Meryem Sûresi 34. Ayet Meali

Âyet şöyle de tercüme edilebilir: “İşte hakkında şüphe ettikleri Meryem oğlu İsa -hak söz olarak- budur.”  

 Müfessirler, bu âyete şu manayı da vermişlerdir: «İşte Meryem oğlu İsa, (onun hakkındaki bu beyan), hak sözdür ki, onlar bunda şüpheye düşerler.» Metindeki manaya göre İsa’nın hak söz olması, Allah’ın «kün=ol» emrinin eseri olmasındandır.  

(*) Hz. İsa’nın orijinal ismi Yeşu’dur. Arapçaya İsa olarak geçmiştir. Grekler de İsa’ya Christ derlerdi. Hz. İsa’yı izleyenlere karşı olanlar, onun izinden gidenleri ‘christiyan’ olarak adlandırdılar. Böylece Hıristiyanlık adı çıkmış oldu. Buradaki “kavlülhak” terkibi, gerçek ve doğru söz anlamına gelir. Bununla Yahudi ve Hıristiyanların, Meryem oğlu İsa hakkında söylediklerinin doğru olmadığına dikkat çekilir. Böylece hem Yahudilerin Hz. İsa’nın sahte bir peygamber ve gayrimeşru birleşmenin utanç verici bir mahsulü olduğu yolundaki indirgemeci iddialarının, hem de Hıristiyanların Allah’ın oğlu olduğu şeklindeki aşırı yüceltmeci inançlarının gerçekle bağdaşmadığı dile getirilmiştir. Devam eden âyetlerde aşırı yüceltmeci bakışın tespiti ve sonuçları izah edilecektir… (Meryem sûresi - Kurandan Hayata)  

1 Yani Hz. Îsâ (a.s) Allah’ın oğlu da değil, Yûsuf en-Neccar’ın oğlu da değildir. O sadece Allah’ın kulu ve elçisidir. Ayrıca âyetin son bölümü; “...Meryem oğlu İsa’ya dâir en doğru söz, budur.” şeklinde de tercüme edilebilir.  

25 Lafzen, “hakkında şüpheye düştükleri”, yahut “hakkında [boş yere] tartıştıkları”: Yahudilerin, o’nun “sahte bir peygamber” ve gayrimeşru bir birleşmenin utanç verici bir mahsulü olduğu yolundaki iddialarından (karş. 4:156) başlayarak, Hristiyanların o’nun “Allah’ın oğlu” ve dolayısıyla “Allah’ın insanda tecessümü” olduğu yolundaki inançlarına varıncaya kadar, Hz. İsa’nın doğası ve menşei hakkında ileri sürülen gerçek dışı ve çelişik görüşlere ilişkin bir atıf. Bu konuda ayrıca bkz. 3:59 ve ilgili 47. not.  

[2490] Veya mahzuf bir mübtedanın haberi olarak: “Bu, Hakk’ın sözüdür” (Taberî). İsa’nın mesajı etrafındaki tüm mezhebî ve teolojik tartışmaların kökeninde “ilahlaştırma” sapması yatar. Teslis İsa’ya inananları birleştirmeyip ayırmıştır. Teslis gibi tamamen soyut ve kurgusal bir dogmanın nasıl anlaşılacağı konusunda birbiriyle çatışan mezhepler çıkmıştır (İnsan İsa’ya atıf için bkz: 5:75).  

(O, ancak babasız doğan, beşikte konuşan ve bu sözleri söyleyen bir kuldur!.. Ona, "Allah’ın oğlu" diyerek, ilahlık pâyesi verenler, Rablerine noksan sıfat atfettiklerinin farkına varamayan gâfil kimselerdir.)  

[1] Kimi Allâh'ın oğlı ve kimi Allâh ve kimi ise sihirbaz diyerek ihtilâf iylediler.  

2486 The disputations about the nature of Jesus Christ were vain, but also persistent and sanguinary. The modern Christian churches have thrown them into the background, but they would do well to abandon irrational dogmas altogether.