Mulk Sûresi 30. Ayet Meali

[Not: Nil Nehri’nin yatağında akan bir saniyelik suyu dondursanız, çıktığı Sudan’daki dağdan daha büyük tepeler oluşur. Peki, yüz binlerce senedir bu küçük dağdan çıkıp akan ve milyonlarca insana hayat kaynağı olan bu nehirlerin ve tüm nimetlerin asıl sahibinin Yüce Allah olduğunu, zahiri sebepleri bırakıp, hakiki müsebbip olan Yaratıcımıza şükür ve kulluk borcumuzu, ne zaman hatıra getireceksiniz?]  

(1)Bir hadîs-i şerîfte Peygamberimiz (asm): “Bu âyeti okuyan kimse, مَع۪ينٍ den sonra اَلّٰلهُ رَبُّ الْعاَلَم۪ينَ [Alemlerin Rabbi olan Allah] demelidir!” buyurmuştur. (Celâleyn Şerhi, c. 8, 70)  

[3] Bütün bütün çekilse.[4] Veya görünür.  

1 Eğer hayatınızın en önemli ve genel mayası olan su, yeryüzünden hepten çekiliverir de Allah rahmetini tamamen kesiverir, kaynaklarınız kurursa yahut beden veya toplumunuzun suyu çekiliverir de o güvendiğiniz dünya hayatınız kuruyuverirse size kim bir akarsu, bir kaynak suyu getirebilir? Hangi fert, hangi devlet, hangi fen ve sanat sahibi yeryüzünde veya bedeninizde o hayat mayasını, asıl maddesini yaratabilir? Zira suyun ne olduğunu anlayanlar ve “Biz onu hidrojen ve oksijenden elde ederiz” diyecek olanlar da bilirler ki, o gazlar, buharlar, havalar, onları tanıtan idrakler ve ortaya çıkaracak melekeler de Allah’tandır. Hep O Rahmân’ın bu âlemde mümine ve kâfire esirgemediği rahmetindendir. Demek ki O Rahmân’dan başka hayat verecek ve tevekkül edilecek hiçbir varlık yoktur.  

22 Allah’ın rızık verici kudretini yeniden hatırlatması ve böylece 19-21. ayetlerde değinilen delillere değinmeyi sürdürmesi dışında yukarıdaki ayet aynı zamanda temsîlî bir anlama sahiptir. Suyun bütün organik hayatın vazgeçilmez bir unsuru olması gibi ahlakî bilincin devamlılığı da ruhî hayatın ve istikrarın vazgeçilmez ön şartıdır: ve bütün önceki ahlakî teşvik edici ve uyarıcılar büsbütün kuruyup “toprak altında kaybolup gittikten” sonra, Allah’tan başka kim, insanı o bilinci yeniden ele geçirmeye muktedir kılabilir?  

[5226] Su hayattır, su canlıdır, su âyettir: hayat en büyük âyettir. Bu âyetlerin indiği tarihte bir gün gelip insanlığın yeryüzünün su rezervlerini hoyratça tüketeceği, ırmakları kurutacağı, denizleri kirleteceği kimsenin hayaline dahi gelmezdi, ama oldu. Bu âyet Kur’an’ın gaybî ihbarlarından sadece biridir.  

(6) Bu âyeti okuduktan sonra, “Allahü Rabbü’l-Âlemîn” denir. Böylece, âyetin sualine “Onu ancak Âlemlerin Rabbi olan Allah getirir” şeklinde cevap vermiş oluruz.  

5591 The Surah is closed with a parable, taken from a vital fact of our physical life, and leading up to the understanding of our spiritual life. In our daily life, what would happen if we woke up some fine morning to find that the sources and springs of our water supply had disappeared and gone down into the hollows of the earth? Nothing could save our life. Without water we cannot live, and water cannot rise above its level, but always seeks a lower level. So in spiritual life. Its sources and springs are in the divine wisdom that flows from on high. Allah is the real source of that life, as He is of all forms of life. We must seek His Grace and Mercy. We cannot find grace or mercy or blessing from anything lower. His Wisdom and Mercy are like fresh clear-flowing spring water, not like the muddy murky wisdom and goodness of this lower world which is only relative, and which often hampers life rather than advances it.