Nahl Sûresi 41. Ayet Meali

[2] Kâfirler bunu bilseler Müslümanlara veya hicrette geri kalanlar bunu bilseler evvel hicret edenlere muvafakat ederlerdi.  

İyiliklerin dünyada da karşılıklarının verileceğiyle ilgili bilgi için bkz. Nahl 16:30, 96, 97; Zümer 39:10.  

1 Bu âyet sahabeden Bilâl, Suheyb ve Ammar (r.a) gibiler hakkında nâzil olmuştur. (Vâhidî)2 Bu âyet: “Zulme uğratıldıktan sonra, Allah yolunda hicret edenleri, şüphesiz dünyada güzel bir yere yerleştireceğiz; eğer bilirlerse, (onların) âhiret mükâfatları çok daha büyüktür” şeklinde de tercüme edilebilir.  

41 Ellezîne hâcerû ifadesine ilişkin bu aktarım hk. bir açıklama için bkz. 2. sure 203. not ve 4. sure 124. not: “zulüm diyarını” ya da “zulmün egemen olduğu alanı terk etmek” ifadesinin burada sırf manevî, ruhanî bir çağrışım taşıyor olması, ifadenin bir önceki ayette temas edilen “hakkın inkarı” ifadesinin hemen ardından geliyor olmasından bellidir.42 Bkz. yukarıda 28. not.43 İlk ağızda “bildi” anlamına gelen ‘alime fiili aynı zamanda “öğrendi” ya da “görüp anladı” anlamını da taşımaktadır; Beğavî, Zemahşerî ve Râzî’nin de belirttikleri gibi, lev kânû ya‘lemûn ibaresindeki “onlar” zamiri önceki pasajlarda geçen inkarcılara ilişkindir; bu nedenle, çevirideki “bir anlayabilselerdi!” sözü burada, sonraki nesne cümleciğiyle kendiliğinden aşikar bir bağlantı sağlayacak biçimde açık olarak ifade edilmiştir.  

[2125] Burada kastedilen Habeşistan’a hicret olabileceği gibi, sonradan adı Medine olarak değişecek olan Yesrib’e hicret de olabilir. Sûrenin hicretten iki yıl önce indirildiği kabul edilecek olursa, bu dönemde bir çok mü’min Yesrib’e göç etmişti. Muhtemelen hicretin özel anlamıyla kullanıldığı ilk yer burasıdır. Hicret imkânların tükendiği yerden imkânların yeniden üretileceği yere göç etmek, giderken de çıkarıldığın Mekke’yi yüreğinde götürmektir.  

[*] Hicret: Göç etmek  

2067 There is no merit in suffering exile (hijrah) in itself. To have any merit, it must be: (1) in the cause of Allah, and (2) after such an oppression as forces the sufferer to choose between Allah and man. When these conditions are fulfilled, the exiles are entitled to the highest honour, as having made a great sacrifice in the cause of Allah. Such were the early Muslim exiles to Abyssinia ; such were the later exiles to Madinah, before the Prophet himself left his home in Makkah and went to Madinah; and such were the exiles who went with the Prophet or followed him. At all these stages, his approval or advice was always obtained, either specifically or generally (Cf. 29:58).