Kehf Sûresi 99. Ayet Meali

bk. Kur’ân-ı Kerim, 18/47; 56/49-50.  

Bkz. 18/47, 56/49-50  

Ye’cûc ve Me’cûc kavimlerinin setti aşıp da yeryüzünde bozgunculuk yapmaları, Hz. Mehdi’nin zuhûrundan ve Hz. Îsâ’nın [aleyhisselâm], yeryüzüne nüzul edip, Deccal’i öldürmesinden sonra gerçekleşecektir. Ye’cûc ve Me’cûc kavimleri setti aşınca, yeryüzünde uğradıkları yerlerdeki ağaçları ve bitkileri yiyerek, denizlerin ırmakların ve göllerin suyunu da içerek oraları kuruturlar. Ellerine geçirdikleri hayvanları yerler, insanları öldürürler. Yeryüzünde sadece Mekke, Medine ve Kudüs’e giremezler. Îsâ [aleyhisselâm], Ye’cûc ve Me’cûc kavimlerinin helâki için Allah’a dua eder. Allah Teâlâ, Ye’cûc ve Me’cûc kavimlerinin boyunlarında bir hastalık peyda eder ve hepsi bir anda ölürler. Daha sonrasında yeryüzünde huzur, bolluk ve bereket olur, peşi sıra kıyametin diğer büyük alâmetleri meydana gelir ve Allah Teâlâ’nın tayin ettiği bir zamanda kıyamet, kâfirlerin üzerine kopar.  

(1)“Kur’ân-ı Hakîm, münâsebât-ı kelâmiye (bir sözün başka şeylerle irtibâtı) cihetinde bir hâdiseden uzak bir hâdiseye intikāl eder (geçer). Bu münâsebeti düşünmeyen zanneder ki, iki hâdisenin zamanları birbirine yakındır. İşte seddin harâbiyetini (yıkılmasını) ve kıyâmetin kopmasını Kur’ân’ın haber vermesi, kurbiyet-i zaman (vaktin yakınlığı) cihetiyle değildir. Belki münâsebât-ı kelâmiye cihetinde iki nükte içindir: Yani bu sed nasıl harâb olacak, öyle de dünya harâb olacaktır. Hem nasıl ki fıtrî ve İlâhî sedler olan dağlar metîndir (çok sağlamdır), ancak kıyâmetin kopmasıyla harâb olurlar; öyle de bu sed dahi dağ gibi metîndir, ancak dünyanın harâb olmasıyla hâk ile yeksân (yerle bir) olur (demektir).” (Lem‘alar, 16. Lem‘a, 111)  

