O (Allah), size delillerini gösteren ve gökten size bir rızık indirendir. Fakat (O'na)yönelen kimseden başkası ibret almaz.(3)
(3)“Gözün nûru, nûr-ı îmanla (îman nûruyla) ışıklanırsa ve kavîleşirse (kuvvetlenirse), bütün kâinât gül ve reyhanlar (güzel kokular) ile müzeyyen (süslü) bir Cennet şeklinde görünür. Gözün gözbebeği de, bal arısı gibi bütün kâinât safhalarında menkuş (nakşedilmiş) gül ve çiçek gibi delillerinden, bürhanlarından alacağı ibret, fikret (düşünme), ünsiyet (dostluk) gibi usâre (öz su) ve şıralarından vicdanda o tatlı, îmanlı balları yapar. Eğer o göz küfür zulmetiyle (karanlığıyla) kör olursa; dünya, genişliğiyle berâber bir hapishâne şekline girer. Bütün hakāik-ı kevniye (yaratılışa âid bütün hakīkatler), nazarında gizlenir. Kâinât ondan tevahhuş eder(yabancılaşır).” (İşârâtü’l-İ‘câz, 65)