Mu'min Sûresi 83. Ayet Meali

(2)“Azamet ve kibriyâ (sonsuz büyüklük ve yücelik) ve nihâyetsizlik noktasında ya gaflete veya ma‘siyete (günaha) veya maddiyâta dalmak sebebiyle darlaşan akıllar, azametli mes’eleleri ihâtâ edemediklerinden (kavrayamadıklarından) bir gurûr-ı ilmî ile inkâra saparlar ve nefyederler (reddederler). Evet, o ma‘nen sıkışmış ve kurumuş akıllarına ve bozulmuş ve ma‘neviyâtta ölmüş olan kalblerine, çok geniş ve çok derin ve ihâtalı (geniş) olan îmânî mes’eleleri sığıştıramadıklarından kendilerini küfre ve dalâlete atarlar, boğulurlar. Eğer dikkatle kendi küfürlerinin iç yüzüne ve dalâletlerinin (hak yoldan sapmalarının) mâhiyetine(ne olduğuna) bakabilseler görecekler ki, îmanda bulunan ma‘kūl ve lâyık ve lâzım olan azamete karşı yüz derece muhâl ve imkânsızlık ve imtinâ‘ o küfrün altında ve içindedir.” (Şuâ‘lar, 7. Şuâ‘, 98)  

[4] Akaid-i fasideleriyle veya san'at, ticaret ve tabiata ait ilimleriyle.  

Her kim her ne sebeple olursa olsun, Yüce Allah’ın gönderdiği vahye itibar etmez, bir anlamda onunla alay ederse alay etmesinin karşılığının kendisini çepeçevre kuşatacağını bilmelidir.  

1 Yani Peygamberleri kendilerine apaçık delillerle gelince, onlar ilim namına kendilerinde bulunan, bilgilerine ve felsefelerine güvenerek Peygamberlerinin mucizelerini, tanımak istemediler. Ama hala onların başlarına gelenlerin kendi başlarına da gelebileceğini düşünmek bile istememektedirler. Bu tipler, dün olduğu gibi bugün de peygamberlerin mucizelerini hafife alarak, güya bilimsel yollarla izah etmeye kalkarak akıl putlarının kölesi olmaktadırlar.  

64 Yani onlar, tecrübeye ve gözleme veya tahmine ve çıkarıma dayanarak elde ettikleri veya devraldıkları bilgiden hoşnuttular; ve insanın “kendi kendine yeterli” olduğu ve bu nedenle beşerî kavrayışın ötesindeki bir Güc’ün rehberliğine muhtaç olmadığı şeklindeki küstahça inançları sonucu, peygamberlerin sunduğu her türlü etik ve manevî hakikati inkar ettiler.65 Yani, Allah’ın varlığı ve kaçınılmaz yargısı inancı: bkz. 6:10 ve ilgili not 9.  

[4226] Zımnen: Bütünün parçaları hakkında elde ettikleri bilgiyi bütünün amacına aykırı kullandılar, sonuç hüsran oldu. Parçayı bütün sanmaları ise bu aldanışa sebep oldu.  

4459 Arrogance and an exaggerated idea of Self were at the bottom of the Evil to which they succumbed ( Cf. n. 4350). 4460 Cf. 16:34 . Nothing could stop the Justice of Allah punishing Evil. What they had ridiculed came as an inexorable fact. None of their grandeur or art or science or skill was of any use when they lost their souls!