(*) Metinleri aşağıya alınan tefsirlerde bu ayette geçen (يَوْمَئِذٍ) ‘’o gün’’ kelimesinden kasıt hangi gün olduğuna dair üç görüş vardır: 1- Seddin yapılıp tamamlandığı gün. 2- Seddin yıkıldığı ve aşıldığı gün. 3- Kıyamet günü. Ama bize göre birinci görüş, ayetlerin siyak ve sibakına daha uygun düşmektedir. Bu nedenle biz de söz konusu kelimeye bu şekilde meal vermeyi uygun bulduk. Ayette geçen (نفخ - فجمعناهم ) fiil kipleri de her ne kadar geçmiş zaman formunda gelmiş olsalar bile kıyametle ilgi olduğundan gelecek zaman içindir. Zaten Kur’an’da bunun gibi birçok örnekler vardır. Ayrıca Zûlkarneyn tarafından yapılan bu sed yıkılmıştır ve onun zamanındaki Ye’cüc ve Me’cüc kavmi de şu an yoktur, onlar tarihin seyri içinde yok olup gitmişler, kıyamette yakın bir alamet olarak da ortaya çıkacak değiller. Zira konuyla ilgili 99. ayetin son cümlesi ile 100. ayet bütün insanların ahiret günündeki dirilişlerinden ve mahşerdeki toplanmalarından söz ediyor. Zaten Ye’cûc ve Me’cûc’le ilgili rivayetlerin de gaybe dayalı olup birbirleriyle tutarsız ve çelişkili olduklarından dolayı doğru olmaları mümkün değil. Ayrıca ‘’Sûr’’hakkında bir grup âlim şöyle diyor: ‘’Sûr’’, suretin çoğulu olup bununla bütün insanların suretleri kast edilir, bu suretlere üfürülen ise, onların ruhlarıdır. O gün her insanın suretine onun ruhu üfürülecek ve böylece canlanacak. يومئذ} هو يوم إتمام بناء السد المستفاد من قوله {فما اسطاعوا أن يظهروه} الآية (التحرير والتنوير). {وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِى بَعْضٍ} أي يعد كمال السد: يحرك في بعض وراء السد (بحر العلوم)، ثم يحتمل قوله: {يَمُوجُ فِي بَعْضٍ}، عند السدّ الذي بناه ذو القرنين، يموجون عنده في فتح ذلك السدّ، أو يذكر هذا لكثرتهم وازدحامهم، والله أعلم.{وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعاً} ظاهره على الماضي، والمراد منه: المستقبل، أي: ينفخ في الصور فيجمعهم جمعاً، ومثل هذا كثير في القرآن يذكر الماضي بحرف المستقبل، والمستقبل بحرف الماضي ( (تأويلات أهل السنة ) وتركنا يأجوج ومأجوج بعد خلق السد يموج بعضهم في بعض لكثرتهم الى ان نأمر بفتحِهِ ويخرجون الى ما ورائه يفسدون ويدمرون كعادتهم.فاذا كان موعد يوم القيامة ونفخ في الصور، يجمع الله الخلائق جميعا للحساب والجزاء (تيسير التفسير – القطان) {وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ} يعنى يوم اتمام السّدّ خلف السّد يموجون يختلطون لا يقدرون على الخروج (تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة) والمراد بـ {يومئذ}: يوم تمام بناء السد الذى بناه ذو القرنين والمعنى وجعلنا وصيرنا بمقتضى حكمتنا وإرادتنا وقدرتنا، قبائل يأجوج ومأجوج يموج بعضهم فى بعض. أى: يتزاحمون ويضطربون من شدة الحيرة لأنهم بعد بناء السد صاروا لا يجدون مكانا ينفذون منه إلى ما يريدون النفاذ إليه، فهم خلفه فى اضطراب وهرج (الوسيط في تفسير القران الكريم)  

[3] «Kehf» büyük, mağaradır. Rekim muhtelif mânaya gelir. Mağaranın bulunduğu vadi, dağ, Eshab-ı Kehf'in köyü, isimleri yazılıp o mağaranın kapısına konulan levha, Eshab-ı Kehf'in mekânı veya köpeği, yahut Eshab ı Kehf'ten başka üç kişidir ki üzerlerine mağara kapanmıştı.  

Benzer mesajlar: En‘âm 6:73; Tâhâ 20:102; Mü’minûn 23:101; Neml 27:87; Yâsîn 36:51; Zümer 39:68; Kâf 50:20; Hâkka 69:13; Nebe’ 78:18.  

1 Ye’cuc, Me’cuc, insan, cin ve tüm yaratıkları.  

101 Yani, önceki ayette îma edilen Hesap Günü’nde.  

[2445] Yani: “Dünyada cehennemi ısrarla talep etmiş olan kâfirleri..” Parantez içi açıklamamız, ‘aradna… ‘ardan formunun dilsel yapısı gereğidir.  

Dalga dalga ülkeleri istîlâ ederler. Veya halk, şaşkınlıktan dalgalar gibi birbirine çarpar, sarsılır, karışırlar.  

2445 And so we pass on to the Last Days before the Great Summons comes from Allah. All human barriers will be swept away. There will be tumultuous rushes. The Trumpet will be blown, and the Judgement will be set on foot.