“De ki: ‘Ey Rabbim! [Senin tarafından] kutlanmış, güvenli kılınmış bir yere eriştir beni; ¹⁴ çünkü, insana erişmesi gereken yere nasıl erişeceğini en iyi gösteren Sensin!’” ¹⁵
14 Lafzen, “beni kutlu/güvenli bir konuşla kondur”, yani güvenli şartlarda yahut güvenli, bereketli bir yere ulaştır (Taberî).15 Lafzen, “[İnsanı] eriştirenlerin en iyisi Sensin”, yani varması/erişmesi gereken yere en güzel, en iyi eriştiren Sensin. Hz. Nûh’a ve dolayısıyla inanan herkese önerilen bu duayla gemi kıssası sembolik bir anlam kazanmakta ve hem ruhî/manevî, hem de maddî/dünyevî hayatta insanın izlemesi gereken kurtuluş yolunu gösterebilecek aslî kaynak olarak ilahî aydınlanmaya karşı insan ruhunun duyduğu arzu ve ihtiyacı simgelemektedir.