Murselât Sûresi 50. Ayet Meali

[706] Hadîs kelimesi hakkında bilgi için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XX, 268.Murselât sûresinden çıkarılacak genel ilkeler için bk. Bayraklı, KUR’ÂN TEFSÎRİ, XX, 269-270.  

1- Kur'an'a inanmadıktan sonra hangi kitaba inanacaklar?  

(*) “Ondan” zamiriyle Kur’an-ı Kerîm kastedilmiştir. İman edilecek en doğru söz Kur’an-ı Kerîm’dir. Kuşkusuz bütün sözler içerisinde en doğrusu, en aydınlatıcısı, en inanılır ve güvenilir olanı, ayrıca inanıp izleyenlere en yararlı ve kurtarıcı olanı Allah’ın sözüdür. Nitekim En‘am sûresinin 115. âyetinde “Allah’ın kelimesinin (kelâmının) hem doğruluk hem de adalet bakımından tam” yani eksiksiz kusursuz olduğu bildirilmiştir. Mürselât sûresinin genelinde inkârcıların yanlış inanç ve tutumları ve bu yüzden uğrayacakları uhrevî cezalar hakkında bilgi verildikten sonra kurtuluş yolunun Kur’an-ı Kerîm’e inanıp onu izlemek olduğunu bildiren âyetle sûre son bulmaktadır. Son âyette her yönüyle mûcize olan Kur’an’a inanmayan inkârcıların, artık iman edecekleri herhangi bir sözün veya bir kitabın bulunmadığına işaret edilmektedir. Kaynak : (Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 5 Sayfa: 532)  

[4] Onlar bu Kur'an'a iman etmedikten sonra hangi Kitab-ı İlâhiye inanırlar? Yani hiçbirine inanmazlar.  

10 Krş A’râf, 7/185; Câsiye, 45/6  

(Yalçın kayaları sarsan, sıra dağları depreme tutulmuş gibi sallayan bu söze ve bu Kur’an’a inanmayan kimse artık hiç bir söze inanmaz. Bu zavallının akıbeti artık bedbahtlık, mutsuzluk ve acı sondur. Bu bedbaht kötüyü ne fena bir akıbet bekliyor! Bu sure özü ile ifade yapısı ile müzikal ahengi ile çarpıcı sahneleri ile yüksek ateşi ile doğrudan doğruya bir saldırıdır. Bu saldırıya ne kalp dayanabilir ve ne de insan varlığı karşı durabilir. Kur’an’ı indiren ve ona bu yüksek etkileme gücünü bağışlayan Allah ne kadar yücedir!)  

Benzer mesajlar: A‘râf 7:185; Yûnus 10:32; Câsiye 45:6.  

[5511] Allah Rasûlü bu âyeti okuyan birinden, “Allah’a ve O’nun indirdiğine iman ettim” (âmentu billâhi ve mâ enzele) demesini istermiş (İbn Kesir). Bu, vahiyle diyaloga girmenin, vahyi canlı seslenen bir özne olarak görüp ona cevap vermenin güzel bir örneğidir.  

Bu âyetten sonra “Âmenna billâh (Allah Teâlâyı tasdik ederim)” demek sünnettir. (Ebu Davud, İmam Ahmed).  

(3) Bu âyetin okunmasından sonra “Âmennâ billâh” (Allah’a inandık) denir.  

5888 That may refer to verse 48: they were given plain and clear Guidance, and they refused to accept it: after that what kind of Message will they accept? The Guidance referred to is obviously that of Islam or the Qur'an.