Nahl Sûresi 80. Ayet Meali

Bkz. 16/8  

(1)“O mübârek hayvanlar, bütün cihetleriyle (her taraflarıyla) bütün bütün beşere ni‘met olduğundan, tüyünden bedevîlere seyyar hâneler (çadırlar), elbîseler, etinden güzel yemekler, sütünden güzel leziz taâmlar (lezzetli yemekler), derilerinden pabuçlar vesâire, hattâ gübreleri mezrûâtın (ekili olan şeylerin) erzâkı (rızıkları) ve insanların mahrûkātı (yakacakları) hükmünde olup güyâ o mübârek hayvanlar tecessüm etmiş (cisimleşmiş) ayn-ı ni‘met (ni‘metin ta kendisi) ve rahmet olmuşlar. Onun içindir ki yağmura rahmet nâmı verildiği gibi, bu mübârek hayvanlara da en‘âm (ni‘metler) nâmı verilmiş. Güyâ rahmet tecessüm etmiş, yağmur olmuş. Ni‘met de tecessüm etmiş, keçi, koyun, öküz ile manda ve deve şekillerini almış.” (Lem‘alar, 28. Lem‘a, 298)  

(*) Culût (tekili cild) terimi lugat olarak “deriler” anlamına geliyor ise de, öyle görünüyor ki burada evcil hayvanların yünlerini de anlam alanı içine almaktadır. Belirtmek gerekir ki, Arapça’da beyt ismi sadece taştan topraktan bildiğimiz ev için değil; aynı zamanda çadır için, kısacası seyyar ya da sabit her türlü barınak için kullanılmaktadır. (M. Esded Meali 80. Ayet Açıklaması)  

[1] Veya çürüyünceye kadar.[2] Veya elbise.  

Ayetteki [testehıffûne] fiili “kolayca taşımak” manasına gelmektedir. Bu fiil [yestehıffenne] şeklinde bir kez de Rûm 30:60’ta geçmektedir. Arapların kullandığı deriler genel olarak sığır, deve ve davardan elde edilirdi. Bu arada ayette geçen [yevme za‘niküm] ifadesi “göç ettiğiniz gün” manasına gelmekte ve çobanların geçici olarak yaptıkları günlük yolculukları ifade etmektedir. Buradan hareketle, devam eden ifadede de “ikamet günü” geçtiği için, önceki kullanımın geçici olarak çıkılan yolculuklardaki durumu anlattığı gayet net bir şekilde anlaşılmaktadır.  

93 Culûd (tekili cild) terimi lugat olarak “deriler” anlamına geliyor ise de, öyle görünüyor ki burada evcil hayvanların yünlerini de anlam alanı içine almaktadır. Belirtmek gerekir ki, Arapça’da beyt ismi sadece taştan topraktan bildiğimiz ev için değil; aynı zamanda çadır için, kısacası seyyar ya da sabit her türlü barınak için kullanılmaktadır.94 Veber, (ayette çoğulu evbâr kullanılıyor) develerin omuz kısmında bulunan ve ince giysiler ve bazan da bedevî çadırı örmekte kullanılan yumuşak, ince yün.  

[2172] Metin içinde geçen sekenen ve buyûten kelimeleri birbirinin mukabili olarak kullanılmıştır. Birincisi “sabit konutlara”, ikincisi çadır vb. gibi “seyyar barınaklara” delâlet eder. Aslında “ev” anlamında kullanılan beyt (ç. buyût) “geceledi” anlamına gelen bâteden türetilmiştir. Bu nedenle ilk anlamı da “içinde gecelenen mekân”dır. Âyetin sonundaki esasen ve metâ’an da, tıpkı öncekiler gibi karşıtlık oluştururlar: Birincisi “temel ve dayanıklı tüketim malları”na tekabül ederken, ikincisi “tâli ve dayanıksız tüketim mallarına” tekabül eder.  

[*] En'âm, koyun, keçi, sığır ve deve anlamına gelir. (En'âm 6/144)  

2114 Man's social, intellectual, and spiritual gifts make, of his permanent dwellings, homes of rest and quiet, of refinement and the purer affections, which are the types, in this earthly life, of the highest spiritual Good, the Love of Allah. The pure home thus becomes the type of the highest spiritual destiny of man. And these capacities in man are the gifts of Allah. 2115 When man travels, he wants temporary dwellings, tents, which he can make of the skins of animals, or of the fabrics of vegetable fibres, similar to the skins of animals. These tents are easy to carry when moving, and easy to pitch during halts. 2116 Suf, wool, is what we get from sheep. Sha'r, hair, is what we get from goats or similar animals, for weaving into fabrics. Wabar is the soft camel's hair of which, also, fabrics are woven: they may be considered intermediate between the other two: by extension and analogy the term may be applied to furs and such things, by way of illustration. 2117 All such articles of refined luxury, and useful articles of comfort and convenience only last for awhile, but they must be considered Allah's gifts (Cf. n. 3991).