Mulk Sûresi 14. Ayet Meali

Ayet aynı zamanda "Yaratan bilmez mi" diye anlaşılabilir.  

(1)“Hem o cüz’î (küçük) zîhayatlarda (canlılarda) pek zâhirî (açık) bir sûrette anlaşılır ki, onun Sâni‘i(san‘atkârı) onu görür, bilir, dinler, istediği gibi yapar. Âdetâ o zîhayâtın masnûiyeti (san‘atlı yaratılması)arkasında Muktedir (güçlü), Muhtâr (irâdeli), işitici, bilici, görücü bir Zât’ın ma‘nevî bir teşahhusu (belirmesi)ve bir taayyünü (meydana çıkışı) îmâna görünür. (...) Çünki meselâ, gözü veren Zât, hem gözü görür, hem ince bir ma‘nâ olan gözün gördüğünü görür, sonra verir. Evet senin gözüne bir gözlük yapan gözlükçü usta, göze gözlüğün yakıştığını görür, sonra yapar. Hem kulağı veren Zât, elbette o kulağın işittiklerini işitir, sonra yapar, verir. Sâir sıfatlar buna kıyâs edilsin!” (Şuâ‘lar, 2. Şuâ‘, 6-7)  

5 Krş. Hicr, 15/86; M’minûn, 23/17; Yâsin, 36/81  

Bu cümle “Dikkat edin, Yaratan bilir” veya “(Allah) yarattığı kişileri bilmez mi hiç!” şeklinde de tercüme edilebilir ki hepsi de doğrudur Burada geçen [el-latîf] sıfatı, “bilgi” ile ilgili bir içerikte yer aldığı için “lütufkâr” anlamında değil de “en ince detayına kadar bilen” şeklinde anlaşılmalıdır.  

1 Latîf: “lütuf” mastarından; “en ince şeyleri yapan ve yaratıkların muhtaç olduğu şeyleri ihsan eyleyen” yani lütufkâr, “letafet” mastarından ise; en ince, en gizli işleri bütün inceliğiyle bilen, anlamlarına gelir.  

12 Lafzen, “O, yarattığını bilmez mi?”13 Bkz. sure 6, not 89.  

[5214] Veya: “O, yarattığını bilmez mi hiç?” Men halakanın, ya’lemu fiilinin hem faili hem mef’ulü olabileceğine dayanarak. [5215] el-Latîfu’l-habîr için bkz: 31:16, not 20.  

Yahut: Allah, yarattığını bilmez mi?  

5570 He Who creates must necessarily know His own handiwork. But lest we should measure His knowledge by such imperfect knowledge as we possess. His knowledge is further characterised as understanding the finest mysteries and being well-acquainted with them (Latif and Khabir): see 22:63, n. 2844.