi bir Zât’ın) işleri olduğunu, zerre kadar aklı bulunan tasdîk eder. Ve tasdîk etmeyip inkâra sapan, elbette zemin yüzündeki vesîle-i hamd ü şükran (hamd ve teşekkür vesîlesi) olan bütün muntazam ni‘metleri ve muayyen (intizamlı ve belirlenmiş olan) rızıkları inkâr etmeğe mecbûr olup ahmak bir muzır (zararlı) hayvan olur.” (Şuâ‘lar, 15. Şuâ‘, 565)  

(*) Yani, yararlandıkları nimetlerin Allah’tan olduğunun farkında oldukları halde, Allah’ın onlardaki yaratıcı kudretini doğrulamaya yanaşmıyor ve böylece dolaylı olarak O’nun varlığını inkâr etmiş oluyorlar. Not: ‘’sümme’’sadece atıf edatıdır:  

[6] Azı cahildir veya hepsi kâfirdir.  

99 Yani, yararlandıkları pek çok nimetin farkında oldukları halde, Allah’ın onlardaki yaratıcı kudretini doğrulamaya yanaşmıyor ve böylece dolaylı olarak O’nun varlığını inkar etmiş oluyorlar. Çeviride bizim kâfirûn tabirine verdiğimiz karşılık (“onmaz biçimde küfre batmış kimseler”) sözcüğün başında yer alan ve küfür fiilindeki ısrar ve niyetliliği vurgulayan el harf-i tarifinin (belirtme takısının) varlığına dayanmaktadır.  

2121 'Arafa distinguished from 'alima'm implying a specific discernment (or recognition) of various qualities and uses. All mankind recognises the value of the blessings they enjoy, but in forgetting or disobeying their Author, the wicked show gross ingratitude: for in practice they deny their obligation to Him for those blessing.